Van unhas cuantas mozas do pueblo facendo unha colecta pra comprar unha capa nova o cura. Atópanse co ateo do pueblo:
¿Nos da algo pra capa do cura?
O atero responde:
Sí, cen euros, pero capo eu.
Un cameonero coduce ô seu cmeahún, por unha carreteira de segundo orden, colle unha señorita que facía isto, más ô tempo pasan nun sitio xeo de baches, di el cameoneiro para la señorita en cuestión, que sitio más bon para xoder unha ballestra, responde ela de enmediato más adelante abrá mejor sitio, claro ela era maestra nahún oubira bein. Logo nahún sey como terminou.
Unha aperta.
Varela. Ben seguro que pasache un bon rato co conto, tes que pedirlle a Inda Cho Sei, que conte outro mui bon do cura do Tameiron, él non estaba no alto da figüira pero andaba cerca, está enterado.
Ballesteros, sigue contando algún relato máis, o tema non importa, son mui entretenidos, te explicas mui claro é ben.
Piño, creo que es una historia muy bonita, hace reir que es lo interesante y en Gallego mas cachonda aun. Estas son las cosas que hacen la vida divertida y pasajera. Yo espero que este hombre ponga alguna mas, y si es en Gallego mejor asi aprovecho para seguir aprendiendo.
Un abrazo amigo.
moco satse, on aibas euq salaf uo namela.
Capisco, tu as paroles, y te inrrollate, multo ben.
Un milloni di bachos, pertuti.
252525, dixechesme onde tiña que mirar as fotos e crein que eran tuas as catro serpes, que falades moito ben si as comedes, pero a min nom me convides, non quero saber nada, de eses vichos noxentos, que dis teñen moita sangue, pero eu sigo vendo que son serpes.
Saudiña
Oengazo duha cana, si nahún comes a lamprea ê por que nahún te ven engana. Ahora en serio sahún esquisitas, parecen enguias do riu, parece mentira si eres galego que digas iso.
Unha aperta
Hola prima:
¿De verdad hay alguna persona que manifiesta que tu has dicho que robaran las piedras?, es increible que algunas-os individuos usen su poca imaginación solamente para intentar hacer daño, tu sabes que nadie se cree eso, simplemente se dan asimismo el valor que tiene, cero patatero, todos te conocemos. Se que mi madrina está por los Parises, seguro que le costo irse, pero pronto vendrá la primavera y estará por esos lares.-
Un abrazo para Toñin, Fernando, y tu claro está.-
Pepe.-
Si, hay gente para todo. Los mensajes deben leerse con tranquilidad y así no habría equivocaciones.
Un besazo para ti y los tuyos.
252525, dixechesme onde tiña que mirar as fotos e crein que eran tuas as catro serpes, que falades moito ben si as comedes, pero a min nom me convides, non quero saber nada, de eses vichos noxentos, que dis teñen moita sangue, pero eu sigo vendo que son serpes.
Saudiña
O EMIGRANTE Foise como tantos outros un garoto que emigrou e despois de estar alí 5 meses, voltou o pobo, cando chegou a casa dos pais e estava falando com eles, os porcos na corte verravan e o recen chegado, quixose facer que falaba en castelan, e dixolle: Papi, que eso que bierra en la corte, o pai dixo, son os porcos, xa non te lembras de eles, e tamen viu no chan algo que non soupo o que era, e voltou a preguntarlle, papi, que es eso que está en chan, e o pai dille, e o engazo, pisalle nos dentes ... (ver texto completo)
Aprezado ingazo, tú facendo honor o nome recollendo, iso a min nahún me molesta, más aquí falla algo, ou e a memoria, ou a vista. Sobre o que dices das Lampreas eu so sey que na Barxa quein nas puso foy un amigo do Barxés, que eu ainda nahún pude coñecerlo. Pode ser que algún dos dois cas quixerin cambiar por o señor cabrito, más eu disto nahún sey nada.
Unha aperta.
252525, dixechesme onde tiña que mirar as fotos e crein que eran tuas as catro serpes, que falades moito ben si as comedes, pero a min nom me convides, non quero saber nada, de eses vichos noxentos, que dis teñen moita sangue, pero eu sigo vendo que son serpes.
Saudiña
Ballesteros, como le anda mi cuate, le veo asi un poco triste, ya me contara que problemas tiene y si yo le puedo, a si como no quiere la cosa echarle un cable.

