Mariano Rajoy, seis meses atrás: «No pienso dar un solo euro público a la banca». Aunque lo grave no es solo esta promesa rota, otra más, sino el precio que va a pagar la sociedad por los abusos y la penosa administración de unos gestores que no solo han arruinado unas instituciones centenarias, sino que han dejado un gran boquete en el bolsillo de todos los ciudadanos. Las cifras marean. Entre el FROB, los créditos casi regalados del BCE y las ayudas directas que ya ha esbozado el Gobierno suman algo más de 80.000 millones de euros públicos, unos 1.700 euros por español. El agujero es tan grande que nos podría tragar. Por comparar, es ocho veces más que el recorte previsto en educación y sanidad.

Lo ocurrido con Bankia es de tal gravedad que el Gobierno debería dar dos pasos: abrir una comisión en el Parlamento donde se aclare la quiebra y ordenar a la fiscalía que investigue si, más allá de las responsabilidades políticas, hay también responsabilidad penal. El dato conocido estos días sobre las cuentas del 2011 –que el auditor externo Deloitte se negó a firmar por estar plagadas de irregularidades– no se puede ventilar sin más.
¿Tendrán algo que ver en todo esto Aznar (Cajamadrid); Aguirre; Blesa; Rato?
¡Ah, no, estos no! Ya se sabe, la culpa es de la herencia recibida; total, una mas... ... (ver texto completo)
Tu sabes que en aquel tempo, falar castellano era símbolo de boa educación, ademais de que na escola solo se estudiada en castellano.

Xa vexo que D. Xosé fai que progreses adecuadamente no español.

No ano 68, aunque xa non estaba na Gudiña, todos os anos iba en Agosto pra facer a seitura e a sega da herba.

e che aseguro que cos manex, abais muy ben a fouce, pero poucos atabais os mollos e facíais os medoucos.

Un abrazo
Amigo Camba, eu sei que na iscola os galegos, les obligaban a escreber castellano, eu ahí nahún entro además si tudos naquila epoca se consideraban ispañolos era más normale do mundo, eu nahún quero entrar en política, más con relazahún ô sinor Cela que non cabe dubída era un grán escritor, un bocadito putero, que nahún digo puñetero, quero decer sendo galego podá haber escrito algún libro en galego, por exemplo viaxe a la Alcarria ou la misma Colmena, con las discreciones que él facía lo ben que ... (ver texto completo)
Hola Blas, los chistologos, titulo tuyo, ¡que pensabas! que te ivas a escapar sin ninguno para tu pueblo, pues no, ahi va uno, Era uno de Chaguazoso que se fue hacer la mili a Sevilla, se escribia con su hermano, alla en el pueblo, le envia la 1ª carta y le dice: Querido hermano. por aqui sin novedad, madre morreu, hermana grande botase os homes, a pequena botanse os homes a ela, vay parir pro mes que ven, vaca marela caeu o rio, matar non se matou... pero afogouse, na proxima carta xa te contarei ... (ver texto completo)
Con razon en ese pueblo ya no queda nadie, es que, con esa suerte cualquiera se queda.
Hola Sofia; para ti, MªTeresa y, para todas las MADRES les deseo un hermoso dia, que recibais muchos mimos de, vosos fillos e do vosos homes os mereceis eso e muto mais.
Un abrazo amigas
Amigo Picarel. Si, entre buen comer, buen beber, buen paseo, buen descanso, tienes un momento, consulta el correo, que te mandé los teléfonos de contacto para tomar unas cañas.

Un abrazo
Hola Blas, los chistologos, titulo tuyo, ¡que pensabas! que te ivas a escapar sin ninguno para tu pueblo, pues no, ahi va uno, Era uno de Chaguazoso que se fue hacer la mili a Sevilla, se escribia con su hermano, alla en el pueblo, le envia la 1ª carta y le dice: Querido hermano. por aqui sin novedad, madre morreu, hermana grande botase os homes, a pequena botanse os homes a ela, vay parir pro mes que ven, vaca marela caeu o rio, matar non se matou... pero afogouse, na proxima carta xa te contarei ... (ver texto completo)
Aprezado Camba. Dices ahí que ô Xervasio que era barbeiro, podía ser, encuanto ô que dices de memoría de elefante, teñes razahún, teño munto boa memoría, más nise caso da Gudiña, recordeime dos gaxos que nos quixeren acompañar a cea,ístes que te digo parecían bos homes, faces ahí mención ô da cachola grande, e decer Dn. Camilo Xosé Cela, parecía boa xente, más nahún ecribió ningún libro en galego, por lo menos a min non me consta, debía ser como éste amigo tuyo de la casa de Pedro que no le gusta ... (ver texto completo)
Tu sabes que en aquel tempo, falar castellano era símbolo de boa educación, ademais de que na escola solo se estudiada en castellano.

Xa vexo que D. Xosé fai que progreses adecuadamente no español.

No ano 68, aunque xa non estaba na Gudiña, todos os anos iba en Agosto pra facer a seitura e a sega da herba.

e che aseguro que cos manex, abais muy ben a fouce, pero poucos atabais os mollos e facíais os medoucos.

