Ourizos debaixo do castañeiro
Inda; traeme o teu humor e historia a la memoria a meu tio Marcial (marcialon), un home de 1,92 de estatura y con un humor y gracia para contar as cousas que contagiava alegria en su sencillez.
Felicitaciones por tu estilo es muy grato leerte. (cuida o can que fala ben do amo; por lo inteligente)
Saludos
Moitas graciñas, Blas.
O Señor Gutiérrez leva desde o sábado sen pisar na porta, polo que non podo darlle lembranzas de vostede. No café explicoume o señor alguacil que o can anda polo barrio da Caralicha, onde hai un cadeliña á resolta, e parece que estes días Guti aliméntase de recendos (olores agradables).
En tódolos pobos hai un Marcialón. En Lubián, ata 1.976 chamábase Tío Perfeuto, que era meu avó materno. Xa me gustaría a min saber cuntar as cousas coma o facía el. Xubiléime con 60 anos ... (ver texto completo)
Gracias Barxes, por votarme unha mau ante o Sr. Romerales, a veces eu sólo non me atrevo, él sempre tan serio, tan posto no seu oficio, menos mal, que de esta vez reconoce que pudo confundirse, o pensar que as setas eran da solleira e non do avesedo, si lle custa dar o brazo a torcer ¡pobres soldados legionarios!.

Pablo. A volta coas setas, cuando estemos no pueblo, si te apetece comer unhos boletos, (exquisitez de alta Sanabría) inda podes, en casa hai, o haber tanta abundancia, non quedou máis ... (ver texto completo)
Eu teño un can de palleiro sobradamente coñecido. Chámase Señor Gutiérrez, Guti para os amigos.
Non hai xuntanza de xente que non presida o meu can. Nos concertos, en primeira fila. Nas bodas, bautizos e enterros non entra na eirexa porque lle pechan a porta nos fociños.
Con isto das obras do tren raio, anda o lugar cheo de camións e camioneiros, e tódalas casas alugadas.
A outra tarde, coa terraza do bar ata os topes de cerveceiros, todos foron testigos de cómo perseguía un dos obreiros do AVE ... (ver texto completo)
Inda; traeme o teu humor e historia a la memoria a meu tio Marcial (marcialon), un home de 1,92 de estatura y con un humor y gracia para contar as cousas que contagiava alegria en su sencillez.
Felicitaciones por tu estilo es muy grato leerte. (cuida o can que fala ben do amo; por lo inteligente)
Saludos
Eu teño un can de palleiro sobradamente coñecido. Chámase Señor Gutiérrez, Guti para os amigos.
Non hai xuntanza de xente que non presida o meu can. Nos concertos, en primeira fila. Nas bodas, bautizos e enterros non entra na eirexa porque lle pechan a porta nos fociños.
Con isto das obras do tren raio, anda o lugar cheo de camións e camioneiros, e tódalas casas alugadas.
A outra tarde, coa terraza do bar ata os topes de cerveceiros, todos foron testigos de cómo perseguía un dos obreiros do AVE ... (ver texto completo)
Esos corcordis o "colomas" dan muta envidia........
Aprezado Sinor Ricardo: Me sento munto agusto leendo sus relatos, me gostaría que salira más a menudo, logo sendo eu un fiel siguidor de su narrativa, nahún debía borrar as mensaxes, assín podía eu ir aprendendo el castellano más rápido. Mire como é a coisa que istá noute istibe a pensar si el sinor Ricardo vendría oxe pra continuar o seu traballo.

Un saudo Dn. Ricardo.
¿El enigma del bulto?
Diríjase usted, buen Zé de las Carvallas, a su amada Pita Moñuda para tal aclaración.
Sinor Telesforo: Sento en el alma nahún haber acertado, el enigma, sobre lo que me dice de la sinora Pita, pues nuestra relazahún terminó fai tempos ahora nos queda unha grade amistade, pero como comprenderá no es para hablarle del bulto, sería faltar al respeito al seu marido.

