No desprecies jamás al pueblo que te acoge por la sencilla razón que no lo entiendes, detrás de esa incomprensión puede que haya un grado de ignorancia o un no saber estar por asunto de impaciencia.
Se lo digo al snob que juega a ser poeta.
No lo olvides jamás, cuando el coche se queda clavado con las ruedas en el barro quizás te vengan a empujar aquellos que más desprecias mientras los otros se quedan de perfil y si te queda algo de decencia quizás luego te hagan reflexionar, no lo olvides jamás ... (ver texto completo)
Era Baltasariño Carbonero, un destes homes que se falara do que se falara el sempre impoñia a sus razón decía ser un estudioso da enciclopedia e todo o mundo o creía, daba igual que se falara na taberna do tío Xan que no salón do Casino
Ata que se popularizou, esto que chaman smarphone ou algo así.
Ágora mantense calado, non vaia ser, que alguen o saque do peto a consulta.
Acabaronselle os argumentos ainda que hai quen cree que en mudeceu por un catarro que tivo
Chegado o mes de maio era chegar por anticipado o mes de vacacions para aqueles que non levábamos ben permanecer sentados a mesa para atender o que dicía o profesor ou simplemente escribir cando este estaba dictando.
Don Antonio ¿podemos ir a buscar frores para o altar da virxe? sempre dicía que sí, e alá iamos, e veña á cazar grilos que frores había abondo estaban os prados cheos delas e de diversos cores e clases.
Á tarde levábamolas sempre agardando deixar algunhas mustias para o siguente día ... (ver texto completo)
Sobre el año 1962 los alumnos del último año de primaria estrenamos unas saharianas de color grisy bocamanga Azul mahón.
Alá fumos en formación e che os de razón hastá Lubre para por voluntad do profesor don Antonio enseñarllo á profesora que na escolá xunto á iglesia daba clase os menos e nenas do lugar e proximidades.
Veusenos á baixo á ideá formada polá imaxinación de que parecíamos á formación do glorioso exercito español, cando á chegar á Lubre á profesora nos dixo que facíamos en formación ... (ver texto completo)
Cada vez entendo menos esa forma compulsiva de viaxar, quitar fotos de alá i de acolá, quedar mirando cono un parvo para un papel, por que din que con el limpou o cú Juan Sebastián Bas, pasar nas colas horas i horas para ver a Sajrada Familia pagando o que non se ten como si sobraran os cartos tendo en conta que algén os pide por adiatado.
Viaxar viaxar cando moitas veces nadie repara en facelo hacia dentro pasando anos i anos e sin ter argumentos para poder dicir encantado de conocerme, ¿este ... (ver texto completo)
ERA POR TIERRAS DE MIÑO
La junta de los vecinos
en su centro de viviendas,
vivieron los mismos signos
de otras juntas de contiendas.

Entre clamores de ruinas
por sufridas humedades,
se hablaron de las cocinas
y otras muchas soledades. ... (ver texto completo)
O que nos acaba de pasar, o meu Antón comprou un alado de pau e o terminar de papalo non sabedes o que encontró, premio un viaxe a los Estados Unidos de las Américas.
Non lle faltou o tempo e aló invitou a todo-los veciños, tiven que faer unha pota de jarbanzos con touciño e de segundo raxo con patacas, comeron e beberon cómo porcos acabaron o bocoi de viño e quedeime sin licor café e eso que tiña tres garrafóns, alá foron todos o palleiro onde se puxeron á fumar ata quedar dormidos, gracias á dios ... (ver texto completo)
Sí el dinero corrompe más que la muerte, que son cualquier medio de comunicación que se precie sino dinero
ENTRE BRUJAS Y FANTASMAS

Entre brujas y fantasmas
se te complica el destino,
dicen que afloran las llamas
del sufrimiento divino.

Las brujas marcan las noches
entre vientos reprimidos,
y hacen sombras y derroches ... (ver texto completo)
Cada mañana y tarde noche, tengo cita con el paseo, llego hasta el puerto de yates y un poco más allá hasta llegar a la punta en donde hay un pequeño faro, siempre sobre llano y bordeando el mar, si es en Agosto siendo denoche y el cielo limpio viendo las miles de estrellas y si hay luna llena el no va más, la marea está baja y sobre la orilla se ven linternas, algo estarán a capturar, doy media vuelta y sigo el camino sobre llano bordeando siempre el mar, hasta que doy con la fachada del pueblo ... (ver texto completo)
LOS VERANEANTES
Si había un hecho en particular que acontecía en el pueblo cuando este a diferencia de la ciudad tenía un módus vivendis muy diferente incluso en la aceptación de la escala de valores, era la llegada de los veraneantes, era corriente que el cabeza de familia se mantuviera trabajando en su lugar habitual mientras la mujer y la prole se establecieran en Ares casi los tres meses de verano, razón por la cual los niños se integraban a los demás niños creando lazos de amistad que luego ... (ver texto completo)
EN ESTA COSTA DE MIÑO
La brisa del mar despliega
sobre los campos hermosos,
en esta costa gallega
parecen tiempos dichosos.

Brisa llena de nostalgia
va recorriendo sus sendas,
Galicia tiene la magia
de ser costas de arboledas. ... (ver texto completo)
CARRETERAS DE GALICIA
Viejos senderos del monte
que parecen carreteras,
donde sientes los resortes
de vientos que dan quimeras.

Entre curvas permanentes
y laderas comprimidas,
temiendo pisar ambientes
de las lluvias deprimidas. ... (ver texto completo)
El poco conocido y valorado románico gallego está muy presente en muchos lugares de la geografía gallega, como en esta iglesia de Santa María del Azogue.
Observese la fachada de la iglesia y su estilo, quizás el peso de la inflen cía indiana haya tenido algo que ver, en antiguas fotos de principio del siglo X X esa misma fachada lucia las reminiscencias de un románico extemporáneo