Gel, decía algo dunha taza de caldo a medio encher, ja, ja.
Piño, alégrome que escribas aiquí e, vendo cómo as gasta a Maritere, encantaríame que fora ela misma a que escribise. Desde xa anímoa a que se decida a ser unha foreira participante e non solo leente, estou segura que ten muto que aportar.
Teresa, gracias por rectificar o número de fillos do Bernardo, pregunteille a miña mai e tamén cree que son 4 e non 5, como eu pensaba. Xa lle preguntarei a Mari, ca teño en Facebook.
Mikel, ¿qué es ... (ver texto completo)

Tere se che dixe k o bernardo deixou 4 fillos e porque os conozco a todos estuberon todos no valle de feito inda estan non sendo o fito k esta no pereiro un abrazo.

Xa me reí un bon rato co caso.
Non sabia que o Manuel do Selmo fora somatén, ¿levaría uniforme? pois tiña que sentarlle como a unha porc un chocallo.
Era mui pedorro, se tiraba unhos cuescanos de impresión, presumía de que non había ser humano que tuvera tanta potencia no tubo de escape, era gracioso, xa en por sí tiña cara de chiste, enterraba as boina bilbaína hasta as orellas, quedando estas como abanicos pros lados, a boca grande, se reía muto, deixando ver unhos robustos dentes que parecían ... (ver texto completo)

Maravillosos estes contiños de Piño máis Inda, contados con tanto realismo que casi se filtra o cheirume a través de o ordenador.
Pero os peidos non cheiran todos igual. Desto deuse conta o tío Pedro ben pronto cando inda era un cativo. Según me contou foi un día ás cereixas co Cosmito. Este era o fillo do veterinario. Un rapaciño moi feito, sobretodo polo ben vestidiño e apañadiño que ía sempre. Cando se fartaron de comer cereixas, puseronse a xogar coas carabuñas diante da casa da tía Xacoba, ... (ver texto completo)

Moiias gracias 252525, eu a ti tamén te aprecio.
Unha aperta.

Munto obrigado Piño, eu sei que voçe é un home dos peus a cachola, pois a tempos que me dei conta, nahún sei so sinor se dará, foi en Valladolide íamos a coller un taxi a miña ex y eu, cuando oigo me parece que íse é o portugués, cando mirei vin un gaxo cun traxe impecable, garabata unha boa gabardina, claro mantendo as boas formas da capetale, nos íamos a falar co sinor alcalde pra que deixara falar galego nos bares como viña sucedendo, bueno a te nahún béin a conto isto que le conto pois de sobrás ... (ver texto completo)

Aprezado Piño, buenos dias pra tí y tuda malta, que alegría más grande ver que istás béin, logo que participas por istes lares, donde eu traballei tanto de novo. Teño que decirte que me gustou o que dixeste da vaca roxa de Lubian, pois iso que tú contabas presencio eu de novo, tornando de Porto, como se pelexaban, dunha vez había dois touros que istiberin cuasi un cuarto de hora pelexando, que tempos aquiles que alegría había na xente.

Un abrazo Piño.

Moiias gracias 252525, eu a ti tamén te aprecio.
Unha aperta.

Ai, Piño, que case fúche-lo Pío da Gel! E logo tí non andabas cunha pucha na testa apañando as castañas?
Contaba un día no xogo dos bolos de Lubián o tío Manuel do Selmo, con aquela retranca, tanto da súa fala coma dos seus andares, que el fora de mozo somatén, destinado en San Ceprián de Hermisende.
E unha noite tiveran que levar para casa a un paisano de alí, con máis viño no seu bandullo co dun pelexo máis un pipote xuntos.
Ao chegaren á casa daquel borrachín, dixo que era mellor entrar pola ... (ver texto completo)

