Hola foreros. Que frio no Pereiro parece inverno. Menos mal que de cena temos un pure de verduras ben quentiño. Cuñada a crisis pos vacacións dicen que se pasa pronto solo sera a 1ª semana. Bicos a todos.
A do Domingo Fontanero
Concha dalle as teclas e se non o domingo, deixate de proba xa esta
tamen traballaches o dia da xuntanza, por o que dice a tua cuñada
muy ben por todo
Fortes apertas
Hola, cuñada. Benvida o foro do noso querido Pereiro. Alégrome muchísimo de que te animes a participar aiquí, por fin. Xa que na xuntanza fuche unha das que mais currache, xunto a outros que xa nombrei noutros mensaxes anteriores, claro; de feito, sin tí, eu non volvería a organizar outra. Gracias polo muto que te implicache en cuanto te propuxen a idea e por animarnos a tirar pra diante cos asados e ca charanga, que eu tiña un pouco de medo, je, je.
Eu vou no tren camiño do traballo, volta a rutina ... (ver texto completo)
Candil, gracias por todo, sabes que temos tamen dous (irmaos) muy amigos, irmans eiqui en Vigo, o galego costeiro e distinto o do interior, do cual me alegrei moito comentando con meu irmao son grandes amigos e espero que o sigan sendo.
Despois das vacacións colleo con calma que os nervios xa temos que os ten fora do testo, o home dos vinte seudonimos... eu paso del ampliamente.
Creo que na Vilavella casi todo pobo...
Graciñas Candil por todo.
Hola a todos os foreiros.
benbida o foro Concha cuanto mais millor
Qué bonito verbo ese de "roer".
Y qué hermoso este refrán de castellano rancio y curtido, refiriéndose a la hiniesta ("xesta" en vuestra lengua vernácula):

CUANDO NACE LA ESCOBA
NACE EL BURRO QUE LA ROA.
A do Domingo Fontanero
Hola, cuñada. Benvida o foro do noso querido Pereiro. Alégrome muchísimo de que te animes a participar aiquí, por fin. Xa que na xuntanza fuche unha das que mais currache, xunto a outros que xa nombrei noutros mensaxes anteriores, claro; de feito, sin tí, eu non volvería a organizar outra. Gracias polo muto que te implicache en cuanto te propuxen a idea e por animarnos a tirar pra diante cos asados e ca charanga, que eu tiña un pouco de medo, je, je.
Eu vou no tren camiño do traballo, volta a rutina ... (ver texto completo)
É unha pena que os panadeiros teñan que madrugar tanto pra facer pan pra certos personaxes.
Os panadeiros madrugan pra facer o pan, teis razón amigo Ballesteros, pero hay certos personaxes, que lle gusta roelo duro por que son como aqueles, que ainda
que pertencen o reino animal, son irracionais e comen non, roen o pan duro.
Un saudo
hola ¿que Concha eres?
A do Domingo Fontanero
Hola a todos os foreiros.
hola ¿que Concha eres?
Hola a todos os foreiros.
Gracias Pura: Por o consolo de que no me sinta olvidado de Mikel e Lito, pero co hospitalarios que eles son, non me pareceu ben que non deran señales de andar por estas magnificas terras das rias baixas, sen despreciar as nosas as cuales a min me gustan mais, pois ata os 18 ali estiven, e agora vamos cada 15 dias.
Temos xente coñecida en común... xa che mandei recordos do Barxes. Por o colexio de abogados bou con moita frecuencia, algun dia tomaremos un café si che apetece
Un afectuoso saudo.
¡Deixa que...!; xa avisarei eu a Nieves: a ver qué é eso de andarse citando sin que naide se entere. Que vos aproveiten eses cafés.
Un abrazo, amigo.
Tamén saludos pra Pura.
Gracias Pura: Por o consolo de que no me sinta olvidado de Mikel e Lito, pero co hospitalarios que eles son, non me pareceu ben que non deran señales de andar por estas magnificas terras das rias baixas, sen despreciar as nosas as cuales a min me gustan mais, pois ata os 18 ali estiven, e agora vamos cada 15 dias.
Temos xente coñecida en común... xa che mandei recordos do Barxes. Por o colexio de abogados bou con moita frecuencia, algun dia tomaremos un café si che apetece
Un afectuoso saudo.
Cando queiras visitarme, para min seria un pracer. Estou no xulgado de 1ª instancia nº 1, no primerio piso do edificio vello. Encantada de tomar ese cafe. Un saúdo.
Barxes, no te sientas olvidado por Mikel y Lito, pues a mi tampoco me visitarón y eso es que los llame por telefono cuando me entere que estaban en Vigo, pero ya estaban saliendo para Orense y no nos vimos. Estos dos es que no quieren que los vayamos a visitar al Pais Vasco, jejeje.
Gracias Pura: Por o consolo de que no me sinta olvidado de Mikel e Lito, pero co hospitalarios que eles son, non me pareceu ben que non deran señales de andar por estas magnificas terras das rias baixas, sen despreciar as nosas as cuales a min me gustan mais, pois ata os 18 ali estiven, e agora vamos cada 15 dias.
Temos xente coñecida en común... xa che mandei recordos do Barxes. Por o colexio de abogados bou con moita frecuencia, algun dia tomaremos un café si che apetece
Un afectuoso saudo.
Amigos Lito e Mikel: Nunca bos perdonarei, que viñerais a Vigo, tendo o nosos teléfonos, correo e dirección do domicilio, e nin siquiera unha chamada, para facervos de guia unhas horas e invitarvos a uns albariños e mais unhas ostras
na casa. Me deixastes o camiño feito para cuando vaia por eibar, facer o mismo que fixestes vos.
Un abrazo pra Xosé e que sepa que estuven hoxe en Marin e chovia igual que en Vigo... seguramente e pra axudar a volta ciclista.
Te perdiches unha boa no Pereiro botamoste ... (ver texto completo)
Barxes, no te sientas olvidado por Mikel y Lito, pues a mi tampoco me visitarón y eso es que los llame por telefono cuando me entere que estaban en Vigo, pero ya estaban saliendo para Orense y no nos vimos. Estos dos es que no quieren que los vayamos a visitar al Pais Vasco, jejeje.
amigo barxes gracias por el piropo.. el vino de barxes... q me gusto no fue el culpable de mi estampida,,, y aunque el foro es publico ahi va... la culpa fue ademasdel vino de barxes.. una tarta de queso.. por cierto riquisima y muy dulce que em provoco un dumping (absorcion rapida de azucar) con la consiguiente sudoraacion, vomito y diarrea debido a mi falta casi total de estomago y mi falta total de colon derecho (ya sabeis algo mas de mi vida) y muy a mi pesar detras de este viejo dicharachero ... (ver texto completo)
Amigos Lito e Mikel: Nunca bos perdonarei, que viñerais a Vigo, tendo o nosos teléfonos, correo e dirección do domicilio, e nin siquiera unha chamada, para facervos de guia unhas horas e invitarvos a uns albariños e mais unhas ostras
na casa. Me deixastes o camiño feito para cuando vaia por eibar, facer o mismo que fixestes vos.
Un abrazo pra Xosé e que sepa que estuven hoxe en Marin e chovia igual que en Vigo... seguramente e pra axudar a volta ciclista.
Te perdiches unha boa no Pereiro botamoste ... (ver texto completo)