Estoy totalmente de acuerdo con Piño y Lobonocortelo, con todo mi respeto para Isabel Silvia, no se puede tener en cada momento lo que mas nos convenga. Yo soy amante de la Naturaleza como el que mas, me apasiona la Historia, me encanta observar todo lo antiguo, saber lo máximo sobre ello, pero no puedo olvidarme de vivir con mi tiempo. La gente que viene a Padornelo, ¿lo hace en burro para no contaminar?; para no pisar este moderno asfalto, ¿viene a través de las montañas?. Hemos de cuidar la Naturaleza ... (ver texto completo)
Hola a todos. No he entrado antes en este foro para responder porque tennia unos problemas con el ordenador, Ballesteros y demás: no pretendo decir que el progreso se pare pero a veces este progreso no ssirve para que gane nadie, el pueblo ¿está mejor?, si se hacen obras que sirven para mejorar lo existente (a veces), pero no para vivir mejor. Np pretendo que la gente se estanque en la edad de piedra ni mucho menos, pero el hombre deberia tener más cuidado con lo que hace antes de hacerlo, a veces ... (ver texto completo)
Ballesteros, estoy de acuerdo contigo, pero con el frio que esta haciendo dejame ponerme mi chaquetón de piel y no me importa que me digan bla bla.............

Como se que te encantan los "refranes" haber este que te parece.

Por San Simón y Judas (28 de Otubre) cojidas las uvas, lo mismo las verdes que las maduras. " Como lo vio mi cuate "

Un saludo
¡Pues claro mi quate!; a poco que he visto su refrán, se me antojó que era muuuuy lindoooo...., ¡hombre!. Nomas que mi chamaquito no quiere saber de tequila pues..., pues... si me habla de uvas, pues yo le diré otro... nomas que me controle el vinoooo.
¡Apriétese los machos, mi quateeee....!

"Ayá por San Andrés, el mosto, vino és".
Sr. Frieires, disculpe mi intromisión, usted por casualidad antes salia en este foro con nombre de "Pajaro" disculpe mis dudas, de ante mano gracias.
Un saludo
La ropa es la vestimenta del cuerpo, la personalidad es la vestimenta del alma.

Salud.
Ballesteros, estoy de acuerdo contigo, pero con el frio que esta haciendo dejame ponerme mi chaquetón de piel y no me importa que me digan bla bla.............

Como se que te encantan los "refranes" haber este que te parece.

Por San Simón y Judas (28 de Otubre) cojidas las uvas, lo mismo las verdes que las maduras. " Como lo vio mi cuate "

Un saludo
La ropa es la vestimenta del cuerpo, la personalidad es la vestimenta del alma.