Xa me reí un bon rato co caso.
Non sabia que o Manuel do Selmo fora somatén, ¿levaría uniforme? pois tiña que sentarlle como a unha porc un chocallo.
Era mui pedorro, se tiraba unhos cuescanos de impresión, presumía de que non había ser humano que tuvera tanta potencia no tubo de escape, era gracioso, xa en por sí tiña cara de chiste, enterraba as boina bilbaína hasta as orellas, quedando estas como abanicos pros lados, a boca grande, se reía muto, deixando ver unhos robustos dentes que parecían os de un engazo desdentado, algo paticorto, unha perna algo máis corta ca outra, o que lle favorecía en ese subir e baixar o andar, cargaba a bomba pras súas "tracas" que nin as das fallas de Valencia estouraban tan forte.
Digo andar! máis ben casi sempre iba a cabalo de un burro de color pardo, lanudo, bueno, o lombo xa o tiña pelado, sería dos fogonazos que recibía, albarda tampouco usaba, o pobre burro casi sempre asustado, coas orellas hacía adiante como cuando abarruntan o lobo, os ollos remelois parecía que se lle iban a salir pra fora, tamén sería pra vigilar a caxata do amo.
Contaba o Manuel, que un tal Daniel máis él, andaban facendo pared no prado do Portoespiño, a pared inda era larga, coincidiu que un estaba no cimo é outro no fondo do prado, en esto que vai o Manuel e se tira un atronador pedo, tanto que o Daniel, a pesar de estar mui xordo levanta a cabeza e lle contesta mande! seguido ponse a camiñar hacía o Manuel pra ver o que lle quería, mentras o outro se escojonaba da risa. ... (ver texto completo)

Mikel, ¿es que estás de huelga?. Anda campeón, escribe algo, aunque sea para castigarme el "body". Un abrazo. Xosé.

Gel, decía algo dunha taza de caldo a medio encher, ja, ja.
Piño, alégrome que escribas aiquí e, vendo cómo as gasta a Maritere, encantaríame que fora ela misma a que escribise. Desde xa anímoa a que se decida a ser unha foreira participante e non solo leente, estou segura que ten muto que aportar.
Teresa, gracias por rectificar o número de fillos do Bernardo, pregunteille a miña mai e tamén cree que son 4 e non 5, como eu pensaba. Xa lle preguntarei a Mari, ca teño en Facebook.
Mikel, ¿qué es ... (ver texto completo)

Hola O Candil. Por estas tierras también comienza a hacer fresco, pero es soportable. Todavía no es tiempo de abrigo¨. Es lo bueno de esta bendita tierra, aunque después en verano no hay quien viva por el calor. Mi hija bien... pero mal acostumbrada. Ya tomó como norma que soy el guardaespaldas, y así continuo. Lo malo es que cada vez que le hablo de sueldo, mira para otro lado (lo de mirar es un decir, dice ella) y dice que "mañana hablaremos del gobierno". Los peques bien; dan mucho trabajo pero ... (ver texto completo)

Ai, Piño, que case fúche-lo Pío da Gel! E logo tí non andabas cunha pucha na testa apañando as castañas?
Contaba un día no xogo dos bolos de Lubián o tío Manuel do Selmo, con aquela retranca, tanto da súa fala coma dos seus andares, que el fora de mozo somatén, destinado en San Ceprián de Hermisende.
E unha noite tiveran que levar para casa a un paisano de alí, con máis viño no seu bandullo co dun pelexo máis un pipote xuntos.
Ao chegaren á casa daquel borrachín, dixo que era mellor entrar pola ... (ver texto completo)

Pero Piño, que contarías para que a túa muller te ficera borrar a mensaxe?
Sinto chegar tarde e non podelo ler, pero tiña que ser gordo polas represalias coas que te ameazou... eche das miñas, dalle un saúdo de miña parte. Tamén para ti, para Zé, Xosé... en demais forer@s.

Gel, decía algo dunha taza de caldo a medio encher, ja, ja.
Piño, alégrome que escribas aiquí e, vendo cómo as gasta a Maritere, encantaríame que fora ela misma a que escribise. Desde xa anímoa a que se decida a ser unha foreira participante e non solo leente, estou segura que ten muto que aportar.
Teresa, gracias por rectificar o número de fillos do Bernardo, pregunteille a miña mai e tamén cree que son 4 e non 5, como eu pensaba. Xa lle preguntarei a Mari, ca teño en Facebook.
Mikel, ¿qué es de tu vida? No veas el frío que hace en Madrid desde ayer, insoportable. Yo tendría que vivir en Canarias...
José, espero que tu hija ya esté más animada y que tus nietos y el de Pura crezcan sanotes y buenos, como vosotros.
A ver si Martina y Belsita nos cuentan algo de sus tierras.
Y mi cuñada Concha, que está algo pachuchilla, que se anime un poco, que todo pasa.
Bicos pra tod@s, incluídos os que non nombro, porque a lista xa é longa...:-) ... (ver texto completo)

