"olla o can"......
Pin... pin... comecei a oír entre soños. Pin... pin... vaia, chove!
Espreguiceime. E, sen pensalo moito saquei o naris polo buraco da porta, e pin! Unha pingota no medio e medio do naris. Medio susto, medio risa.
Pasei o que quedaba de noite co naris no buraco. Uliscando a choiva, uliscando a herba, e o millo, e os toxos. Oíndo as bágoas do ceo, oíndo o meu respirar, oíndo os silencio da noite.
Entre soños atopeime ó carón da lareira onde ue me criei. Nacín entre pallas, e fun medrando entre neneos, e nenas, e vellos con chapeu, e vellas con pano.
Nesta parte da miña vida lembro o lume da lareira, o calor, o arrecendo do caldo do pote, e dos chorizos, os chíos dos nenos e das nenas, e dos carros das vacas, as pedras dasa casas, dos valos, e do chan das casas, e do chan dos camiños.
E lembro a man da vella da casa, no meu lombo. Era cega, sempre sentada preto lo lume, de vestir escuro, pelos sen color, pero chea de amor. Nunca se me esquece o día que marchou. Só sei que quedou a durmir e oín chorar, e oín as bágoas do ceo.

Graciñas Vir. ... (ver texto completo)
Aprezados foreros/as: Oxe é o xefe o que istá a dictar, eu teño que facer caso o xefe y o padre, un porque me paga y el outro por ser santo, claro o meu dilema é escreber al gosto de tudos, pois o xefe é un facha y teino asumido, o padre é más béin de izquerdas, eu sahún socio listo, totale que como fazo pra contentar a istes dois,é munto dificil, por nahún decer outra coisa, totale o que iamos qué digo xefe,-qué debes decir depois de o que dixeche, xa o dices tudo tú, mira Zé levo muntos anos contigo, ... (ver texto completo)
Ai o tempo! Vaia ración de auga. Non deixa de chover. E por riba, botas unha ollada á ventana para ver se deloura un intre, e o que ves é pasar un enorme camión con este letreiro inmenso: CABREIROÁ!
Ai o tempo! Tes razón Inda, que palabras tan sinxelas como deloura, intre, utilizas, como gran mestre que eres a pesares desa xubilación, sempre seguiremos aprender de ti tantas cousas.
Polas Rias Baixas hoxe non delourou nin un nin dous nin tres intres, haber se estes dias deloura uns intres polas terras de Barxa e o amigo Inda fai un anaco de tempo pra tomar un grolo de viño e unhas frevas de xamón.
Unha grande aperta amigo.
Imagino que algunos de los foreros estarán preparándose para ir a Pereiro de vacaciones. Qué envidia!. Nosotros (Tita, Mariano y yo) este año no va a poder ser... Hace 10 días que me han operado del hombro; en principio era reparar el tendón supraespinoso que lo tenía roto, pero luego además estaban tocados el infraespinoso y la porción larga del biceps (vamos, lo que se dice un tres por uno). Total, inmobilizado tres semanas y empiezo la rehabilitación el dia 2. Mikel, Lito, O Candil, y todos los ... (ver texto completo)
candil aqui eso se llama ordago.. animate jee
martina pues una pequeña averia en el hombro rehabilitacion+++++ rehabilitacion
a mi me toca este mes q viene un curso en bcn
y mañana al pereiro un abrazo
Que no me olvido de ti, lo que pasa que no puedo estar con todos, tù ya sabes que soy un tio muy ocupado, entre el trabajo, el futbol, el centro gallego, me queda poco tiempo libre, ademas este año me toca organizar la fiesta del centro gallego, que sèpas que es el dia 4 y 5 de MAYO, ya tengo contratada una gran orquesta de VIGO, pero no te digo el nombre para que vèngas a verla, el sabado tambien actuarà una banda de gaitas y el domingo cambiamos de gaiteiros pero no de orquesta, pues ya lo sàbes, ... (ver texto completo)
Obrigado, procurare estar
un abrazo
Que no me olvido de ti, lo que pasa que no puedo estar con todos, tù ya sabes que soy un tio muy ocupado, entre el trabajo, el futbol, el centro gallego, me queda poco tiempo libre, ademas este año me toca organizar la fiesta del centro gallego, que sèpas que es el dia 4 y 5 de MAYO, ya tengo contratada una gran orquesta de VIGO, pero no te digo el nombre para que vèngas a verla, el sabado tambien actuarà una banda de gaitas y el domingo cambiamos de gaiteiros pero no de orquesta, pues ya lo sàbes, ... (ver texto completo)
Como anda o tempo por ahi maña me vou pra laaaa
Ai o tempo! Vaia ración de auga. Non deixa de chover. E por riba, botas unha ollada á ventana para ver se deloura un intre, e o que ves é pasar un enorme camión con este letreiro inmenso: CABREIROÁ!
¡ufff! qe subidon, maña por estas horas estou na niña Vilavella *kkjjj!*
que envidia, que paseis muy bien, dale recuerdos a toda tu familia en esp, a Tono que ultimamente no me cuenta nada, a lo mejor esta esperando a La Loca del tanga para que le anime la gaita jjkk.. la copa del rey ya comprederas que sera para nosotros
muchos abrazos-
Como anda o tempo por ahi maña me vou pra laaaa
¡ufff! qe subidon, maña por estas horas estou na niña Vilavella *kkjjj!*
¿Como no me va a gustar leerle?... Un salud para todos los Pepes del mundo, nombre que nos habla de la sencilled del hombre trabajador, responsable ante la vida y sus deberes.

