Perdon: echar en vez de hechar
CUANDO UN AMIGO SE VA.
Querido Amigo Pepe.: Como dice la cancion.: Algo se muere en el alma, cuando un amigo se va.
Y tu has sido:
Un gran Amigo
Una gran persona
Y al que yo voy a hechar mucho de menos. Como creo que te va hechar todo el pueblo de Vilavella
No me salen las palabras, Pepe, TE QUIERO Y QUE DESCANSES EN PAZ
Mira loca conchetumare que le hacen daño a tu país y no hacen ustedes más daño robando de nueva cuenta con sus empresas a los sudacas como tan cariñosamente nos tratan en tu país, todos ustedes tienen la memoria muy cortita, cuantos de ustedes llegaron piojosos después de su guerra y sin saber leer ni escribir y se les recibió con los brazos abiertos y como lo pagaron, robando, como están acostumbrados y si no miren alrededor de ustedes sus líderes políticos todos investigados por corruptos, eso ... (ver texto completo)
Ademirado Rocky, perdoa que meta as fucias donde nahún me xaman, claro que tambéin naide me dixo que nahún viñera. Penso que téin un bocadito de razahún, más eu axo que foi demasiadu duro coa miña ex, pode que ela debido o seu traballo isté xateada cos do outro lado da poza, tambéin que esaxere nas suas apreciazanhus, debemos perdoarla más en istes momentos que parece que téin un xermano enfermo. Espero nahún enterprete mal as miñas parábolas, pois me recordo das seus razonamientos cuando un tal Frieirés me menospreciaba por ser portugués.
Unha aperta. ... (ver texto completo)
Che Ocarballo: Vos no sabes nada de la Argentina, date un paseo por el gran B. Aires y te vas encontrar con millones de pobres en las calles, y las fabelas o villas miseria son de kilometros y kilometraos. Yo no ofendo a nadie diciendo la verdad y claro que soy Manuel Varela Garcia hay algo de malo en usar la fantasia para hacer más ameno este foro.
Te recomiendo un veraneo por Argentina ya veras como cambias de opinión.
Y no te cabrees porque yo me conteste solo. Rie mucho y ya veras como te va ... (ver texto completo)
Mira loca conchetumare que le hacen daño a tu país y no hacen ustedes más daño robando de nueva cuenta con sus empresas a los sudacas como tan cariñosamente nos tratan en tu país, todos ustedes tienen la memoria muy cortita, cuantos de ustedes llegaron piojosos después de su guerra y sin saber leer ni escribir y se les recibió con los brazos abiertos y como lo pagaron, robando, como están acostumbrados y si no miren alrededor de ustedes sus líderes políticos todos investigados por corruptos, eso nos enseñaron en América robó y corrupción y dicho por los les de paisanos suyos que ahora han emigrado nuevamente, aquí en Chile tenemos miles de ustedes trabajando por dos pesos, porque su país no les da la oportunidad y no son como los del siglo pasado. Son jóvenes preparados que están trabajando por 3 pesos, en Sudamérica esta llenó de ellos así que señor loca o Varela o como se llame pues parece que aquí habla solo usted y leyendo para atrás hay mucha gente que no lo pasa por lo tonto y fantoche que es, hace dos años que salí de este foro y veo que a aún sigues hablando pura mierda. retirate hueon das pena ... (ver texto completo)
Da gosto o béin que relatan, tanto la miña ex, como agora o seu propio marido, sobre tudo contándonos donde pesca, más se le olvidó de decir que gracias al de las polainas que tanto en su día foi criticado por el asunto de hacer los pantanos agora podemos pasear la cucharilla, béin lo que o sinor dice Yak 42 de Defensa según el xefe que es unha Eminencia en asuntos de política, me dice que si mandará el antes citado, que nahún pasaría íso, pois él nuca mandaría a sua tropa a correr riesgos innecesarios, ... (ver texto completo)
La pesca de la trucha en el embalse de las Puertas te incita a la reflexión. Entras por el alto de Entreceniza en un camino que, con un jeep en las manos, te lleva al lugar más apartado del mundo, al lado mismo de la alambrada del Invernadero.
Verdad es que las truchas hacen burla de tus cebos. Son muchos hectómetros cúbicos de agua, y tiene que ser una casualidad que la cucharilla pase cerca de cualquier pez.
Pero al tiempo que activas la musculatura de los brazos y la espalda con los continuos ... (ver texto completo)
Aprezada ex, depois de ver a tua escrita, bueno mellor dito de estudiarla, se vei que Dona María nahún tiña pelos na mollada,é decer dixo tudo aquilo que sabía y sentía, eu penso que istás coisas sahún tahún naturales como a vida mesma, como me dice o meu xefe donde manda o patrahún nahún manda marilleiro, claro que eu a veces que penso que é de outra maneira, so fai falta ver a caixa tonta según que casos tudo se paga con diñeiro.
Me alegro un montahún de que sigas con ise humor que te carecteriza, ... (ver texto completo)
A Telesforo lo trato a cuerpo de Rey. Ahora anda muy entretenido con la pesca de la trucha. ¿Tú sabes los paseos que le da a una especie de mariposa metálica a la que él llama cucharilla? Se me marcha para el embalse del Cenza y para el de las Portas y el de la Veiga, y vuelve de noche sin truchas. Él dice que practica la pesca sin muerte, pero a mí me parece que ellas se están riendo de él.
Ahora le ha entrado la manía de hacerme el amor vestido con el uniforme de gala, con sus medallas y todo. ... (ver texto completo)
Con ganas de volver...
llegamos el domingo, aunque ue un viaje rapido de viernes domingo, pero bueno el pueblo estaba con solecete. fresquito, con mas gente y la verdad que el domingo no apetecia volver
Jamás deberían los abogados hacer una pregunta en sede judicial a una abuela, si no se encuentran debidamente preparados para la respuesta que pudiera venírsele encima.
Durante un juicio en Sanabria, el fiscal llamó al estrado a su primer testigo, una mujer de avanzada edad, cuyo rostro aparecía surcado por centenares de dignas arrugas.
Acercándose parsimonioso a ella, le preguntó, así como para darle confianza:
--Señora María, usted me conoce, ¿verdad?
-- ¿Que si lo conozco? Claro que lo conozco, ... (ver texto completo)
Aprezada ex, depois de ver a tua escrita, bueno mellor dito de estudiarla, se vei que Dona María nahún tiña pelos na mollada,é decer dixo tudo aquilo que sabía y sentía, eu penso que istás coisas sahún tahún naturales como a vida mesma, como me dice o meu xefe donde manda o patrahún nahún manda marilleiro, claro que eu a veces que penso que é de outra maneira, so fai falta ver a caixa tonta según que casos tudo se paga con diñeiro.
Me alegro un montahún de que sigas con ise humor que te carecteriza, trata béin al militare sinor Telesforo nahún o deixes solo.
Un beixo. ... (ver texto completo)
Con ganas de volver...
Aprezado colega, quéin istá a dictar é o padre, me dice assín debemos rezar unhs pdre nuestros por iste xermano descarriado, nahún sabe lo que dice, que Deus le perdoe, pode que isté poseido por el Demonio.

