Un poema de Rosalía para que o leelo vos arrinque un sorriso, en especial para Sofía.
Eu cantar, cantar, cantéi,
a grasia non era moita,
que nunca (delo me pesa)
fun eu meniña grasiosa.
Cantéi como mal sabía
dándolle reviravoltas,
cal fan aqués que non saben
direitamente unha cousa.
Pero dempóis paseniño, ... (ver texto completo)
Estas sonche duas Galeguiñas das que me gusta leer, para a que está nos Países Baixos un abrazo. A qué està en outro lugar moito máis lexos, un cariñoso recuerdo.
Pois parece que sí. A ver si se conecta a miña cuñada por aiquí e nos o confirma. Xa te felicitaremos o cumple, vaia suerte nacer o día do Patrón do teu pueblo...:-) Bicos.

M. Antonia, estás moi calada...;-)
pois si non deixei a miña mai k fora a festa. bikos.
Pois eu penso que o que teña interés pode entenderte perfectamente, 25. O fin e o cabo o noso pueblo está a solo 14 kms. de Portugal, toda a vida estuvemos oindo o teu idioma, sempre houbo amistad e incluso matrimonios de españoles con portuguesas e portugueses con españolas. E sempre houbo entendimiento. Recordo nunha festa, bailando con un guapísimo portugués da Moimenta, que lle preguntéi a qué se dedicaba e, de bromas, contestoume: "Cabo couves pra comer". Eu non puden reír a broma porque entonces ... (ver texto completo)
Aprezada sinora, munto obrigado por as suas parábolas tahún doces hacia miña persoa, creo que téin munta razahún no que di,éu sei que nahún debía escreber por as miñas carencias gramaticales, claro que teño la ventaxa de istar o lado do santo del padre y a la vez con el facha del xefe, algo que me dice uno, algo que me insena el otro imos tirando, logo ter la sorte de en el camiño dar con persoas como a sinora ísto me reconforta, sobre lo que me dices de las couves, te digo que levo cuasi tuda la ... (ver texto completo)
hola k hacen fiesta para san pedro si la hacen ugual me doy una escapada y ademas es mi cunple
Pois parece que sí. A ver si se conecta a miña cuñada por aiquí e nos o confirma. Xa te felicitaremos o cumple, vaia suerte nacer o día do Patrón do teu pueblo...:-) Bicos.

M. Antonia, estás moi calada...;-)
pues si martina. tuve un par de malentendidos en algun foro de la zona y me aplique el refran de que en boca cerrada no entran moscas..
nosotros iremos el dia 21 y volvemos el 24 si es que angel no me tiene reservada alguna sorpresa
Mikel, no me puedo creer que tu baja participación sea por aquello de Castrelos que no tiene importancia y que ya quedó aclarado. Anda, anímate y anima este tu foro con tu presencia. Y quédate a San Pedro si puedes, je, je. Recuerdos a Lito. Besos a tod@s.
Aprezada O Candil: Por alusiahún vexo que me recorda, pois le direi que onte le contestei a un mensaxe seu en Lubián, creo que téin más razahún que unha santa, aquí niste pobo creo que por nahún entenderme, pode que a culpa sexa miña, a xenta pasa das miñas escritas, tambéin desde que deixou de participar unha das más grandes ademiradoras como es Gel, con tudos los respeitos a sinora y a tudos los demás, de vez en cuando darei unha volta por íste pobo tanhún bonito, además que se come tanhún béin.

