Outra foto na que sae miña nai.... teño que preguntarlle que estaban celebrando.
Aprezada ex, teño de recoñecer que pasarin muntos anos, más nahún te debias olvidare de como era eu cuando eramos novos, xa veis levo munto tempo co padre,él sempre me dice debes sacar el ferro,é decer aunque axa motivos pra outra coisa, debemos perdoar, agora referente os zagones de piel de cabrón, teño que decerte que eran munto buenos tracias os pes munto quentes sobretudo no mes de Agosto, claro que alén na aldea donde eu nací se le xamaba zamancos, más teño que recoñecer que as cactas béin, ... (ver texto completo)
Perdona por expresarme mal, cariño. Me dice Juan que la palabra "zagones" no es castellana. Él, que gusta del etudio de costumbrismos, me dice que la palabra que expresa la prenda que quise decir es propia del gallego de Zamora, y es ZAGOIS, que significa, según me dice, "meias calzas feitas de pele que se usan cuando chove e se anda entre o estrume."
Es decir: el de las polainas, si tenía que pasar por el monte con lluvia, debería llevar también unos "zagois", que se hacían con la piel de las cabras, ... (ver texto completo)
Hola, si la 1ª de la izquierda es mi madre Marcelina, que guapa estaba, me encanta verla asi de pequeña, besos a todos.
hola, son Lina a miña mai sae en esta fot é a Marcelina, a semana que ben vou a xunto dela e enseñolle as fotos, que ilusión lle van facer.... saudos a todos
¡La encontré!, gracias al título que tan gentilmente me indicaste. Ahora entiendo por qué nadie la cantaba entera, era larga y trágica para cantarle a una niña. Pero mira, me quité el gusanillo de saber de qué va la historia. Me permito poner aquí el final, por si aguien tiene interés. Saludos y gracias de nuevo, Blas:

- Noticias traigo, Teresa,
noticias pero muy malas,
que tu querido Francisco
malito quedó en la cama
que ayer tarde en el paseo
un toro le dio una cornada
le echó las tripas ... (ver texto completo)
Ma. Teresa; que esos 20 se tripliquen y, de ahí para arriba los que Dios quiera.
Leyendo por os foros, me vou facendo a idea de como sois cada uno, pienso que la vuestra es una linda familia; que Dios les bendiga y proteja contra todo mal.
Los padres debemos todos los dias, pedir a Dios por nuestros hijos; por sus estudios, por sus sueños, por su salud, por que tengan y se rodeen de gente buena, sana de pensamiento, que les contagien optimismo y alegria para enfrentarse con la vida. Eso y la preocupacion ... (ver texto completo)
Oye, querido Zé, da gusto escucharte con esa manera de hablar que tienes, con expresiones tan deliciosas como "el de las polainas".
Dime una cosa. El tío ese... ¿era más de polainas, de zamancos o de zagones de piel de cabrón?
Aprezada ex, teño de recoñecer que pasarin muntos anos, más nahún te debias olvidare de como era eu cuando eramos novos, xa veis levo munto tempo co padre,él sempre me dice debes sacar el ferro,é decer aunque axa motivos pra outra coisa, debemos perdoar, agora referente os zagones de piel de cabrón, teño que decerte que eran munto buenos tracias os pes munto quentes sobretudo no mes de Agosto, claro que alén na aldea donde eu nací se le xamaba zamancos, más teño que recoñecer que as cactas béin, claro istá nahún me refiero as pulgas.

Ficesteme recordar unha coisa que le pasou a un amigo meu fai tempos, dice que ia por a rua cuando depronto se alcontra con un coñecido de tempos atrás y de pronto le espeta que alegría tornar a verte ratón,-coisa que íste maquina que maquina hasta que de pronto pega un grito y dice xa o teño, claro o rato le gosta el queso, el queso biene de la leche, istá béin da vaca, que diplomático pra xamarme cornudo. ... (ver texto completo)
queridos forer@s k pasa por donde andais no dais señales enpezamos mal el año o k un abrazo.
Gracias Maria Teresa. Lo de foreiro importante me ha llegado al alma. Un abrazo. Xosé.
Es la verdad, eres un forero importante, a ver si te dejas ver más por aquí.:-)
Saludos.
MaTeresa; ¡Ahí va!...:

Teresita tenia un novio
que Francisco se llamaba,
que acostumbraba ir a verla
tres veces por semana...

