Cruceiro
Aprezada ex, parece mentiira que sexas tú a que te queres reir de min, tú sabes porque béin eu a g nunca le puxe punto, además el padre sempre me dixo que a la j se le puña alguha vez más a g nunca, logo dices que sei escreber pobre de min sei eu como me vexo xa se me daba mal cuando o facia no ordenador que me regalou o xefe más agora desde que se estropeu co telemovil nahún dou unha a dereito muntas veces eu poño unha coisa y el pon outra, sólo sabe Deus y eu como me vexo.
Dale lembranzas miñas al sinor Tilisforo y tú recebe de min un beixo donde más te plazca ... (ver texto completo)
Aprezado amigo Camba, espero me sepa perdonar por la tardanza en contestar, béin teño o aparello estropeado, logo vexo co amigo Manuele non participa totale que eu co teléfono nahún vai nada béin. Más con tudos os respeitos que me merecen os demás aunque sólo sexa por o sinor xa merece a pena escreber. A xente nahún téin ganas de brincadeira, espero y desexo que tú a malta de iste foro se encuentren béin tanto os que escreben coma os que dexarín de facer.
Un forte abrazo pro sinor.
Qué picaro eres...
Siempre me dijiste que eras incapaz de encontrar mi punto G, porque no sabías leer, ni escribir.
Y mira ahora: cada día lo haces mejor. ¿Has encontrado ya algún punto G por esos mundos infinitos?
Aprezado amigo Camba, espero me sepa perdonar por la tardanza en contestar, béin teño o aparello estropeado, logo vexo co amigo Manuele non participa totale que eu co teléfono nahún vai nada béin. Más con tudos os respeitos que me merecen os demás aunque sólo sexa por o sinor xa merece a pena escreber. A xente nahún téin ganas de brincadeira, espero y desexo que tú a malta de iste foro se encuentren béin tanto os que escreben coma os que dexarín de facer.
Un forte abrazo pro sinor.
Aprezado Camba, es leer a sua escrita y recordarme da Santa Teresa de Calcuta, con el grado de humanidade que ela tiña, según el padre Xosé é o sinor un hijo de bendición, más que nada por el exemplo
que nos da.
Un forte abrazo.
Hola amigo. Parece que el frío que estáis pasando ha congelado hasta teclas del ordenador. Ya llegará el calor, y volverá a venir a este foro la actividad.
Aunque te parezca mentira, lo del msj anterior es una realidad. En esta zona se programó una paella solidaria como todos los años, para un proyecto en Salvador. (puedes verla en Paella solidaria de Cartagena). Como siempre, ha sido un éxito, donde mas de 150 establecimientos han colaborado altruistamente, además de personal voluntario y el granito ... (ver texto completo)
Hoy animo a todos los foreros, afectados por ese frío que nos cala hasta el extremo de llegarnos al corazón, a abrirlo a esas personas que necesitan de una palabra de aliento, de una ayuda física o moral, de una mano tendida dispuesta a ayudarlas, de un oído generoso dispuesto a escucharlas...

Unamos nuestras manos para ayudarlas, y nos sentiremos un poquito...

... mas humanos...,

... mas sencillos...,

... mas unidos...,
... (ver texto completo)
Aprezado Camba, es leer a sua escrita y recordarme da Santa Teresa de Calcuta, con el grado de humanidade que ela tiña, según el padre Xosé é o sinor un hijo de bendición, más que nada por el exemplo
que nos da.
Un forte abrazo.
Hoy animo a todos los foreros, afectados por ese frío que nos cala hasta el extremo de llegarnos al corazón, a abrirlo a esas personas que necesitan de una palabra de aliento, de una ayuda física o moral, de una mano tendida dispuesta a ayudarlas, de un oído generoso dispuesto a escucharlas...

Unamos nuestras manos para ayudarlas, y nos sentiremos un poquito...