Xa o sinto, Pero non me quedou outra alternativa que eliminar o mensaje anterior, non sólo o padre José controla os escritos, a miña paisana tamén o fai ben, eu xa tiña medo a contar algo, asi foi, me dice toda sería, ou quitas o que escribiche no foro do Pereiro, ou vas a dormir o felpudo da porta a partir de ahora.
Fai unhos poucos de días estuvemos unhos amig@s comendo en un restaurante do Pereiro, nos trataron estupendamente, como siempre o suelen facer, tiñan un cochinillo asado e corzo con ... (ver texto completo)

Desde logo Piño, si eu fago unha cousa así, non durmo no felpudo porque o garda, e a dormir no chan da escaleira. En fin compañeiro, ahora xa sabes o que hai, o que manda, manda. Eu cando me retirei da vida militar, deixei de decir sempre: ¡Si señor! para decir ¡Si señora!. Asi e a vida compañeiro. Un abrazo. Xose.

Xa o sinto, Pero non me quedou outra alternativa que eliminar o mensaje anterior, non sólo o padre José controla os escritos, a miña paisana tamén o fai ben, eu xa tiña medo a contar algo, asi foi, me dice toda sería, ou quitas o que escribiche no foro do Pereiro, ou vas a dormir o felpudo da porta a partir de ahora.
Fai unhos poucos de días estuvemos unhos amig@s comendo en un restaurante do Pereiro, nos trataron estupendamente, como siempre o suelen facer, tiñan un cochinillo asado e corzo con ... (ver texto completo)

Pero Piño, que contarías para que a túa muller te ficera borrar a mensaxe?
Sinto chegar tarde e non podelo ler, pero tiña que ser gordo polas represalias coas que te ameazou... eche das miñas, dalle un saúdo de miña parte. Tamén para ti, para Zé, Xosé... en demais forer@s.

Xa o sinto, Pero non me quedou outra alternativa que eliminar o mensaje anterior, non sólo o padre José controla os escritos, a miña paisana tamén o fai ben, eu xa tiña medo a contar algo, asi foi, me dice toda sería, ou quitas o que escribiche no foro do Pereiro, ou vas a dormir o felpudo da porta a partir de ahora.
Fai unhos poucos de días estuvemos unhos amig@s comendo en un restaurante do Pereiro, nos trataron estupendamente, como siempre o suelen facer, tiñan un cochinillo asado e corzo con ... (ver texto completo)

Montse; me alegra mucho saber por tu intermedio de la salud de Sofía; solo deciles que la cuiden y mimen mucho y, para ella un abrazo diciendole que mi flaca ya la tiene todos los dias en su ROSARIO; dos veces al día; y como estamos en el mes de María, creo que en mejores manos no puede estar.

Saludos para ti y para Sofia muchos cariños.
A todos los foreros un abrazo

HOLA BLAS ya te conozco por parte SOFIA pues ella me cuenta cosas de todos y se o creo saber que sois buena gente por eso digo que SOFIA esta mejor poquito a poquito y con este caldo que le recomiendas todavia mejor ella se cuida pues sabe que dependemos muchos de ella, pues sin ella esto no funciona igual poreso la cuidamos porque nos hace falta,. Bueno dale besitos atu flaca y para ti tambien sin mas MONTSE ALONSO

Aprezado Piño, buenos dias pra tí y tuda malta, que alegría más grande ver que istás béin, logo que participas por istes lares, donde eu traballei tanto de novo. Teño que decirte que me gustou o que dixeste da vaca roxa de Lubian, pois iso que tú contabas presencio eu de novo, tornando de Porto, como se pelexaban, dunha vez había dois touros que istiberin cuasi un cuarto de hora pelexando, que tempos aquiles que alegría había na xente.

Un abrazo Piño.

Quien se acuerda? de los tiempos idos cuando en nuestra niñez solo hacian falta tres, una cuerda o una pelota para rellenar el tiempo de recreo en la escuela, cuando con un tambor vacio de 200 L. convertiamos nuetro pasar en una nave interplanetaria y eramos como Flash Gordon, viajando en el espacio interestelar, inclinando el tambor a uno u otro lado segun los giros que nuestra imaginacion dictaba; desde Marte a Jupiter, mas rapido que la luz -el pensamiento lo es- era nuestro traslado o, cundo ... (ver texto completo)