Madre Francisco no viene
madre Francisco ya tarda.
... (ver texto completo)
¡La encontré!, gracias al título que tan gentilmente me indicaste. Ahora entiendo por qué nadie la cantaba entera, era larga y trágica para cantarle a una niña. Pero mira, me quité el gusanillo de saber de qué va la historia. Me permito poner aquí el final, por si aguien tiene interés. Saludos y gracias de nuevo, Blas:

- Noticias traigo, Teresa,
noticias pero muy malas,
que tu querido Francisco
malito quedó en la cama
que ayer tarde en el paseo
un toro le dio una cornada
le echó las tripas ... (ver texto completo)
Pita Muñuda: Aprezada ex, que coisas tahún bonitas contas, según o padre dice que teñes un bocadito de razahún, claro que él como cura tambéin se sente un bocadito culpable por decer na predicazahún que el amor so se debía facer para procrear, culpa a sociedade de aquela por carregarse munto de fillos, nahún había tv. y marchaban pronto pra imbaixo do colchón, logo había que vivir en precario, eu desdelo aquí nahún le dou a razahún o padre, penso que forin as circunstancias de aquela época, claro ... (ver texto completo)
Oye, querido Zé, da gusto escucharte con esa manera de hablar que tienes, con expresiones tan deliciosas como "el de las polainas".
Dime una cosa. El tío ese... ¿era más de polainas, de zamancos o de zagones de piel de cabrón?
"Yo nunca había celebrado la Navidad. Mi madre siempre decía que ésas eran cosas de ricos y de curas. Pero cuando éramos pequeños, el día de Nochebuena nos hacía una cosa muy buena de comer, que era lo único fuera de lo corriente que teníamos.
Cogía higos secos, les ponía por dentro una nuez y luego le echaba miel por encima. ¡Estaba tan dulce y tan bueno, que nos los comíamos de dos en dos!
Cuando yo vivía solo me preparaba eso mismo para la Nochebuena, y también me bebía un vaso de moscatel. ... (ver texto completo)
Pita Muñuda: Aprezada ex, que coisas tahún bonitas contas, según o padre dice que teñes un bocadito de razahún, claro que él como cura tambéin se sente un bocadito culpable por decer na predicazahún que el amor so se debía facer para procrear, culpa a sociedade de aquela por carregarse munto de fillos, nahún había tv. y marchaban pronto pra imbaixo do colchón, logo había que vivir en precario, eu desdelo aquí nahún le dou a razahún o padre, penso que forin as circunstancias de aquela época, claro que munta culpa foi do tal das polainas, como tú béin dices o finale da tua mensaxe, nahún sei si por mandar algunha xinita, cuando te refieres a "La Pastora", que era maniquí que morreo de morte natural, fozase como as gaste a Pita, nahún te téin que estrañar que tambéin él de las polainas morreu de morte natural ou querias cos matarin a todos/as, sexamos serios querida ex.
Un forte abrazo. ... (ver texto completo)
"Yo nunca había celebrado la Navidad. Mi madre siempre decía que ésas eran cosas de ricos y de curas. Pero cuando éramos pequeños, el día de Nochebuena nos hacía una cosa muy buena de comer, que era lo único fuera de lo corriente que teníamos.
Cogía higos secos, les ponía por dentro una nuez y luego le echaba miel por encima. ¡Estaba tan dulce y tan bueno, que nos los comíamos de dos en dos!
Cuando yo vivía solo me preparaba eso mismo para la Nochebuena, y también me bebía un vaso de moscatel. ... (ver texto completo)
Busco parientes y amigos de Erosa
Hola Eva, no se si soy pariente o amiga pero me apellido Erosa.
Soy mexicana con un abuelo Erosa (Eligio Erosa VII, es decir el septimo Eligio Erosa hasta donde sabemos hubo un octavo), que tuvo siete hijos en el estado de Yucatan y una en el estado de Oaxaca. De este familion tengo muchos primos y sobrinos de los cuales frecuento a algunos.
Donde estas tu?
En el escudo de Erosa veo que dice "Barja", cuentame la relacion y el significado.
Gracias, te mando un cordial saludo
Apreciado y querido Zé: No le hagas mucho caso a mi marido. Cada día que pasa, tiene un humor más difícil de captar. ¿De dónde habrá sacado la historia ésa de los impertinentes y demás pertrechos?
Los impertinentes no son pendientes para las orejas, corazón. Los perendengues, contra lo que algunos piensan, sí son unos pendientes. Pero los impertinentes --que yo jamás he tenido ni usado-- son esos anteojos con manija que antiguamente usaban las damas en el teatro, o en la ópera, para acercar los ... (ver texto completo)
Aprezada Y adorada Pita moñuda: Perdoa que nahún caera na conta, pois eu os teatros y a la ópera nahún fui nunca, quizás por ista razahún descoñezo ise tinglado, agora béin como sempre fuste tahún guapa y tahún fermosa, nahún poso tolerare que conten as tuas intimidades, como recordarás aquiles pendientes que te regalei con tanto cariño y tanto amor, que por certo co femenina que tú eras, pra min nahún había muller como tú, sólo había que verte, con aquil corpiño de modelo, quéin nos dera de aquiles ... (ver texto completo)
Apreciado y querido Zé: No le hagas mucho caso a mi marido. Cada día que pasa, tiene un humor más difícil de captar. ¿De dónde habrá sacado la historia ésa de los impertinentes y demás pertrechos?
Los impertinentes no son pendientes para las orejas, corazón. Los perendengues, contra lo que algunos piensan, sí son unos pendientes. Pero los impertinentes --que yo jamás he tenido ni usado-- son esos anteojos con manija que antiguamente usaban las damas en el teatro, o en la ópera, para acercar los ... (ver texto completo)