Un abrazo
Eu estiven moitas veces na casa do Xoquín e da Aurora. Recordo que era dunhaq soa estancia, non recordo que a aurora tivera un cuarto aparte. eles guardabannos a nós unhas ovellas que ían co seu magote. Era moi boa xente, o Xoquín, un pouco tolo pero con moi bo corazón e a Aurora unha mártir traballadora e sufrida. Cando era a época dos cogordos, o Xaquín traía todos os días un saco.
Hola Locho. Alégrome que me contestaras a o tema "te acordas caundo?". A familia do Carula foi muy apreciada por todos porque eran a sencillez personificada. No seu magote predominaban as cabras.
Con relación o que eu relatei, e que tiña como referencia donde dormia a Aurora, che recordo, que si te pois de frente a fachada da sua casa, a mau izquierda estaba a casa do Gorrispo, a dereita estaba a casiña onde ela dormia, que tiña a entrada por a calle que vay a iglesia, e a continuación estaba, retranqueado, ... (ver texto completo)
... (le estoy robando tiempo a mi trabajo pero, como la jornada es de 12 hrs... vale)
- por ahí debi haber dicho... aprendi a quererlo desde ese dia-

Entonces desde la 3ra cubierta del Maipo, comenzo nuestra travesia al interior del Atlantico, las costas se fueron perdiendo de a poco y, a la vez, el mar nos fue rodeando poco a poco, convirtiendose en el unico paisaje desde los cuatro puntos cardinales, hacia donde dirigiese la mirada, era nuestro unico horizonte el mar y el cielo; el cielo y ... (ver texto completo)
... Nuestro viaje continua con todas estas vivencias a bordo del Maipo; mientras estamos en alta mar y durante todo el viaje, los pasajeros de pisos inferiores
poco tienen para recrearse, solo la cubierta superior y, para los que traen el dinero muy apretado las instancias son nulas, considerando ademas los tres niños que traian y el embarazo de mamá - que valiente fuiste viejita mia, si pareciera que ese es el ADN de todas las gallegas das Frieiriñas, como la abuela Segunda cuando partio en busca ... (ver texto completo)
No se que quieres decir con todas las huevadas que has dicho. Gracias por felicitarme por el nuevo "Varela"
Saludos
Disculpa no entendia lo de la "Pedriza" desde luego tienes razón vivir aqui cuesta un huevo. Pero merece la pena, esto es un Paraiso, y mas ahora que ya empezamos con la picina a disfrutar. Llego la Primavera con fuerza y hoy ya con unos 30 grados. Vente pronto, esto se pone lindo.
Un saludo.
Pito Moñudo, Toxo, non cho podo decir. Suvides a Pedriza pola parte mais costosa, en vez de correr detras do can, correis detras da raposa.
Sigan bien.
No se que quieres decir con todas las huevadas que has dicho. Gracias por felicitarme por el nuevo "Varela"
Saludos
En el Foro vecino de Vilavella; Manuel Varela -mi buen amigo- relata lo que les toco vivir en el viaje de emigracion con destino a America del Sur; un duro viaje de 41 dias y a todas luces lleno de incomodidades y sacrificios, para mi, emigrante al igual que Él; fue un descubrimiento, pues siempre pense que esos viajes tan faltos de comodidades eran anteriores a la fecha que Manuel relata.
La emigracion Gallega es muy anterior a la Revolucion y a la 2da. Guerra Mundial; soy nieto de emigrantes; ... (ver texto completo)
... (le estoy robando tiempo a mi trabajo pero, como la jornada es de 12 hrs... vale)
- por ahí debi haber dicho... aprendi a quererlo desde ese dia-

Entonces desde la 3ra cubierta del Maipo, comenzo nuestra travesia al interior del Atlantico, las costas se fueron perdiendo de a poco y, a la vez, el mar nos fue rodeando poco a poco, convirtiendose en el unico paisaje desde los cuatro puntos cardinales, hacia donde dirigiese la mirada, era nuestro unico horizonte el mar y el cielo; el cielo y ... (ver texto completo)
¿Y no puedes no retirar la foto, Santiago? Es muy bonita y no se ven las personas en detalle, no creo que ofenda a nadie..., es una pena que se borren los comentarios en los que hemos invertido tiempo y vertido sentimientos espontáneos que es posible que no surjan en otro momento... ¡Qué pena!
Estimada MªTeresa:
Pienso como tu, espero me permitan dejarla, ya no por la foto, sino que por el sentir vertido en cada comentario, como soy el unico "extranjero" con deseos de mostrarles mi aprecio y cariño, no solo a traves del pensamiento, sino que, a traves de los lindos lugares que he visitado; desconocia la forma pero, puede servir para en un futuro al responder no engancharse con las fotos. Agradezco mucho tus comentarios y preocupacion.
Un abrazo.
Me alegro que estés disfrutando del calor. Aquí llevamos ya tiempo en manga corta.

Mañana me voy para ahí. Mis hijos me dicen que está apretando el Lorenzo, aunque para S. Isidro siempre llueve

Un abrazo
En el Foro vecino de Vilavella; Manuel Varela -mi buen amigo- relata lo que les toco vivir en el viaje de emigracion con destino a America del Sur; un duro viaje de 41 dias y a todas luces lleno de incomodidades y sacrificios, para mi, emigrante al igual que Él; fue un descubrimiento, pues siempre pense que esos viajes tan faltos de comodidades eran anteriores a la fecha que Manuel relata.
La emigracion Gallega es muy anterior a la Revolucion y a la 2da. Guerra Mundial; soy nieto de emigrantes; ... (ver texto completo)
Se poidera ser, non estaría mal que os que anden floxos de ventre, antes das deposicións fixeran por levanta-la tapadeira da cubeta.
Apertas de cinturón.