Veo que la "xuntanza" ha sido todo un éxito. Me alegro un montón. Esto solo pasa en nuestra terriña. A los gallegos nos une la morriña, y nos gustan estas reuniones para comer, beber e "falar das nosas cousas" y rematar con un bailiño con gaita ou sin ela. No sabeis la morriña que he sentido de no poder asistir a este hermoso acontecimiento pero espero que para el próximo pueda acompañaros. Un fuerte abrazo para tod@s. Xosé.
claro k da morriña a terra senpre tira e mais cando estas lonxe, como tu dices Jose paoutro ano sera todos a pasalo ben e outros a traballar jajaja.
Barxes, co teu permiso, ademáis de todos os que tú ben nombrache, vou añadir algún colaborador máis porque tamén merecen ser nombrados; por ejemplo, tú mismo por vir e por o que aportache. A miña cuñada Concha por encargarse de todo o tema de preparar as carnes pra asalas (cuando vos poña as fotos de cómo pusemos a sua cociña cheiña de latas, de allos, de carnes... ides quedar pasmados, ja, ja), por orientarnos a hora das cantidades a encargar de cada cousa, por a sua experiencia en xuntanzas e por ... (ver texto completo)
Veo que la "xuntanza" ha sido todo un éxito. Me alegro un montón. Esto solo pasa en nuestra terriña. A los gallegos nos une la morriña, y nos gustan estas reuniones para comer, beber e "falar das nosas cousas" y rematar con un bailiño con gaita ou sin ela. No sabeis la morriña que he sentido de no poder asistir a este hermoso acontecimiento pero espero que para el próximo pueda acompañaros. Un fuerte abrazo para tod@s. Xosé.
¡Ya estoy de de nuevo en la jungla!. A medida que te vas retirando de tu lugar de vacaciones, en este caso tu tierra, la tristeza y la melancolía se van apoderando de ti. Salimos de una zona montañosa y vamos perdiendo de vista sus hermosos castaños, sus robles, sus abedules... ¿Que tendran los abedules que a mí me gustan tanto?. Me resultan bonitos, elegantes, magestuosos..., hasta diría mimosos...! Pero mucho me temo que esten empezando a enfermar y al final les pase como a los negrillos (olmos) ... (ver texto completo)
Yo también me alegré de conocerte, Duli, aunque fué tan breve que ni te dio tiempo a contarme que habías preguntado por mí en el Cazador. En Pereiro, si preguntas por mí, es suficiente con que digas "Tere, la del fotógrafo", así te darán mejor razón.:-)
Comparto contigo la morriña del fin de vacaciones y el alejarse del pueblo, amigos y lugares queridos. Soy muy feliz en Madrid con mi familia y amigos y me encanta mi trabajo, pero no sé qué tiene esta terriña nuestra que, cada vez que la dejo, algo ... (ver texto completo)
Muchísimas gracias, Piño. Pensé que te iba a ver. He visto a tu hermana Marini en el entierro de Antonio, (Maragato), E. P. D. Apenas nos ha dado tiempo a saludarnos.
Ya se cuales son tus castaños y tienes razón, están cercados y muy cerquita del pueblo, tienes algún tronco seco, que ya me gustaría saber los siglos que tiene.
El otro día nos dijo el cura que estaban restaurando por dentro en Santuario de la Tuiza, que estaban con el retablo superior y que querian también los laterales. Espero que ... (ver texto completo)
Duli, creo que Castrelos tiene molinos; si es así, ¿no es posible invertir algo de ese dinero en restaurar el retablo que dices? Da mucha pena ver cómo se deterioran obras bellas sin que nadie ponga remedio...
Bueno parece que Blas no está disponible. Como sabe que estamos devacaciones, se habrá relajado; pero que sepa que algunos ya estamos de vuelta y estamos deseando leer sus consejos, sus chistes, sus anecdótas. El es como una gallina que que acoge a los polluelos. Así es como dice que se siente y hace con su familia, pero un poco también lo hace con el grupo. Es una persona conciliadora y trata siempre de que la gente vuelva. Yo aveces me siento como una intrusa pero vosotros me habéis hecho sentir ... (ver texto completo)
Sí, Duli, así es Blas; me alegraré cuando vuelva a estos foros, al igual que Sofía. A tí y a Sofía os he podido ver este verano y sé que estáis bien, gracias a Dios, pero de Blas no sabemos nada... Un saludo a todos.
