Gel. Non te imaginas o subidon de ánimo que me dou o leer o teu mensaxe, eu sin caer na conta! ahora que mencionas todas as virtudes que adquirimos cos anos, cierto, que chegamos a ser un diamante en bruto, así viña notando últimamente, que os fillos máis os netos me daban tanta atención.
Me alegro que pasaras a Portela para facernos unha visita, ainda que sea virtual, esperemos que algunha vez sea personalmente, este verán nos conocimos varios dos que entramos en estos foros da contorna, fai ilusión ... (ver texto completo)
Piño, esa visita personal está pendiente. Este ano fumos tarde de vacacions e entre pitos e flautas voou o tempo. Pero desde ahora cando pasedes por O Pereiro estades invitados a nosa casa onde sempre seredes benvidos.
Saúdos.
Desde aiquí quero mandarlle unhas palabriñas de ánimo a miña querida cuñada Concha, que o sábado pasado enterrou a sua abueliña materna de 93 anos. Estaba maliña e sabíamos que máis pronto que tarde esto pasaría, pero inda así sei que o están pasando mal, sei por experiencia o que doi cuando chega o momento de separarte definitivamente dun ser tan querido. Ánimo, Conchiña, sabes que así non era vivir, que tua mai tamén necesitaba xa un pouco de descanso e que a tua abuela estará no ceu xunto as miñas, ... (ver texto completo)
Hola MTeresa, Yolanda ya ha sido operada y todo salió muy bien. Ayer lunes le dieron la alta y ya está en su casa. De momento como es natural tiene que estar en reposo, mi mujer tiene curarle la incisión (diecioho grapas) y dentro de unos dias tiene que ir a reevisión para quitarle algunas grapas. Estamos a la espera de la biopsia pero nos han dado buenas impresiones. Por otro lado mi simpática hija comunica que no ha habido comunicado a la prensa porque los periodistas estaban implicados en REALES ... (ver texto completo)
Concha, dende aquí o noso pésame para ti máis a túa familia. Ánimo.
Agradeceré me informen de posibilidades de aliojamoento para febrero 2014
Amiga soledad, yo no puedo ayudarle, pero aqui hay mucha gente y alguno le sacara de dudas. Y molestias ninguna todo lo contrario, encantada de escucharla y este es su foro. Reciba un saludo
Desde aiquí quero mandarlle unhas palabriñas de ánimo a miña querida cuñada Concha, que o sábado pasado enterrou a sua abueliña materna de 93 anos. Estaba maliña e sabíamos que máis pronto que tarde esto pasaría, pero inda así sei que o están pasando mal, sei por experiencia o que doi cuando chega o momento de separarte definitivamente dun ser tan querido. Ánimo, Conchiña, sabes que así non era vivir, que tua mai tamén necesitaba xa un pouco de descanso e que a tua abuela estará no ceu xunto as miñas, porque non pode estar noutro sitio, era un ángel. Ahora será ela a que cuide de tua mai e de todos nos. Un abrazo grande, grande, pra todos os que a votaréis tanto de menos. Bicos.

Xosé, en cuanto podas, danos o parte médico da tua filla, porfis, que non sabemos nada. Seguro que todo ben, como o Rey. Cómo me alegro que tú e Camba xa vos pudestes conocer en persona. O mundo é un pañuelo. Mira, hasta o Mikel fizo as prácticas no Gómez Ulla, onde se conoceron o Camba e o voso amigo común...

Bicos pra todos. ... (ver texto completo)
hola fillo da carmen y yolanda ya pasado el mal momento.. espero q todo bien.. un besazo y casi un mes sin falar,, un biko.. bueno q chorrada muxu haundi bat (gogle)
La verdad es que ha sido muy gratificante conocer a tu hija, y tomar juntos una cerveza.

Tu hija va a tener mucha suerte, ya que ánimo no le falta.

No te he comentado que hemos tenido un amigo y compañero común. Hemos jugado muchas partidas de dominó, y ahora nos seguimos relacionando con su mujer.

