Seguro que los tililantes puntos rojos que divisaste en la oscuridad eran los ojos del alma de Yousef (1757) cantero muy famoso y que dejo su firma en el umbral de una puerta que hay junto a la fuente. Tambien pueden haber sido el alma o varias almas en pena del cementerio que habia un poco mas abajo de la fuente. O el alma de algun cura sacrilego del monasterio que habia justo detras de la fuente. Cualquiera sabe... Elije tu. Tienes mucha imaginacion, puedes traducir CHURRIAN por chirrian, (los ... (ver texto completo)
Los monjes del Churrian

Xinxelo, sin querer me he sentido aludido al ser uno de los descendientes de tan noble institución del Churrian. Dicen, que habitada solamente por monjes y supongo que alguna fémina, (sin la cual no seria posible mi existencia). Eran juristas religiosos que dieron lugar a leyes rurales llegadas hasta nuestros días y que se siguen aplicando en la actualidad, solo por la parte más conservadora. Una de esas leyes era la de “La tala de árboles indeseados por el vecino”. El ... (ver texto completo)
Seguro que los tililantes puntos rojos que divisaste en la oscuridad eran los ojos del alma de Yousef (1757) cantero muy famoso y que dejo su firma en el umbral de una puerta que hay junto a la fuente. Tambien pueden haber sido el alma o varias almas en pena del cementerio que habia un poco mas abajo de la fuente. O el alma de algun cura sacrilego del monasterio que habia justo detras de la fuente. Cualquiera sabe... Elije tu. Tienes mucha imaginacion, puedes traducir CHURRIAN por chirrian, (los ... (ver texto completo)
sE VEI CASI EXTAÑO VER O FOTOGRAFO DEDIANTE DA CAMARA E NON DETRAS AS FOTOS DA MIÑA PRIMEIRA COMUNION FIXOAS EL AS DA CONFIRMACION AS DA FESTA DOS REIS AS DAS FESTAS DO VERAN E TANTAS E TANTAS CELABRACIONS EU RESISTOME A CHAMARLLE lUIS ASIQUE FOTOGRAFO ESTES DONDE ESTES SEMPRE TE RECORDAREMOS E IMPOSIBLE OLVIDARTE PORQUE SEMPRE QUE MIREMOS TODAS ESAS FOTOS QUE NOS FIXECHE E QUE TANTO NOS GUSTA MIRAR TE TEREMOS PRESENTE PORQUE TO MERECES POR BOA PERSOA QUE ERAS. SEMPRE NO NOSO RECORDO.
Intriga. ¿Qué será? Cuéntalo y no desaparezcas como el Río Guadiana.
Gracias por contestarme, aunque a axuda valeume de pouco, eu tampouco podo axudarte a descubrir quen é o que está a tua esquerda.
Claro que son da Vilavela, non vou decir mais, pero, si tanto comati. Si tes algunha duda podes porme a prova, pregunta o que queiras.
Eu tamen te desexo un 2011 cheo de cousas boas, para ti e mais a tua familia, que seica tes unha netiña moi bonita.
Unha aperta dun amigo.
meus familiares: tataravos paternos: antonio espino e ana blanco - maternos: carlos macias e josefa prieto eram de sever, bisavos paternos: vicente gomez e manuela castro - maternos: clemente fernandez e anastasia macias de cepedelo, avos paternos: andres espino blanco e adelina gomez castro - maternos: romualdo macias e jovita fernandez de sever e cepedelo. pais: antonio espino gomez e anastacia macias fernandez de cepedelo: filhos, eu clemente espino macias mulher maria emilia rodrigues espino, ... (ver texto completo)
Bo ano tamén para ti Piño, alégrame saudarte neste foro.
Manolo: Te queria decir que en Chile solo queda mi hermana Eva y mi sobrino José Tiberio nosotros todos vivimos en Madrid y alrededores. Un abrazo
Hola Manolo, pues en la próxima visita a España me gustaria reunir a todos para volver en el tiempo y disfrutar de un buen momento, un fuerte abrazo a todos.
Manolo, acordaste do Paco, Mingo, Tono Purita, Gemelas (Mllizas como nos chamaba tua nai) eu si ma cordo de ti, anque era ven pequena cando te fuche pro Basil