Hola, Sofía, ¿cómo estás, aparte de indignada, como todos en este país? ¡Qué poquito queda para irnos a nosa terriña! A ver si me haces una visita en Lubián en agosto, mi suegra también se alegrará de volver a verte. Mi casa está a tu disposición. Un beso. Saludos a todos los forer@s.
LA FAMILIA
- Pablito... ¿como se llama ese hijo puta alemán que me esconde las cosas?
- Alzehimer, abuelo, Alzehimer.
------------------------------ -----------------------------
- Mamá, estoy embarazada.
- ¡Pero hija! ¿Dónde tenías la cabeza?
- Sobre el volante del coche... ¿por qué?
------------------------------ ------------------------------ --------------------
- Papá... ¿Que esta más lejos, Córdoba o la luna?
- ¿Tu ves desde aquí Córdoba, piltrafilla? ... (ver texto completo)
Bueno parece que Blas no está disponible. Como sabe que estamos devacaciones, se habrá relajado; pero que sepa que algunos ya estamos de vuelta y estamos deseando leer sus consejos, sus chistes, sus anecdótas. El es como una gallina que que acoge a los polluelos. Así es como dice que se siente y hace con su familia, pero un poco también lo hace con el grupo. Es una persona conciliadora y trata siempre de que la gente vuelva. Yo aveces me siento como una intrusa pero vosotros me habéis hecho sentir ... (ver texto completo)
Blas, no me adornes con tan bonitos adjetivos no vayas a desilusionarte, aunque muchas gracias por la estima que me demuestras públicamente. Que sepas que ya he coincidido en otros dos eventos con Sofía, en Lubián, y siempre es una alegría verla. Hasta se ha animado a participar en la Xuntanza do Pereiro (mira nuestro foro:-). Me ha dicho que no tiene tiempo ahora de internet y no me extraña porque es una mujer muy vital, esta mañana muy temprano se iban todos a la sierra de Hedradas, le he pedido ... (ver texto completo)
Comprenda a los Ingenieros - Lección Uno

Dos estudiantes de ingeniería iban andando por el campus cuando uno de ellos pregunta al otro:
- ¿De dónde has sacado esa 'peazo' moto?
- Bueno, -contesta el otro- iba yo caminando ayer, pensando en mis cosas, cuando una tía buenísima apareció montada en esta moto. Entonces, la dejó caer al suelo, se desnudó y dijo: "Toma lo que quieras".
El primer estudiante asintió con la cabeza:
- Buena elección; probablemente la ropa no habría sido de tu ... (ver texto completo)
Unha muller de certo volume, pesando perto dun quintal sobre os seus xeonllos e nocellos trenqueleantes, veuse achegando cun inmenso sacrificio ao xardín circular do castiñeiro.
Daquela guindou unha ollada observadora para cada punto cardinal, sen esquece-lo noroeste, e non vendo mouros pola costa, cunha axilidade insospeitada, arrincou dun só tirón un exuberante xeranio vermello, e acochouno na voluminosa faldriqueira.
Logo, dando unha reviravolta, alonxouse trenquelendo camiño da súa casa co ... (ver texto completo)
DE CATALANES
Esto es un padre catalán que le dice a su hijo:
Anda Jordi, ve a decirle al vecino que nos deje el martillo para clavar un clavo.
El Jordi va al vecino y vuelve enseguida.
Papa, diu el vecino que no nos deja el martillo, por que se le gasta.
Jo hijo, hay que ver lo tacaños que son algunos eh?. Bah, anda, saca el
nuestro.
------------------------------ ------------------------------ ---------------
El barco de crucero por el caribe con una familia de catalanes que se hunde.
La ... (ver texto completo)
Fotos nun tempo prudencial haberá muitas mais, non sabes o que te perdiches, pois dende a calle Lalin, hay un chisquiño mais que do Calvario hay que facer un esforzo de cando en vez. ¡Pura que os papeis na xudicatura non se perden!...