La amistad empezó en el Gomez Ulla, y desde entonces tanto el como su esposa hemos formado como una familia, que tiene muchas cosas en común: Me refiero al difunto Paco y su esposa Gloria. Ella ... (ver texto completo)
jode camba y fillo da carmen hice practicas en el gomez ulaa pero ya hace tantos añooooossssssssssss
Gel. Non te imaginas o subidon de ánimo que me dou o leer o teu mensaxe, eu sin caer na conta! ahora que mencionas todas as virtudes que adquirimos cos anos, cierto, que chegamos a ser un diamante en bruto, así viña notando últimamente, que os fillos máis os netos me daban tanta atención.
Me alegro que pasaras a Portela para facernos unha visita, ainda que sea virtual, esperemos que algunha vez sea personalmente, este verán nos conocimos varios dos que entramos en estos foros da contorna, fai ilusión ... (ver texto completo)
Aprezado Telesforo: Mire co sinor me cae béin, más cundo dice que o meu colega Cristiano sería un bon legionario, qué istá a pensar depois do que coutou da igrexa. ¿Qué repartiría muntas ostias?, espero nahún me male interprete.
El Cristiano ése recibe más de las que reparte. Y si no le dan más, es porque es veloz como una gacela, y no lo alcanzan para entregárselas.
Si hubiese sido legionario en mis mejores tiempos, lo hubiese seleccionado para mi Sección de Operaciones Especiales.
A la orden de usted, señor segador.
Si, mejor silenciar los excelentes productos de ésta Tierra, (no lo papan todo) las ternerillas como quedan pocas, ya las compran sólo nacer para otras autonomías.
De chavales bien se pasaba en las ferias, rodeábamos a los señores los melones, sandias, brevas y demás chuches, esperando a poder meterle mano a algún manjar de aquellos, eran deliciosos, gustaban más que ahora, la cosa andaba más escasa, entre unos cuantos, escotábamos para comprar un melón o un sandía, era devorada en menos que canta ... (ver texto completo)
Boa pregunta, Piño. Dende a noite dos tempos andan os humanos tras da fonte milagreira da eterna xuventude, e se algún a atopou ainda non volveu para contarnos onde está agochada. Mentras tanto, este ben tan prezado abandónanos sin darnos conta, anque os máis optimistas entre nos dirán que a xuventude hai que levala dentro. Bueno, eu son da opinión que non tódolos días amañecen coa misma cor, nin o espello nos agasalla sempre comforme a educación que lle inculmanos ao largo dos anos.
Esto non quita que non sepamos apreciar os beneficios que os anos nos achegan: prata no pelo, ouro nas moas, metais nas xuntas, pedras no ril, azucre na sangue, gas natural… ... (ver texto completo)
Me refiero a los señor@s que vendían los melones.
Piño, esta foto forma parte de la estampa para la historia. Yo creo recordar que estuve dos veces en esas ferias de ganado de pequeño, y me recuerda tal como eran. Hoy no comeremos un bistes de esos ni beberemos mejor agua que la que bebían esos animales. Pero no vamos a fomentar aquí la alimentación sana de Alta Sanabría, porque iríamos en contra de los intereses de la industria farmacéutica.
Un saludo.
Si, mejor silenciar los excelentes productos de ésta Tierra, (no lo papan todo) las ternerillas como quedan pocas, ya las compran sólo nacer para otras autonomías.
De chavales bien se pasaba en las ferias, rodeábamos a los señores los melones, sandias, brevas y demás chuches, esperando a poder meterle mano a algún manjar de aquellos, eran deliciosos, gustaban más que ahora, la cosa andaba más escasa, entre unos cuantos, escotábamos para comprar un melón o un sandía, era devorada en menos que canta ... (ver texto completo)
Concuerdo contigo, colega. Un equipo es eso precisamente: un equipo.
Este servidor no es del Barça, ni del Madrid. Pero disfruto viendo jugar a esos dos. Messi es una joya. Cristiano, también; pero además está cargado de una fortaleza física exuberante. Qué buen legionario hubiera sido!
Aprezado Telesforo: Mire co sinor me cae béin, más cundo dice que o meu colega Cristiano sería un bon legionario, qué istá a pensar depois do que coutou da igrexa. ¿Qué repartiría muntas ostias?, espero nahún me male interprete.
Amigo Telesforo: Yo opino que los dos son unos cracks del futbol. Pero..., ¿que sería de ellos sin un buen resto del equipo?. ¿Quien les dan juego?.
No nos olvidemos que todo es cuestión, como te decía en otro foro, de remar en conjunto, aunando esfuerzos y en la misma dirección.

Un abrazo para foreros que tengo un poco olvidados. Perdón, Sr. 252525
Aprezado Camba: O sinor me parece un home de munto respeito, a min nahún téin porque pedir perdón, además nin o sinor me faltou a min y eu desdelogo creo que tampouco a usted, so fixen sin dar conta por mi ignorancia, espero me disculpe, nahún nos coñecemos más vexo por sus escritos que é un sinor de principios, espero vernos más pronto que tarde para tomar unhs copos.

Un abrazo.