Unha aperta.
Amigo Manuele, si nahún o vexo nahún dou credito a iste mensaxe, quero pensar que algún carallo con mal gosto te quer foder, pero por Deus do Ceo creo co Manuele nahún se merece ísto, sexamos serios, levemonos béin pra cuatro días que istamos ca, logo dice ahí o sinor por la perdida do noso Madride, debía saber o sinor que o Madride ísta xeo de gañar ligas y a copa de Europa inda istá por xogar.
Nahún me tome a male as miñas parábolas más muntas coisas que se dicen ca nahún prestan.

Unha aperta.
Jamás deberían los abogados hacer una pregunta en sede judicial a una abuela, si no se encuentran debidamente preparados para la respuesta que pudiera venírsele encima.
Durante un juicio en Sanabria, el fiscal llamó al estrado a su primer testigo, una mujer de avanzada edad, cuyo rostro aparecía surcado por centenares de dignas arrugas.
Acercándose parsimonioso a ella, le preguntó, así como para darle confianza:
--Señora María, usted me conoce, ¿verdad?
-- ¿Que si lo conozco? Claro que lo conozco, don Policarpo. Lo conozco desde que era un niño. Y francamente le digo que si entonces era usted el mismo demonio, ahora parece Lucifer. Es usted una decepción para sus padres y para todo el pueblo, porque siempre miente, cree saberlo todo, es un prepotente abusivo, engaña a su esposa y manipula a las personas, como pretende hacer ahora conmigo. Se cree el mejor del mundo, pero en realidad para mí es usted un don nadie. Claro que sé quién es usted.
El fiscal se quedó perplejo, sin saber exactamente cómo continuar. Para matar aquel abrumador silencio, apuntó hacia la sala y efectuó una segunda pregunta:
-- ¿Conoce al abogado de la defensa?
--Por supuesto que lo conozco. Sí, también conozco al señor Rodríguez desde su niñez. Es memo, medio marica y tiene un problema con la bebida. El peor abogado que pisa los juzgados, sin mencionar que engaña a su esposa con tres mujerzuelas diferentes, una de las cuales es la suya, de usted, don Policarpo, como bien sabe. ¿No recuerda?
Entonces el juez llama a los dos letrados para que se acerquen al estrado, y les dice:
--Si a uno de ustedes dos, par de pelotudos imbéciles, se le ocurre preguntar a esta venerable anciana a ver si me conoce a mí, sepan que lo mando a la silla eléctrica sin más contemplaciones. ... (ver texto completo)
Que gran pais temos... si pero pra unhos poucos, quedei abraiado hoxe mirando unha canle de televisión das controladas pòlo poder. Decindo que os bancos de alimentos xa non dan abasto, as ong, cáritas coa que eu colaboro, os comedores socias de misioneras del silencio, capuchinos, jesuitas etc., sin contar os miles de indixentes que pululan polas noites o lado dos contenedores comendo froita semipodrida e abrindo bolsas de lixo e comendo restos de comida etc.
¡Que colas de xente esperando un prato ... (ver texto completo)
Escrebe ahí cabeza de corzo, dile a íses que pouco coñecen ala presin de Arxentina, menuda cara dura que téin, lo primero que fixo en su momento foi expropiar Repsol, logo o pobo morrendo de fame, algún carallo quer comparar al sinor Brasa con en la, nahún téin comparazahón, a demás si chourizo fose o meu amigo a outra nahún é menos, sexamos serios y respetusos, aquí a xente que nahún nos importa para nada la política.
Hola 252525. Hablando de chorizos... ¿Sabías que cuando era pequeño me decían que en Argentina, las casa en el campo estaban hechas de chorizo?. Pues sí, pero las denominan así a las hechas de adobe. Y yo me imaginaba a mí mismo comiendo una puerta ¡Que desengaño!

Un abrazo