No hay carretera sin baches, ni prau que no tenga hierba,
ni noche por muy oscura, en que no brille una estrella.
Mira hacia el cielo, fíjate bien,
que la has de ver, si pones empeño...
con dudas no puede ser, que se apaga la fe,
que se oculta la estrella...
y has de saber tu muy bien,
que abrillanta su luz, si te fijas en ella...
Alo, Alo, Si, no me ido sigo aqui, perdonar mi ausencia, me escondo un poco de la realidad, pero se que hay que afrontarla, a veces quiero deciros algo pero pienso, quiero transmitir alegria, animo, y haceros sentir bien, pero como los momentos no son adecuados, digo.... mañana, hoy..... mañana... y asi pasan los dias. y os digo mil veces, estoy con todos pero no me ois, tranquilos, no hay mal que 100 años dure, todos hemos pasado malas rachas, seguro, esta mia se esta alargando, Blas, si un arbol ... (ver texto completo)
Sofía, gracias por acudir al reclamo, sobre todo de Blas. Sofia los amigos estamos para oírnos y escucharnos, cuando estamos bien y cuando estamos mal. Si no que clase de amigos somos... precisamente cuando estamos mal es cuando más lo necesitamos. Muchas veces tenemos que dar un poquito de rienda suelta a nuestra melancolía. Aveces hay que ser un poco como Rosalía de Castro y ponerle poesía a nuestras penas, así se hacen menos penas. Sufrimos porque somos humanos, forma parte de nuestra condición ... (ver texto completo)
Puedo deciros, que en regalos los reyes no han sido muy esplendidos con migo, mi comportamiento se ve que no fue perfecto, en lo demás muy bien, pasamos unos días muy bonitos en Lubián, muy buen tiempo, no parecía Enero, la nieve no llegó, ahora como que se hace de rogar, pues que se quede allá!. Fuimos a cenar un par de días a la casa del pueblo y fenomenal, es gratificante al estar entre amig@s y la gente del pueblo, buen ambiente, de comer y beber estupendo, que mas se puede pedir! de cocineros ... (ver texto completo)
¡Qué gracia! Yo que pensaba que era un caballo de verdad. Estaba pensando: ¡Qué Reyes más generosos!. Esa inocentada nos paso a muchos, a mí también con una muñeca. Oyéndome en mi mensaje anterior cualquiera puede pensar que estoy a favor de la pobreza. No, yo lo que pienso y es que todos deberíamos vivir sin carencias. Cuanto más evolucionada esta una sociedad menos carencias tiene y de lo que se trata es de evolucionar.
A mí los Reyes me han traído un libro que no he empezado todavía a leerlo:"Así ... (ver texto completo)
estoy copiando un mensaje; solo cambio el nombre del pueblo...:

alo, alo; hedradas...
alo, alo; me reciben...
alo, alo; solo confirme recepcion... hedradas
alo, alo, alo...
Alo, Alo, Si, no me ido sigo aqui, perdonar mi ausencia, me escondo un poco de la realidad, pero se que hay que afrontarla, a veces quiero deciros algo pero pienso, quiero transmitir alegria, animo, y haceros sentir bien, pero como los momentos no son adecuados, digo.... mañana, hoy..... mañana... y asi pasan los dias. y os digo mil veces, estoy con todos pero no me ois, tranquilos, no hay mal que 100 años dure, todos hemos pasado malas rachas, seguro, esta mia se esta alargando, Blas, si un arbol ... (ver texto completo)
Dicen, que en la Generalitat no hay dinero, bueno, no hay para nosotros. De un presidente ahora hay dos, del pacto Fiscal para Catalunya, hemos pasado al pacto con el Fiscal. El Fiscal, caso Pallarols, dice que no hay trato de favor, esto que se lo diga a los desahuciados y los que tienen problemas con los Bancos que se van a la puta calle. Jueces y Fiscales se sienten aliviados por la sobrecarga de trabajo que esto supondría 14 años más y el poco personal que disponen. Duran i LLeida dice,-yo no ... (ver texto completo)
Boas noites, señor 252525. Non, eu nunca o ignorei; e gustaríame conocelo, de paso podería decirlle que eu solo quixe decir o que finalmente dixe. Xa sabe
que hai certas cousas que o movelas... nótase.
Saludos.
Sinor Ballesteros: Quero intenderlo, penso no tópico do Zigano, cuando le decía o seu compadre,é decer o compadre do mencionado, nahún le hurgue que es peor, por tal motivo penso que téin razahún cuando dice que a coisas que o movelas..., pasa o que o sinor quer decer. Me di ahí que le gostaría conocerme, ispero pro brahún poder facer unha xuntanza tuda malta.

