Buenos cucurriles, Boullanzo Lubián
Pita…Pitina… Pita, estás estupenda, ¡hay que ver!, tú que abandonaste las pallaregas con las enaguas a la altura de las rodillas reapareces aquí encaramada en lo más alto del paraninfo de la Universidad de Salamanca. Que soltura, que retórica, para que luego digan que entre las pajas no se puede aprender nada.
Gerundina, con tdos os respetos que me mereces como muñer. Me gostaría que me expliques a que pallas te refieres, pois eu cortey munta palla, desdelogo nahu apredin nada comparado cos letrados que participan niste foro, como tú bein dices eu creo que a destinguida, inconfundible sinora Pita tubo que istar tempo na Universidade de Salamanca. Claro eu pasey por la por lomenos un par de veces cundo ia pra Portugale cun amigo. Disculpa que nahu ben a cuento que eu entrara ca o fin nahu poso decer nada ... (ver texto completo)
Pita…Pitina… Pita, estás estupenda, ¡hay que ver!, tú que abandonaste las pallaregas con las enaguas a la altura de las rodillas reapareces aquí encaramada en lo más alto del paraninfo de la Universidad de Salamanca. Que soltura, que retórica, para que luego digan que entre las pajas no se puede aprender nada.
Pitiña do meu corazahún, nahu te fagas mala sangre con istos personaxiños. Nahu merece a pena, primeiro atacan deliberadamente sin ton nin són y logo se le contestas te acusan de lo que decin ellos. Fai tempos un bon amigo meu me puso al corriente de tudo. Eu boume a retirar según de que foros, nahu lo fixe antes por darle gusto o meu xefe. Nahu quero ofender a xete de igrexia, más eu penso que istes son dos tais. Si nahu pensas como iles se puderan nos fusilaban.
Un beixo corazahún.
Ay Ricardiño. quedache ca gorromela de cando eras novo. A patria dun e a infancia e iso e por que non temos preocupaciois e todo se pode conseguir sin diñeiro e outras paparrachadas que inventaron os vellos pa irnos amargando segun imos crecendo. En que pensabas cando te facias as gaiolas? seguro que non pensabas na hipteca nin na letra do coche. Pois eso e como eso todo. Vannos amansando hasta que vamos polo suco sin sair de el, unhas veces poñenos o larigon e outras dante ca vara de guillada nos ... (ver texto completo)
Querido Pepiño, pasas as noutes sin dormir, por culpa miña, tengo que decirte que acordaste tarte, eu bein to dixe entonces, ahora teño uha relazahu munto boa.
Un beixo meu ex Pepiño.
Aprezado Pepiño: Como tú bein dices, a demás falas con coñecemento de causa, aquíl fatílico día cos teus amigos me obligarón a darche do que atí munto te gosta, quedáramos que non o dibulgarías. Falas de que te podes casar, a min me da igual, ahora xa nin me recordo de aquila noute.
Un forte abrazo deseado Pepiño.
Asín Don Ricardo, coincido totalmente co sinor. Claro teño as miñas lenbranzas, eu istibe ahí cerca de iste pobo a serbir, levaba uha gabardina que me regalara o patraún, tiña os bolsillos munto grandes,él decía que a trouxera o seu abó das Americas, a coisa e que a patroa de vez encuando metía no bolsillo un chourizo, e decir un salpicahún, no monte cuasí sempre había castañas, rocas,
quero decer setas, total que con isa merenda era eu tan feliz como oxe, co marisco. O seu relato fixo recordar ... (ver texto completo)
O Pepiño, que intelixente eres, saliste fai catro dias do cascarón. Non pasa un día que non soñes conmigo. Teño que decerte, que parece que nahu o sabes a min sô me gostan as muñeres, bein postas y bein plantadas, como niste caso a sinora Pita Moñuda. Cuando voçe dice que aparecen todos los subnormales, tengo que felicitarlo por tenerlo reconocido, se que se refiere a usted con los diferentes seudónimos que tiene. Creo que la sinora Pita, tiene más clase como para deixarse
manosear por usted y su cuadrilla.
Unha aperta. ... (ver texto completo)
Teño que rectificar, nahu son bon iterlocutor pra primicia da noticia, parece que nahu era Colon, más ben colono, de ises da roda grande, según me di o meu xefe.
Di que le pasou como na pelicula plutón, platon, padrón, total que iste cabrón nahu quere decer, sô face reir,-o pa que acoisa nahu e pra reir que morreu un,-a muntos, claro como tú eras amigo do Aleman da segunda guerra mundial.
Desculpen teño que descansar un bocadito, sô pintar non e bon. Istá a decer o xefe deixas de pintar coa brocha ... (ver texto completo)
iso seguramente foy por ir a cheirar donde non devia.
Matan na fronteira, a Colón creyendo que era Xudas.
Ouvina ahora mesmo.
La casa del Peru. De acuerdo, en primavera o verano haremos por conocernos, será un placer recordar a nuestros antepasados y algunas de sus vivencias de cuando estaban en Verin.
Mi tia Mercedes y mi padre, comentaban mucho de esa época, debieron de pasarlo muy bien en familia y con sus amistades. (D. E. P. todos)
Nosotros en invierno, solemos irnos para Valladolid y de cuando en cuando algunos días a San Sebastián, tenemos allí parte de la familia.
Un abrazo.
Aprezada Pita, ten cuidado que istás a ergarabellar munto, sabes que a gaxos, que atí y a min nahu nos podin ver, te poden acusar de mandarlle a terra os ollos. eu sey que tú te defendes bein, claro non e omeu caso. Faces bein reclamar os que faltan, a ver si tornan tudos, sobretudo o sinor Ricardo, que creo e un home cachondo.
Un abrazo.
Hoxe. Os estou leendo os mensaxes que enviáis desde esta hermosa sala de ordenadores que temos no Ayuntamiento de Lubian, e muy confortable, por outra parte, dan unhas ventanas pra calle con unhos inmensos castiñeiros enfrente, estou sentindo que algunhas castañas dan contra os cristales da sala, non pasa nada, xa que os cristales son blindados (seguridad a toda prueba.)
Ricardo. También quería hacer un comentario sobre aquella pequeña corza que vimos en verano en los prados de la Sorte, vamos, ... (ver texto completo)
É moi doado saber se o lume o prendeu un home ou unha muller.
Se se prendeu cun mixto, foi un home.
Se se prendeu cunha "cerilla", foi unha muller.
A paisaxe dos nosos contornos está diseñada polo lume. É unha desgracia.
Andar polo regueiro que vai de Erosa á Barxa, era como darse un paseo polo Canadá. Iso antes do lume. Agora será como camiñar polo máis fondo do averno.
Non sei se foi cerilla ou misto, pero tanto unha cousa como a outra, o que prendeo o lume había que queimalo no lume vivo pouco e pouco pra que lle doera mais e tivera mais sufrimento.
Porque a paisaxe dese tramo de rio era tal com tu a recordas.
Un saudo