Una paisana viene a confesarse y le dice al cura, mire padrecito estoy muy arrepentida, me estoy acostando con el cura de la iglesia de enfrente.

El cura, bueno cuantas veces le tengo que decir que esta es su iglesia.
Andiomo, pertuti, el viernes pasti para tuti.
¡Que usde te vesercon a tavis, gomia!, rapa mever dedes drizma, non ise moco riasapa, laspo lastepor.
Bona sera.
Ano 1968 mes de Xaneiro, día isacto nahún me lembro, total que ô Zé ia de pasador desde ô Piñeiro Vello a Vilavella, pra gañar 500 pts. si acoisa salir bein, niste concreto caso non gañou nada. Levaba un burro carregado con sacos de palla, claro detrás ia un gaxo con un cabalo carregado con cinto cuarenta kg. de café, o xegar pertiño da Vilavella, concretamente no rio, sento por riba de min tau, tau, os guardas os tiros, meu Zé deixa ô burro fuxo por donde Deus me axudou, total que ô gaxo do cabalo ... (ver texto completo)
Ballesteros, como le anda mi cuate, le veo asi un poco triste, ya me contara que problemas tiene y si yo le puedo, a si como no quiere la cosa echarle un cable.

Una paisana viene a confesarse y le dice al cura, mire padrecito estoy muy arrepentida, me estoy acostando con el cura de la iglesia de enfrente.

El cura, bueno cuantas veces le tengo que decir que esta es su iglesia.
Andiomo, pertuti, el viernes pasti para tuti.
Varela. Ben seguro que pasache un bon rato co conto, tes que pedirlle a Inda Cho Sei, que conte outro mui bon do cura do Tameiron, él non estaba no alto da figüira pero andaba cerca, está enterado.
Ballesteros, sigue contando algún relato máis, o tema non importa, son mui entretenidos, te explicas mui claro é ben.
Hola, amigo, gracias por tus palabras; siempre habría algo que contar, el problema quizá esté en saber si el receptor lo va a aceptar con la misma ilusión que con la que se escribe. A veces borro mensajes, antes de enviarlos, porque pienso que eso no le importa a nadie, que no va a gustar, sobre todo cuando cuento alguna anécdota en primera persona. Ya vés, todo lo contrario a lo que piensa algún "iluminado". Cuando escribo algo, lo hago con la satisfacción de que le gustará a quien lo vaya a leer, ... (ver texto completo)
Castros.
Os invito a entrar en google y buscar As Muradellas. Ahora pinchar en Four thousand blog nights: El Castro as Muradellos.
Mirad bien las fotos y esquemas mandados por Daniel, un chico de San Ciprian. Ahora mirad esta foto de Castrelos, termino As Siaras o Xiaras, arriba en el monte, y después de haber ardido y con el monte bajo. ¿No veis nada parecido con las fotos y esquemas de As Muradellas?. ¿Cual es el significado de Castrelos?..
¿Quien colocó las piedras? Duli muy bonitas las fotos, pero ésta es fuera de serie, da la impresión de algún lugar en el Caribe.
Saludos.
¿Quien coloco las piedras?. Enigma sin resolver... jajaja
Ai, Piño. Ése conto non pasaría certas censuras. Púxeno hai tempo no foro do Tameirón, e non durou nada: marcárono coma ofensivo repetidamente. Conteillo a dous curas un día, ó da Mezquita e a un noviño do Tameirón que anda no seminário de Ourense, e só pareceu gustarlle ao da Mezquita. O outro... non sei nin como explicarcho.
E eu non quero ser tan rexeitado como a colega Pita, que deus lle conserve o seu humor.
Non, non, noncontes ô conto do cura do Tameirón.
Nahún seas malo conto de unha vez, xa istá ben xa istou a esperar demasiado.
Unha aperta.