Juan graciñas polas aloubanzas para conmigo, penso non merezco tantas, teño que agradecerlle os organizadores da xuntanza, co alcalde a cabeza que tamen traballou arreo, Candil contabilidade, O Srñ. Pita Forneiro, Tacatá infraestructuras, Gel xa nondigo coa sua animación ... (ver texto completo)
Barxes, co teu permiso, ademáis de todos os que tú ben nombrache, vou añadir algún colaborador máis porque tamén merecen ser nombrados; por ejemplo, tú mismo por vir e por o que aportache. A miña cuñada Concha por encargarse de todo o tema de preparar as carnes pra asalas (cuando vos poña as fotos de cómo pusemos a sua cociña cheiña de latas, de allos, de carnes... ides quedar pasmados, ja, ja), por orientarnos a hora das cantidades a encargar de cada cousa, por a sua experiencia en xuntanzas e por ... (ver texto completo)
Estoy muy nervioso por el partido que está a punto de comenzar el Barsa y el Madrid.
¡Qué gane el mejor! Pero mejor, el Barsa

Un saludo
Sabía que iba a ganar el Barcelona ¡Aupa! Hay que reconocer que el Madrid se defendió como un león, pero no tuvo suerte
Saludos
Así me gusta, Manuel. Unha parábola como Dios manda. Que conste que se coincidira contigo en calquer lugar, por min, se fixera falla, comerías do meu mesmo plato, fose este de ouro ou de madeira. Meu pai, entre outros oficios, tiña o de carpinteiro.
E que bó está o polbo neses platiños de madeira!
Eso de carpintero es un oficio muy antiguo, ya lo era San José y ves, era santo.
Tu padre, no creo que llegara a tanto, pero seguro que era una gran persona, apreciada por todo el pueblo y por lo que se, tú también eres un digno seguidor de tu estirpe, portando en alto el apellido familiar.
En el plato de madera y con palillos, es como mejor sabe el pulpo. A mí no me importaría compartir mesa y mantel contigo, frente a un gran plato de pulpo y una buena jarra de vino
Saludos
Así me gusta, Manuel. Unha parábola como Dios manda. Que conste que se coincidira contigo en calquer lugar, por min, se fixera falla, comerías do meu mesmo plato, fose este de ouro ou de madeira. Meu pai, entre outros oficios, tiña o de carpinteiro.
E que bó está o polbo neses platiños de madeira!
Estoy muy nervioso por el partido que está a punto de comenzar el Barsa y el Madrid.
¡Qué gane el mejor! Pero mejor, el Barsa

Un saludo
Gracias por compartir las fotos. Gracias Juan
Fotos nun tempo prudencial haberá muitas mais, non sabes o que te perdiches, pois dende a calle Lalin, hay un chisquiño mais que do Calvario hay que facer un esforzo de cando en vez. ¡Pura que os papeis na xudicatura non se perden!...
Juan graciñas polas aloubanzas para conmigo, penso non merezco tantas, teño que agradecerlle os organizadores da xuntanza, co alcalde a cabeza que tamen traballou arreo, Candil contabilidade, O Srñ. Pita Forneiro, Tacatá infraestructuras, Gel xa nondigo coa sua animación ... (ver texto completo)
MªTeresa; me alegras grandemente con la dedicacion de ese abrazo entre tu y Sofia y, - aún que resulte dificil ceerlo - me siento participe de vuestro amistoso encuento e inmagino el instante lleno de alegrias y risas sinceras, te considero una persona muy inteligente y de grandes valores; por tu juventud ya iras atesorando con el correr del tiempo esos latidos que el corazon brinda a los encuentros entre amistades verdaderas.
Un gran abrazo para las dos.
A los demas foreros mis recuerdos de siempre. ... (ver texto completo)
Blas, Santiago, tu silencio me tiene preocupada, espero que no sea por nada malo. Dinos algo, aunque sea sólo "hola". He conocido a Duli, a Barxes, a Juan, a Sofía... Nos quedas tú, pero te echamos en falta como si te conociéramos de toda la vida. Mis vacaciones tocan a su fin y ya empiezo a sentir la morriña de otro verano de mi vida que se va y me aleja de la terriña y de mis seres queridos, amigos, vecinos, lugares amados... ¿Será porque hoy se ha ido el sol y se está nublando?:- (
Saludos a ... (ver texto completo)