Unha ... (ver texto completo)
Pois eu penso que o que teña interés pode entenderte perfectamente, 25. O fin e o cabo o noso pueblo está a solo 14 kms. de Portugal, toda a vida estuvemos oindo o teu idioma, sempre houbo amistad e incluso matrimonios de españoles con portuguesas e portugueses con españolas. E sempre houbo entendimiento. Recordo nunha festa, bailando con un guapísimo portugués da Moimenta, que lle preguntéi a qué se dedicaba e, de bromas, contestoume: "Cabo couves pra comer". Eu non puden reír a broma porque entonces ... (ver texto completo)
Hoy me acabo de incorporar a Facebook; un poco siguiendo la invitación de o Candil y de algunos "amigos-parientes-políticos" esparcidos entre Europa y Australia; estoy dando mis primeros chapoteos en un Océano desconocido en el cual aún no ubico los puntos cardinales, a si que, si me ubican bienvenidos.
Me alegro mucho de que sea una niña, yo tengo dos y las adoro. Muy bien que te hayas animado a usar Facebook, ya te envié la solicitud de amistad...:-).
Esta tarde he visitado Chile, como no me crees te enviaré las fotos por Facebook, je, je. Te explico: aquí en Madrid, frente al estadio Santiago Bernabeu, pusieron una carpa para promocionar el turismo a Chile, me hicieron fotos con fondos de vuestros glaciares, toqué la arena caliente de vuestro desierto, vi los pingüinos, las cascadas, las montañas, ... (ver texto completo)
Gracias Duli; en el afán de sentirles mas cerca y de conocernos un poco mas, como familias, es que incluyo estas fotos que no vendrían al caso para los actuales habitantes de Chaguazoso.
Ma. Teresa; es mujercita y si Dios quiere se llamara REBECA SOFIA, efectivamente es nuestra primera nieta (o); pensé que iba a saber tomarlo con más madurez pero, ya ves, lo ando gritando como loco.

Gracias amigas un fuerte abrazo a las dos y; a los que de lata, perdón.
Hoy me acabo de incorporar a Facebook; un poco siguiendo la invitación de o Candil y de algunos "amigos-parientes-políticos" esparcidos entre Europa y Australia; estoy dando mis primeros chapoteos en un Océano desconocido en el cual aún no ubico los puntos cardinales, a si que, si me ubican bienvenidos.
Un poema de Rosalía para que o leelo vos arrinque un sorriso, en especial para Sofía.
Eu cantar, cantar, cantéi,
a grasia non era moita,
que nunca (delo me pesa)
fun eu meniña grasiosa.
Cantéi como mal sabía
dándolle reviravoltas,
cal fan aqués que non saben
direitamente unha cousa.
Pero dempóis paseniño,
i un pouco máis alto agora,
fun botando as miñas cántigas
como quen non quer a cousa.
Eu ben quixera, é verdade,
que máis boniteiras foran.
Eu ben quixera que nelas
bailase o sol cal palomas,
as brandas augas ca luz
i os aires mainos cas rosas;
que nelas craras se visen
a espuma das verdes ondas,
do ceu as brancas estrelas,
da terra as prantas hermosas,
as niebras de cor sombriso
que aló nas montañas rolan,
os berros do triste moucho,
as campaniñas que dobran,
a primavera que ríe
i os paxariños que voan.
Canta que te canta, mentras
os corasóns tristes choran.
Esto e inda máis, eu quixera
desir con lengua grasiosa;
mais donde a grasia me falta
o sentimento me sobra,
anque éste tampouco abasta
para espricar certas cousas,
que a veces por fora un canta
mentras que por dento un chora.
Non me espriquéi cal quixera
pois son de espricansa pouca;
si grasia en cantar non teño
o amor da patria me afoga.
Eu cantar, cantar, cantéi,
a grasia non era moita.
¡Mais qué faser, desdichada,
si non nacín máis grasiosa! ... (ver texto completo)
Hola, Martina. ¿Diez días? Por poquito no te vas a quedar a San Pedro. Parece ser que este año se han unido los comerciantes para hacer la fiesta en la Carretera, después de tantos años. Hasta que no lo vea no lo creo, je, je. Yo me muero de ganas de ir pero no sé si me será posible. ¿Qué tal Tita, tu marido, tú y todos?
Besos y buen viaje.:-)
hola k hacen fiesta para san pedro si la hacen ugual me doy una escapada y ademas es mi cunple
Os noto un poco perezosos en el foro!. Cuándo teneis previsto ir a Pereiro?. Nosotros, espero, iremos pasado mañana para acompañar a Tita y nos quedaremos unos 10 días. Un abrazo para todos.
pues si martina. tuve un par de malentendidos en algun foro de la zona y me aplique el refran de que en boca cerrada no entran moscas..
nosotros iremos el dia 21 y volvemos el 24 si es que angel no me tiene reservada alguna sorpresa
Ya he visto la foto, muy guapos, seguro que tu nietita será muy guapa. Un abrazo.
Gracias Duli; en el afán de sentirles mas cerca y de conocernos un poco mas, como familias, es que incluyo estas fotos que no vendrían al caso para los actuales habitantes de Chaguazoso.
Ma. Teresa; es mujercita y si Dios quiere se llamara REBECA SOFIA, efectivamente es nuestra primera nieta (o); pensé que iba a saber tomarlo con más madurez pero, ya ves, lo ando gritando como loco.