Salud.
Señor Zé: Contestando a su pregunta sobre el castaño en cuestión. Le digo que efectivamente allí está fue testigo de muchas historias en mi juventud, iban las jóvenes allí abrazarsen a él, decían que trasmetía mucha energía, sobre todo las señoras mayores, comentaban que las jóvenes que se fuesen a casar pronto, tendrían
suerte en el matrimonio. Por mi experencia pude comprobar que efctivamente, alguna que yo abracé debajo del mencionado castaño, tuvo mucha suerte en el matrimonio. No sea malo señor ... (ver texto completo)
Aprezado Frias, non pensaba contestarlle más vexo co sinor que e bon gaxo, assín vexo que o castiñeiro tiña más historia que a que eu imaxinaba, eu o recordo por quitarme uha boa treboada. Tambein esperabamos alí debaixo ate que os primeiros deixaban o trelo na vilavella y regresaban sin novedad, e decir que nahu lle saleran os guardas. Más nahu sey si era por ir un cansado, ou por istar perto do sitio, a coisa que debaixo de él se respiraba munta tranquilidade, pode ter algo místico. Referente o ... (ver texto completo)
Hola a todos.-
Muchas gracias INDA CHO SEI, al igual que tu no encuentro palabras para describir el sentimiento que afecta a sus seres más queridos como sus Padres y demás familia, yo solo recuerdo a Paco.-
Un abrazo
Pepe
É moi doado saber se o lume o prendeu un home ou unha muller.
Se se prendeu cun mixto, foi un home.
Se se prendeu cunha "cerilla", foi unha muller.
A paisaxe dos nosos contornos está diseñada polo lume. É unha desgracia.
Andar polo regueiro que vai de Erosa á Barxa, era como darse un paseo polo Canadá. Iso antes do lume. Agora será como camiñar polo máis fondo do averno.
Non sei se foi cerilla ou misto, pero tanto unha cousa como a outra, o que prendeo o lume había que queimalo no lume vivo pouco e pouco pra que lle doera mais e tivera mais sufrimento.
Porque a paisaxe dese tramo de rio era tal com tu a recordas.
Un saudo
Alejandro era fillo de Paco, do irmán de Socorro.
Bueno, me ha sucedido lo mismo que a Jose, eh vuelto de Vacaciones y al abrir el foro me eh encontrado con la noticia de que ha fallecido alguien vinculado a Padornelo, no tenia ni idea.. pero claro ya lo han explicado.. ahora me doy cuenta que Alejandro es hijo de Paco, hermano de Felix y Socorro... mi màas sentido Pesame, les acompaño en su dolor, y pido a Dios les de la resignacion necesaria, para seguir adelante... es cierto que cuando un Ser querido se nos va, duele muchisimo, pero asi, es la ... (ver texto completo)
Valla hombre, que pena yo también casi ni me entero siento no haberme acordado e ir a llamaros ha sido en casa de Tono ya subiré unas fotos del magosto y como bien dices será para el próximo año. un saludo amigo
sI QUE TES RAZÓN QUE SON EU, NIN ME CONOCÍA. XA MA ENSEÑARÁS EN FOTO REAL UN VICO
Fay unhos minutos que acavo de chegar de Vilavella e xa a voto de menos, que lexos e a vez que cerca a sinto e o que mais me molesta e que asta dentro de 5 meses xa no na volvo a mirar. Que ve-no pasei, que vo tempo facía aunque onte a noite como chovía, pero esta mañan apareceu un día bastante vo. Por fin e despois de tantos anos por fin estube no magosto tan desxado e tamen comí unhas filloas boísimas e feitas por un madrileño. iso si que ten mérito ¿ou non?. Varela donde estabas que te perdiches ... (ver texto completo)
Pepita: Me comi un magosto en plan particular, solo con la familia me dedique ha poner flores a la Clotilde al Elisardo y en mi pensamiento tambien se la puse a seres queridos como mi viejita Sara madre de mi cuñado, estan enterrados al otro lado del Atlantico, pero se que algo sintierón con esas flores.

Despues me dedique a podar los arboles que falta les hacia y en realidad el unico que lo puede hacer soy yo, porque mi hermano ya no esta para estos trotes y mi hermana menos, bueno es lo mejor ... (ver texto completo)
Alejandro era fillo de Paco, do irmán de Socorro.
Hola a todos.-
Terminadas mis vacaciones, entro en el Foro y me entero del fallecimiendo de Alejandro, parece que és una persona joven relacionada con Padornelo, lo siento, no sé quien és, aunque por algún nombre que aparace en algún mensaje me hace pensar que su padre es de Padornelo. Desde aquí le envío mi más sentido pesar. Rogaría que álguien me informara de quién se trata.
Un abrazo.-
Pepe.-
Bonita palabra. Noutros eidos dícenlle zocos, tamancos ou galochas. Para min sempre foron zamancos.
A min facíamos meu pai. A madeira era de bedulo. Logo púñame unhas ferraduras coma as dos xumentos para que durase máis o piso. E xogabamos ao futbol con eles no adro da eirexa nos recreos da escola. Os dianteiros traguíamos sempre as canelas esfoladas polas couces dos defensas.
Menos mal que de mozos xa non os levabamos para xogar cando íamos á Vilavella, porque se os defensas os calzasen, pobres ... (ver texto completo)