Unha aperta.
Os deseo un feliz año a todos los foreros de Hedradas.
Sofía, me alegro d q ya estés totalmente recuperada de tu intervención.
Ahora poquito a poco toca ir asimilando la falta de ese ser querido. Esto sólo es posible con el paso del tiempo. Jamás se olvidan pero su falta se supera y se sobrelleva.
Un saludo para todos.
Ballesteros. Me alegro un montón o volver a verte en este foro, eu pensaba, que xa pasabas olímpicamente de todos nos, facia moito que non dabas señales de vida, tú cuando teñas algún rato libre, non deixes de visitarnos, sabéis de sobra, que siempre seréis ben recibidos.
Pepita tamén se fizo algo perezosa en escribir, de vez en cuando, que nos cunte algunha cousiña de como te vai por Madrid, fai unhos días te vi en unha foto, algún familiar, intentou animar aquel foro coa tua presencia, estabas ... (ver texto completo)
Hola Piño, solo pra saludarte, e que sepas que non paso alímpicamente da xente boa, como é o teu caso. Pero as circunstancias mandan.
Ahora hai que ir a dormir que xa é mui tarde.
Un abrazo.
Sinor Ballesteros: Hombre correcto como el que más, usted le pasa como el Guadiana, aparece desaparece cuando le véin en gana, más ahí donde pon usted lo del lixo nahún querría decer outra coisa que sona parecido, sinor Ballesteros por favor participe más, que o sinor daba gosto nunca ofendía a niguéin, aunque a min me ignoraba munto, claro o mellor era culpa miña por nahún explicarme no seu idioma. De tudas maneiras deume alegría ver que istá béin, que en iste caso é o principal.

Unha aperta.
Boas noites, señor 252525. Non, eu nunca o ignorei; e gustaríame conocelo, de paso podería decirlle que eu solo quixe decir o que finalmente dixe. Xa sabe
que hai certas cousas que o movelas... nótase.
Saludos.
Pois sí, señor Zé das Carvalhas. O oso debe de estar protexido. Pero algunha excepción hai que facer ás veces.
Un día houbo un xantar na "Casa do Cura" de Hermisende con xente da cultura galega, promovido pola Universidade de Vigo. Eu fun o encargado de encargalo.
Entre os comensais ía estar o premio nacional de literatura, Méndez Ferrín, quen hoxe é presidente da Real Academia Galega.
Sabendo cánto lle gustan as troitas de río, e sendo as do Tuela extraordinarias, pedinlle ao restaurador que ... (ver texto completo)
Sinor Inda: Según el padre Xosé parece que o sinor nahún mente por ser un home dun gran prestixo nisa zoa, agora béin por comer na casa do sinor cura nahún le da dereito a facer isas coisas, quero decir aunque só sexa por defender o bon nome do padre nahún debía de decirlo, más sí o sinor agora depois de dicirlo se sente más agusto, que Deus le perdoe. Dice o sinor si o pescador podia ser eu, le digo que nahún, pois sahún un defensor da Xusta por encima de tudo, aunque cuando foi a epoca do trelo ... (ver texto completo)
estoy copiando un mensaje; solo cambio el nombre del pueblo...:

alo, alo; hedradas...
alo, alo; me reciben...
alo, alo; solo confirme recepcion... hedradas
alo, alo, alo...
alo, alo... confirmo recepción en Madrid...:-)
Sinor Romerales: Eu tambéin istou de acordo co amigo Piño, menuda comida, más le recordo que leven coidado, por la Ley de protección de animales, de ser verdad los lomos del oso tendrían una buena multa. Agora según me dice o padre, parece que el sinor debe de ser de los nuestros,- ¿Por qué padre?-Munto sencillo, nahún veis que el sinor Romerales es militar,-iso xa o sei,-pois él igual que nos os curas sempre nos gustou comer béin,-qué pensas que eu me quedo atrás,-xa o sei Zé, pois tú sempre o tibeste ... (ver texto completo)
Pois sí, señor Zé das Carvalhas. O oso debe de estar protexido. Pero algunha excepción hai que facer ás veces.
Un día houbo un xantar na "Casa do Cura" de Hermisende con xente da cultura galega, promovido pola Universidade de Vigo. Eu fun o encargado de encargalo.
Entre os comensais ía estar o premio nacional de literatura, Méndez Ferrín, quen hoxe é presidente da Real Academia Galega.
Sabendo cánto lle gustan as troitas de río, e sendo as do Tuela extraordinarias, pedinlle ao restaurador que ... (ver texto completo)
Nunca había visto nada como aquello en sitio alguno, ni siquiera en las reuniones eclesiásticas de Astorga o Mondoñedo.
Los primeros platos con que comenzamos fueron: jamón de Jabugo, jureles de Cariño, queso manchego, asado de vaca, carnero asado, aves silvestres, lomo del oso de Santigoso y empanada de zamburiñas. Además, salsas variadas, hortalizas, frituras diversas, conservas, manteca, calabaza, latas de ostras y sardinas procedentes de los mares de Oriente.
Para beber, había en todas las ... (ver texto completo)
Sinor Romerales: Eu tambéin istou de acordo co amigo Piño, menuda comida, más le recordo que leven coidado, por la Ley de protección de animales, de ser verdad los lomos del oso tendrían una buena multa. Agora según me dice o padre, parece que el sinor debe de ser de los nuestros,- ¿Por qué padre?-Munto sencillo, nahún veis que el sinor Romerales es militar,-iso xa o sei,-pois él igual que nos os curas sempre nos gustou comer béin,-qué pensas que eu me quedo atrás,-xa o sei Zé, pois tú sempre o tibeste ... (ver texto completo)
estoy copiando un mensaje; solo cambio el nombre del pueblo...:

alo, alo; hedradas...
alo, alo; me reciben...
alo, alo; solo confirme recepcion... hedradas
alo, alo, alo...
Gracias, Piño, por tus buenos deseos, espero que también en tí y en tu familia se cumplieran. ¿Qué tal el reinado en Lubián? ¿Tuvisteis buenos cocineros? ¿Apareció la nieve que deseabas?:-)
Duli, qué bonitos recuerdos de niñez, con qué tan poquitas cosas nos sentíamos tan felices y contentos. Los niños de ahora tienen tanto que no disfrutan de nada. Ojalá lleguemos a encontrar ese equilibrio ideal entre la escasez de antaño y la superabundancia de ahora, aunque esta crisis está haciendo retroceder ... (ver texto completo)
Puedo deciros, que en regalos los reyes no han sido muy esplendidos con migo, mi comportamiento se ve que no fue perfecto, en lo demás muy bien, pasamos unos días muy bonitos en Lubián, muy buen tiempo, no parecía Enero, la nieve no llegó, ahora como que se hace de rogar, pues que se quede allá!. Fuimos a cenar un par de días a la casa del pueblo y fenomenal, es gratificante al estar entre amig@s y la gente del pueblo, buen ambiente, de comer y beber estupendo, que mas se puede pedir! de cocineros ... (ver texto completo)