Querido "Candil": O nome è dos millores- inda aqueles que se facìan de urces ben secas- pero o teu, o que te puxeron os teus pais na
iglesia de
San Mamed ten que ser inda millor. Gustanme os seudònimos: Anduriña, orballo, candil... Toda a poesìa nosa de meninos- a que voa, molla e da luz- . Nas couciñas, tan quentiñas no inverno, non faltaba o escano , o caixòno do
pan de centeo, e o garfo dos candieiros de urz. E que se acorda dos bullòs - as
castañas asadas xunto a o lar con o pote do caldo sempre
... (ver texto completo)