Foro de LUBIAN (Zamora)

As cereixas de Lubián

A cousa foi certa, inda que arriba quedou moi resumida. Era no tempo do Reinado, e o billete, máis falso que un caldeiro de plástico para coce-la caldeirada, pasou do bar á Casa do Pobo, co seu sedal, xa noutras mans con máis xoldra nas súas uñas por aquelo da edade.
Os mozos portugueses apareceron nunha "carrinha" e estiveron na barra da casa do pobo. E foi alí onde un daqueles mociños reatou os amallós e marchou tan contento co seu tesouro para Portugal.
A miña vida, Estrella, case sempre foi ... (ver texto completo)

Mas vale asi; que la mia ha sido como o pau encebado, cuando pensas que estas arriba.., ¡a baixo! y de tanto caer ya duele ocu; con estos anos, es mellor vivirla como ven.

Saludos

Pero hai que ver o bo que es contando chistes! Un fenómeno!

Estrella, conocendo o bon humor do Inda, estou por apostar que non é un chiste, éste ben foi capaz de facer o que conta, ja, ja,...

Saludos pra todos.

Hai xa uns trece ou catorce anos (e mentira parece), na publicidade que mandaba aos concellos unha axencia de viaxes do Levante español viña un billete de pega de 10.000 ptas: por un lado era billete, e polo revés era unha oferta de 10.000 ptas para o organizador da excursión, se lograba completa-lo bus, ademáis de dúas plazas de graza.
A cara do billete mesmo parecía auténtica.
Así é que dobleino ben doblado, para que ninguén mirase a outra cara, e metino no peto para ir toma-lo café no bar do ... (ver texto completo)

Pero hai que ver o bo que es contando chistes! Un fenómeno!

Sinor Ricardo, usted sempre con ise humor que le carecteriza, que lastima que no participe más, munto bueno el caso que acaba de contar.

Unha aperta.

Dice que un sinor acompaña a sua muller a dar a luz a clínica, totale que depois de esperar ali un bon tempo, sale o doutore pra darle la noticia al mencionado, comunicándole que sahún trellizos y istán béin,-contestando éste nahún me istraña, ¡Teño un cañón!,-pois xa pode limpiarlo saliron tudos negros.

Es de agradecer que te preocupes por la ortografía, todos somos responsables de cuidar nuestro idioma; no como otros que, por más que le expliques que la preposición "a" va sin "h", no hay manera:-). No es lo mismo un error tipográfico que una falta reiterada de ortografía. Aunque eso no le da derecho a nadie a insultarte; mucho menos a un jefe que, por el hecho de serlo, ya tiene la obligación de tratarte con el debido respeto; si no, está cayendo en un abuso de poder, entre otras cosas.
Saludos ... (ver texto completo)

Aprezada O candil: Como lóxico y natural, claro que me preocupo, más por munto co face más meto a pata, que verdades dices con relazahún o xefe eu penso que muntas veces sahún objeto de bullying, desculpa sinahún va béin escrita, totale que xa istou a misturar, foiseme o santo o zeo, totale que o querría decer co xefe se pasa conmigo sete pobos, a veces que teño ganas de irme, depois de tantos anos con él, más pronde bou eu a miña idade, más como istá a situazahún. Te agradezco tus párabolas de consolazahún.

Unha ... (ver texto completo)

Aprezados/as: Oxe pasei un dia malo, pois o xefe me enxeo a cabeza de cabeza de corzo, nahún foi si razahún, o primeiro me asustuo munto hasta que me dei conta, me dixo mandaste o cadáver coa b grande,-total que logo le dixen eu nahún matei a ninguéin,-xa o sei cabeza de corzo me refiero a ise mensaxe que te redactou o padre Xosé,-ssín más a culpa teila tú que me dices que cuando teña algunha duda que a poña grande que fonciona mellor, bueno nahún debía decir isto más o Zé assín de ignorante conta ... (ver texto completo)

Sin a mínina intención de ser teimosa, permíteme unha última puntualización: o sacristán daquela non lle tocou ó crego ningunha fibra sensible.

Gel, eu acredito o que dices, pois cua idade do crego xa nahún tendría munta sensiblidade.

Unha aperta.

Gel, teño que decirte que sempre que leo as tuas mensaxes por un motivo ou por outro sempre me faces reir, referente o caso que nos ocupa, podes ter razahún, más o mellor o padre Xosé le istá a pasar como caso que tú contaste fai tempos cuando o crego istaba contar o caso da aquel que se le ia a memoria un chisquiño,é decir que falaba dun tal Poncio que era piloto, entón o sacristán le tocou, claro ahora xa non sei dónde foi, a cuestión que me istá a pasar a min o mesmo, cnclusiahún que a coisa fora ... (ver texto completo)

Sin a mínina intención de ser teimosa, permíteme unha última puntualización: o sacristán daquela non lle tocou ó crego ningunha fibra sensible.

Carallo co padre Xoxé, vaia pozo de sabeduria. Casi como un crego coñecido meu e, igual de vostede, ou do padre Xose. Chamabase o Padre Urdaneta. Digo chamabase porque vai anos que non sei de´l e poda ser que lle sucedera algo malo xa que gostaba moito de ir o mare.

Perdoa Buba, nahún puse o acento béin, e decer o Andrés levo na é y eu se lo puse na a, más por nahún pararme a borrar assín xa embadurno mellor, xa pusen Buba, en vez de Bubela nahún me tomes a male nahún torno atrás que assín mo téin dito o xefe.

Perdoa Bubela, según o padre foia a finales do 1500, primeiros do seguente, totale que cein enriba cein imbaixo xa nahún importa. Detudas maneiras no librito do Xosé Ramón Boch béin explicado a biografía do tal das polainas, e decer do Ádres Urdaneta.

Aprezada Bubela, según o padre Xosé, dice que o último que vio o padre que tú mencionas foi un tal Ramón Boch, a coisa téin miga recordarte de fai tantos anos, iste gaxo según el padre parece que pra aquel intonces nahún tiña medo o mar a ssín o demostrou. Naceo a finales del 1400, primeiros de 1500, a unha diferencia de aprezazahún dua década, dice que cunando tiña 17 anos xa tiña unha memoria un pouco inusuale, claro según o librito escrito por o tal Ramón Bos capitahún da Marina, nahún e na que ... (ver texto completo)