Hola Pepita me recuerdo muy bien, en casa de Cachorro y Candida se hacian los mejores fiadeiros y matanzas, la hospitalidad de tu madre y la alegria y fuerza de vivir de tu padre se diferenciava em el pueblo.
Recuerdos y un fuerte abrazo a toda la familia.
Esta foto encontreina esta veran rebuscando polos caixons de casa de miña mai, e dabame un pouco de recelo colgala neste foro porque imaxinabame que con ela ibase a descubrirse o candil, eu fai tempo que sabia quen eras, e por eso non a colguei antes.
Sinto decirte que esta e a unica foto que teño de teu pai (D. E. P).
Si queres fagote unha copia desta, aver si se vei algo mellor co que se vei no ordenador.
Un abrazo
Gracias, Juan, non sabes cuánto te agradezco esta foto, se me votéi a chorar e porque unha está máis sensible cuando perde a un ser tan querido e tan irremplazable, síntome como se me houbera quedado sin techo por arriba... O ver esta foto que me imagino foi tomada cuando eu era ainda pequeniña, (reconozco a porta que está detrás), e que non está no noso album de casa, agolpáronseme todos os recuerdos daquela etapa tan feliz; porque éramos pobres, sí, pero nosos páis quixéronnos tanto sempre e pasámolo ... (ver texto completo)
A pesar de que cuando teis o "candil encendido chega o resplandor hasta miña casa"non me enterar de que fallecera teu padre, o sinto de verdad, a Luis D. E. P. Si o apreciaba bastante, o motivo de non darche o pésame, e de que non me enterara hasta ahora, comprendo o vacío que os deixou na famila, a vida e así de cruel, non podemos solucionar... Po la edad inda podía vivir bastantes anos máis.
Tamén teño alguhas fotos sacadas por él de cuando iba na festa da Tuiza, verdadeios recuerdos, persona ... (ver texto completo)
sabedes que estos dias estome recordando de os verdadeiros nomes dos nosos veciños que fai moitos anos ni me lembrava levo 24 anos fora e pasei anos que iva moi pouco ahora vou namais podo, e ahora con mais motivo vou visitar a miña xente que tanto voto de menos eles si que querian esa terriña.
Gracias, Juan, non sabes cuánto te agradezco esta foto, se me votéi a chorar e porque unha está máis sensible cuando perde a un ser tan querido e tan irremplazable, síntome como se me houbera quedado sin techo por arriba... O ver esta foto que me imagino foi tomada cuando eu era ainda pequeniña, (reconozco a porta que está detrás), e que non está no noso album de casa, agolpáronseme todos os recuerdos daquela etapa tan feliz; porque éramos pobres, sí, pero nosos páis quixéronnos tanto sempre e pasámolo ... (ver texto completo)
tes razon xa que falas das mallas a bosa duraba casi todo dia acordome que dabadeslle de comer a xente que tenpos aqueles acordome dos teus hirmas luis manolo que ibamos xuntos o cole o manolo e mais ou menos da miña edade estabamos na misma clase a lola a fefa a tita o quin
Como abuelo es tal la sensación de alegria que no cabe en mi el gozo de preparar y guardar todos los juguetes para esta noche ponerlos al lado del vaso con leche y pasteles los cuales daran buena cuenta los Reyes. Esto es una alegria tan grande que por momento quiere uno volver a ser niño.

Espero que todos nos unamos a esta alegria y un abrazo para todos los niños del mundo y un beso para todos los abuelos.

FELICIDADES
hola teresa hoxe estivo o mimi na miña casa e estivenlle enseñandolle fotos do forun dixo que xa sabia que esistia este forun que habia tempo qe non entraba a velo me parece que se vai agrear el conoce mais xente ahora ca nos porque vai mas amenudo o pereiro.
seguro que si polomenos da xuventude porque eu levo 30 anos casada yo pereiro levo ido muy pouco como os nosos pais non estaban ali iba muy pouco non porque non me gustara sintome orgullosa de ser do pereiro ali vivin a miña infancia que foi muy bonita