Merenderos de la Tuiza
Un dos gaiteiros aprendeu un cantar pola súa conta, pola partitura. Cando se incorporou á banda, tocaba a peza sin esquecer corchea algunha. Só houbo un pequeno problema: 11 gaiteiros tocaban unha marcha, e un gaiteiro, unha cumbia, e coa mesma partitura e a mesma melodía. Sonche cousas do ritmo. O problema non pasou a maiores porque aquel gaiteiro someteuse de inmediato.
Coas mensaxes deste foro pasa o mesmo. Cada un as interpreta ao seu xeito, cuestión que o fai máis divertido.
E digo mal inda ... (ver texto completo)
Coas mensaxes deste foro pasa o mesmo. Cada un as interpreta ao seu xeito, cuestión que o fai máis divertido.
E digo mal inda ... (ver texto completo)
Pois sí, a bipolaridade mais o trastorno disociativo sonche doenzas xeneralizadas en alguns foros. Uns persoaxes debaten consigo mesmos, outros parecen a personificación do Doctor Jekyll e Mister Hyde e outros, istes son os máis graciosos, primeiro cágana para despois poder rectificar, porque parece ser que iso é cousa de sabios... de todo ten que haber na viña do señor. O importante é que non perdamos o sentido do humor e que nos sigamos divertindo, que como di certa señora na tvg "a veces nos esmendrullamos ... (ver texto completo)
Felicidades por atua menxaxe, estou munto de acordo con vocé, más isto recordame os meus tempos de mariñeiro, según decia o capitán avia que saber sobreponerse a las adversidades, cando xente e mediana mente intelexente ista un bocadito preparada que non e meu caso, acoisa resulta mas facil. Ahora como dice o meu amigo Barxés me gustaría pro mes de Agosto facer uha comida tuda malta xunta, assín nos coñeceriamos un bocadito mellor. Uha Aperta
Saún un fiel seguidor de vocé, por os seus relatos, mas ésta que acabas de contar vai con retentin ou nahu, de tudas maneiras o sinor expallase munto ben, olle amin pasoume algo parecido tambien viña de pescar, só que eu iva de tudo o día mas a consecuecia da tormenta, voltei namais xegar o rio. Amiña sorpresa e co chegar a casa vi un bulto muy pequenito o pe da muller na cama, resultando ser o Bonifacio, tambein Alcalde, feo como el sô, munto mas pequeno que eu, mas como e que me pois os cornos ... (ver texto completo)
Un dos gaiteiros aprendeu un cantar pola súa conta, pola partitura. Cando se incorporou á banda, tocaba a peza sin esquecer corchea algunha. Só houbo un pequeno problema: 11 gaiteiros tocaban unha marcha, e un gaiteiro, unha cumbia, e coa mesma partitura e a mesma melodía. Sonche cousas do ritmo. O problema non pasou a maiores porque aquel gaiteiro someteuse de inmediato.
Coas mensaxes deste foro pasa o mesmo. Cada un as interpreta ao seu xeito, cuestión que o fai máis divertido.
E digo mal inda ... (ver texto completo)
Coas mensaxes deste foro pasa o mesmo. Cada un as interpreta ao seu xeito, cuestión que o fai máis divertido.
E digo mal inda ... (ver texto completo)
¡Efectivamente!, Sra. Pita mis blancos muslos no eran deseados por los majadores, pues mi posición social me permitía no tener que asistir a un acto tan vulgar. Sr. Indachosei ni que decir tiene que nunca me he visto en la necesidad de tener que rasurar mis pelos, pues estos no han pasado nunca de un simple bello rubio, a diferencia de otras que sus pelos púbicos le atravesaban como escarpias las bragas y la faja, ¿verdad Sra. Pita?. Sr. Xinxelo no cabe ninguna posibilidad de que Ricardo Prat fuese el afortunado que me perseguía la tarde que tuve el desagradable affaire del "cumiero" del pajar. ... (ver texto completo)
vamos ver que carallo pasa aiqui, parece ser que o comite de sabios deste foro decide que esta ben ou mal publicado. baixo algo tan ambiguo como o de si e ofensivo ou non, pois ben sepa vostedes que os relatos do tiu Ricardo prat a parte de ter unha calidade literaria cullunuda no son mas que iso relatos o que vexa algo mais ala, primeiro ten serios problemas sexuais e ten que facer exercicios espirituais urxentemente, segundo estes mesmos relatos son si se quere hasta inocentes, non ahi mais que ... (ver texto completo)
Sr. Prat: Cíngase vostede a realidade e deixe a linguaxe metafórica para os cervantes deste mundo. Canda unha señora dice que mexa, é que mexa. ¿Ou é que vostede non o achou salgado cando o probou?