Gracias amigas un fuerte abrazo a las dos y; a los que de lata, perdón.
Os noto un poco perezosos en el foro!. Cuándo teneis previsto ir a Pereiro?. Nosotros, espero, iremos pasado mañana para acompañar a Tita y nos quedaremos unos 10 días. Un abrazo para todos.
Hola, Martina. ¿Diez días? Por poquito no te vas a quedar a San Pedro. Parece ser que este año se han unido los comerciantes para hacer la fiesta en la Carretera, después de tantos años. Hasta que no lo vea no lo creo, je, je. Yo me muero de ganas de ir pero no sé si me será posible. ¿Qué tal Tita, tu marido, tú y todos?
Besos y buen viaje.:-)
Prezado 25, para min sempre é un pracer ler as túas escritas. Alégrome que te pases de cando en vez por este lindo pobo, no que non só se come ben, tamén hai muta tranquilidade. Disfruta do bo tempo en Pernambuco. Ainda tiveche sorte atopar o padre Xosé no teu camiño, mira que se chega a ser calquer mestre saholín... millor non pensalo. Apertas e graciñas por acordarte de min.
Aprezada Gel: Me deste munta alegría ver que istás béin, agora sobre lo que dices das miñas escritas, pois xa veis un gaxo que nahún foi a iscola pouco podes isperar de él, claro que teño a sorte de ter un xefe que é un gaxo de mundo, logo encontrarme co padre Xosé,ísto penso que debe ser algo fora de serie, pois sempre istá disposto axudarme nas miñas carencias, que sahún muntas.
Me das as gracias por lembrarme de tí, mira eu das buenas personas nunca me olvido y tú aparte de seres unha sinora munto preparada, vexo que eres unha persoa sencilla nada arrogante, espero y desexo que disfrutes dunha vida como tú mereces o lado dos seres más queridos.

Unha aperta ademirada Gel. ... (ver texto completo)
Aprezada O Candil: Por alusiahún vexo que me recorda, pois le direi que onte le contestei a un mensaxe seu en Lubián, creo que téin más razahún que unha santa, aquí niste pobo creo que por nahún entenderme, pode que a culpa sexa miña, a xenta pasa das miñas escritas, tambéin desde que deixou de participar unha das más grandes ademiradoras como es Gel, con tudos los respeitos a sinora y a tudos los demás, de vez en cuando darei unha volta por íste pobo tanhún bonito, además que se come tanhún béin.

Unha ... (ver texto completo)
Prezado 25, para min sempre é un pracer ler as túas escritas. Alégrome que te pases de cando en vez por este lindo pobo, no que non só se come ben, tamén hai muta tranquilidade. Disfruta do bo tempo en Pernambuco. Ainda tiveche sorte atopar o padre Xosé no teu camiño, mira que se chega a ser calquer mestre saholín... millor non pensalo. Apertas e graciñas por acordarte de min.