Unha aperta.
Sinor telesforo, donde puso lo del bulto, me parece que es enigma.
¿El enigma del bulto?
Diríjase usted, buen Zé de las Carvallas, a su amada Pita Moñuda para tal aclaración.
Sinor Telesforo Romerales: En primeiro lugar teño que decirle que usted barrendo pra casa, haber se me explico, quero decer considerando os militares más intilixentes, tambéin pensando nas cordenadas melitares, que en iste caso que nos ocupa nahún téin nada que ver coa cornamenta da mencionada vaca, más eu como nahún sahún militare, bou a dar a miña opiniahún al respeito, pensando un bocadito na xogada sua, sabendo cos militares no monte nahún tiñan muntos espellos, más claro istá els gostaban de ... (ver texto completo)
Pues no van por ahí los tiros, amigo Zé.
Ahora mismo es de actualidad la modificación de la Ley de Protección de Animales de Compañía, en el Parlamento, considerando maltrato un excesivo amor por los animales.
Allá en aquellos tiempos remotos de mi servicio en una colonia española en África, mi bandera legionaria era de caballería. Nuestros caballos eran tanquetas; pero conservábamos como símbolo, de manera testimonial, un caballo y una yegua, a cuyo cuidado destinábamos un legionario de primera ... (ver texto completo)
A veces, Sr Romerales, esa aguja percutora, pierde su rigidez o no acierta con el culo......... de la bala. lo que castizamente llamariamos "UN GATILLAZO". Que tambien puede ser debido al mal estado del casquete, perdon casquillo, o por que la polvora este vieja etc... y al percutirla no reaccione. Perdon por lo del goteo, en vez de gotas y grifos, provablemente sean pistolas y polvos lo mas apropiado para ilustrar la metafora,
Entonces, estando de acuerdo, convendrá usted conmigo que no es cuestión del fontanero la problemática del encasquillamiento.
Sinor telesforo, donde puso lo del bulto, me parece que es enigma.
¿Algún civil podría explicarnos por qué no salió en la foto la otra mitad de la vaca?
Sinor Telesforo Romerales: En primeiro lugar teño que decirle que usted barrendo pra casa, haber se me explico, quero decer considerando os militares más intilixentes, tambéin pensando nas cordenadas melitares, que en iste caso que nos ocupa nahún téin nada que ver coa cornamenta da mencionada vaca, más eu como nahún sahún militare, bou a dar a miña opiniahún al respeito, pensando un bocadito na xogada sua, sabendo cos militares no monte nahún tiñan muntos espellos, más claro istá els gostaban de ... (ver texto completo)
Perdon, pistolas y polvora, (se me ha ido la mano).
Los militares carecemos de ese grifo al que se refiere en su metáfora, señora Bubela. Los militares estamos dotados de una infalible aguja percutora, siempre dispuesta, por la limpieza diaria a la que está sometida.
A veces, Sr Romerales, esa aguja percutora, pierde su rigidez o no acierta con el culo......... de la bala. lo que castizamente llamariamos "UN GATILLAZO". Que tambien puede ser debido al mal estado del casquete, perdon casquillo, o por que la polvora este vieja etc... y al percutirla no reaccione. Perdon por lo del goteo, en vez de gotas y grifos, provablemente sean pistolas y polvos lo mas apropiado para ilustrar la metafora,
Esta vaca rubia tan valiente como dices, es posible que cuando estaba en la sierra de Chanos, ganara algún cántaro de vino a los vaqueros que la guardaban y al mismo tiempo se lo hicieran perder a los vaqueros de Lubián, sacaban de la vacada las vacas que mejor peleaban, un día se ponian de acuerdo y en las praderas da Cabeza Grande, allí transcurría el evento, como espectadores los demás vaqueros de los pueblos limítrofes, a la mejor vaca, el gran premio.
Por entonces la vacada de Lubián llegaba ... (ver texto completo)
¿Algún civil podría explicarnos por qué no salió en la foto la otra mitad de la vaca?