... mas humanos...,

... mas sencillos...,

... mas unidos...,
... (ver texto completo)
No autobús da Mezquita a Verín un crego ía sentado ao lado dun home bébedo que case cichaba viño polas orellas.
Aquel home peneque lía o xornal con moitas dificultades. De súpeto virouse cara ao crego, e con lingua de trapo preguntou:
--Señor, vostede sabe o que é a artritis?
O cura pensou uns intres, e non quixo deixar pasar a oportunidade de soltarlle un sermón a ser tan descarreirado:
--Sí, home. A artritis élle unha doenza causada polas borracheiras, polas relacións con mulleres pecadoras, a promiscuidade... É coma un castigo por todo iso.
Aquel perdidiño pecador remelou daquela os ollos, e seguiu a ler, calado, no xornal.
Pero o crego quería máis sermón, e preguntoulle:
--Daquela vostede ten artritis... desde hai moitos anos?
--Eu? --contestou o bébedo-- Eu non señor. Eu non lle teño nada diso. Eu pregunteille porque pon eiquí, na Región, que o Papa padece de artritis. ... (ver texto completo)
Sinor Ferro Na Via, béin ustede dice unha verdade coma un santo, además creo que téin tuda rzahún deste mundo mundiale más eu nahún fun a iscola y ate nahún sei o escrebo, meu Deus falo mal escrebo peor, xa me gustaría escreber coma muntos que dexarín de escreber cá, más eu penso que a coisa é entendernos, vexo que o sinor también se recorda do amigo meu coma dice voce el Señor Dn Manuel Valla Gracia, béin como me dixo o padre se queres por béin o nome copio por o dil, meu Deus vexo que é más fácil ... (ver texto completo)
Voy a felicitar a los Srs. Inda Cho Sei y 252525 ya que son los únicos que mantienen nuestro foro vivo. Porque desde que dejó de escribir Dn. Manuel Varela Garcia, este foro está muerto.
Quisiera recordarle al Sr 252525 que arregle el aparejo y escriba en castellano y lo entenderemos mejor, gracias anticipadas.

Un saludo para todos.
Sinor Inda, depois de contar uha verdad como un templo debía decir el finale, como o sinor bein sabe y en acredito a partir de ahí ela foise con el sinor Tilisforo Romerías, además por el respeito que me merecen os dois nahún debíamos divulgarlo, claro eu sei que fun cornudo más de ahí a que se entere tudo mundo, aunque eu entendo que un matrimonio sin cornos é como un violín sin cordas, perdón creo que era un xardin sin violín, béin nahún dou unha a dereito, fai tempo teño o aparello estropeado ... (ver texto completo)
Alá nos tempos de María Castaña, cando o Zé das Carvalhas e a Pita casaron, ela levou para a casa un baúl enorme, pedíndolle ao seu home que respectara a súa intimidade, e nunca o abrira.
O Zé fixo caso, e durante vinte anos nunca abriu aquel baúl, nin nada preguntou sobre o asunto.
Pero un día xa non puido aturar máis, e díxolle á Pita Moñuda que lle descubrira o segredo.
A ela doulle dó del, e abriu aquel raio de baúl. Dentro había vinte mil duros e catro patacas.
O das Carvalhas, asombrado, ... (ver texto completo)
... Navideñas.

¿No las habéis notado?.

Caminan José y María,
por el duro Invernadeiro.
Antes que se acabe el día
quieren llegar al Pereiro.

Duda la Virgen también, ... (ver texto completo)
Aprezadus tudos, espero me sepan disculpar, teño o aparello estropeado y o xefe naún me o quere arreglar y co teléfono a veces eu quero decer unha coisa cualquera y éste pon outra totalmente destinta, más de tudas maneiras me alegro que se animen tudos que coma qué dice istamos no Natal, sigan escrebe ndo sempre en un contesto de normalifdade como debe ser.
Amigo 2525 te esperamos para dar calor a esta Navidad y si no el padre José
se enfadara. Saludos
Aprezado Camba, de parte del padre, me dice que Deus le bendiga, por a suas parábolas tahún carregadas de buenos sentimentos.
Un forte abrazo.
Hola amigo. Veo que este mes tu querido Padre no se ha asomado a este foro. Es comprensible, ya que este mes es de mucho trabajo: Empezó con Todos los Santos, luego el recuerdo de todos los que nos han precedido, y termina con el primer Domingo de Adviento. Y empieza Diciembre, también complicadillo, porque...

... a muchos nos traerá amor,
y a pocos le dará alegría.
El amor es del Señor,
lo otro..., de la Lotería.

Pero seguro que os queda un ratillo para compartir.

Un abrazo