Felicitaciones por su relato
Blas
Bienvenido, Blas. Que pueda usted leerme muchos años. Y yo escribir. A fin de cuentas, yo me limito a monologar frente al teclado, como lo hago otras veces frente al río, la montaña, los pájaros,... Con los amigos es mejor, por aquello del diálogo.
Qe horror de excursion qe pedazo de tormenta nos caeu qe frio pasamos, comimos en Ribadavia un cabrito qe edtaba elado pra ser a primeira excursion da nosa vida almenos pra min goi un dedastre ¿en qe curso estabas tu?
Houbo un tempo no que as casas estaban cheas de xente, as cortes cheas de vacas e de res, as pallaregas cheas de herba, os currunchos con sequeiros de leña e palleiros de ramallos, as leiras aradas, as cortiñas todas cheas de patacas, verzas ou millo, e os camiños cheos de bulleiro.
E naqueles tempos había no pobo tantos Josés e Josefas, que a xente houbo de botar man das nomeadas para poder distinguilos.
Estaban o José da Salvadora. o José da Casavella, o Pepe da Joaquina, o Pepe da María Rosa, ... (ver texto completo)
¿Como no me va a gustar leerle?... Un salud para todos los Pepes del mundo, nombre que nos habla de la sencilled del hombre trabajador, responsable ante la vida y sus deberes.

Felicitaciones por su relato
Blas
El Sr. 2525 esta enterado de mis vacaciones, pero el como gran amigo tambien respetara el pacto. Que lo paseis muy bien estas vaciones de S. Sta y venir con las pilas cargadas. Un abrazo amigos
Amigo Manuele: Pero home dunha cana, eu istou enterado gracias o padre, pois él lo vei tudo ou cuasi tudo, yo que él nahún vir se lo recomenda al Francisco, representante de Dios niste mundo terraqueo, agora como diría el padre perdonalos pues no tienen culpa de su sabiduría, totale que como dice el Mota las que entran por las que salen, a coisa é que istá tempo munto malo, assín é mellor ir con catiuscas.
Unha aperta.
¡Sofia!"; cuanto te chamei, esperenado verte como en estos relatos tuyos, que nos llenan de alegria, gracias por tu recuerdo y aprecio, el que correspondo como a una amiga del Alma, por ahí able de un primer amigo Galego en Internet pero, referente a ti ablo como mi primera amiga gallega en mi madurez.
Estoy de acuerdo contigo en la respuesta a Pepe; somos de donde estamos, sin olvidar nuestras raices por cierto; si tuviesemos dos madres, una te pario, la otra te crio... ¿A cual llamariamos madre? ... (ver texto completo)
quise decir...: "esperando verte..."

blas