Outra vez o Prat Prat golepeou co cumieiro da pallarega. Esperta!
Vai a cousa de xerundios. A Señorita Pita, que sempre pita cando chega a curva, foi quen sacou este novo tema, celosa con Gerundina.
Ela pensou sobre todo no xerundio do verbo "fernar", e trabucouse. Non porque non exista tal verbo, que non existe; o que pasa é que, ao meu parecer, quixo poñer "pingando".
Señora ou señorita Gerundina: Cando o pisador perdeu o coñecemento, como quedou a súa tensión? Comprobouno? Era de alto, medio o baixo voltaxe?
E de que afeitadela fala a Moñuda? Vostede ten ... (ver texto completo)
Ela pensou sobre todo no xerundio do verbo "fernar", e trabucouse. Non porque non exista tal verbo, que non existe; o que pasa é que, ao meu parecer, quixo poñer "pingando".
Señora ou señorita Gerundina: Cando o pisador perdeu o coñecemento, como quedou a súa tensión? Comprobouno? Era de alto, medio o baixo voltaxe?
E de que afeitadela fala a Moñuda? Vostede ten ... (ver texto completo)
Vai a cousa de xerundios. A Señorita Pita, que sempre pita cando chega a curva, foi quen sacou este novo tema, celosa con Gerundina.
Ela pensou sobre todo no xerundio do verbo "fernar", e trabucouse. Non porque non exista tal verbo, que non existe; o que pasa é que, ao meu parecer, quixo poñer "pingando".
Señora ou señorita Gerundina: Cando o pisador perdeu o coñecemento, como quedou a súa tensión? Comprobouno? Era de alto, medio o baixo voltaxe?
E de que afeitadela fala a Moñuda? Vostede ten moño, crencha ou "perrera" (que así lle viña chamando miña nai ao "flequillo". Só é por curiosidade. ... (ver texto completo)
Ela pensou sobre todo no xerundio do verbo "fernar", e trabucouse. Non porque non exista tal verbo, que non existe; o que pasa é que, ao meu parecer, quixo poñer "pingando".
Señora ou señorita Gerundina: Cando o pisador perdeu o coñecemento, como quedou a súa tensión? Comprobouno? Era de alto, medio o baixo voltaxe?
E de que afeitadela fala a Moñuda? Vostede ten moño, crencha ou "perrera" (que así lle viña chamando miña nai ao "flequillo". Só é por curiosidade. ... (ver texto completo)
En gerundio.: Imaginando a Prat Prat corriendo, persiguiendo, golpeando con la cabeza el cumieiro, el conocimiento perdiendo y entre tanto, Tu, ninfa veraniega llena de polvo (de la hierba) y Prat Prat soñando uno de esos sueños erotico-porno que su cabeza van llenando. Prat Prat despertando, dolores de ambas cabezas aguantando y otra vez esperando que la ficcion algun dia se vaya realidad se vaya haciendo.
***Para Inda.: en tus gerundios hay un gerundio que no es gerundio sino un nominativo singular.
***Para Inda.: en tus gerundios hay un gerundio que no es gerundio sino un nominativo singular.
En una ocasión, uno de los chicos con los que más veces pisaba la hierba, corría tras de mi muy ligero de ropa, el pajar estaba lleno y las maderas que sustentaban el tejado nos quedaban a la altura de la cabeza, tan cegado iba que no vio el palo y se lo comió de lleno, quedando sin sentido al instante. Fue un susto muy grande y por momentos pensé que tendría que pedir ayuda con aquella situación tan embarazosa.
Ay, Gerundina! Esa es la palabra clave: El Arte de pisar la hierba, ahí empecé a regarme, fiel labriego de mí mismo. Aprecié que, pese a todo, pese al error y al acierto, siempre elegí estar despierto, sin sumergirme en el lodo.
Iso é cuestión de opinións. A min non me gustou nunca pasarme. Pero inda así, quen sabe. Ó millor coa señorita Moñuda, con quen creo que aprendín que non só hai pelos na cabeza, nin dei chegado ao punto que ela quixera. Pero tamén pode haber quen pense que, en cuestión de pascuas, algunhas veces teño chegado a de pentecostés.