Don Teolindo viñera da guerra con tres estrelas de seis puntas. Era un dos homes máis importantes do lugar, e inda hoxe a súa memoria e unha das máis respetadas pola xeneración dos máis sabios do pobo (Sabios, por aquelo da edade, que sempre é un grado, inda que non teña ese grado nin estrelas, nin puntas, nin rebolgois)
Por iso podedes imaxinar a vergonza que pasei cando, ao dar a volta ao penedo, ouvín xemer á miña esquerda, e vin aquela estampa imposible: Don Teolindo asubelando nunha burra!
Dei unha reviravolta coma un alustro, e fuxín coas punteiras dos zamancos, na procura de non ser mirado nin pola burra, nin polo honorable Don Teolindo.
Hoxe inda teño unha grande dúbida: aqueles xemidos... eran da burra peideira ou daquel admirado home? ... (ver texto completo)
Perdone Dn. José yo no hice ninguna cimarra la hacen mis compañeros, nos fuimos al Parque Causiño a dar una vuelta; pero mi ama me dio permiso. Bueno bromas a parte me pase unos dias por Caceres y no hay pueblo que naciera un conquistador que no visitara, conoci la casa Hernán Cortés me quede muy gratamente impresionado, la casa mantiene casi todo intacto como cuando el vivia.

Hernán Cortés español, fundador del Mexico colonial. Hijo de unos hidalgos pobres, curso estudios de Gramatica y latin ... (ver texto completo)
Holofernes da Adreida era un neno dos anos sesenta do século pasado. Sempre andaba dacabalo dun burro, tanto para ir coas vacas, como para ir tapar a iauga aos prados. Bueno, creo que para ir á escola deixaba aquel xumento na corte.
Un día daqueles, nas vacacións do verao, falaba un curmán do rapaz, que andaba nos estudios na capital, co pai de Holofernes da Adreida, labrego moi estimado en todo o concello:
--Querido tío: ¿Y qué será de mi amantísimo primo Holofernes el día de mañana, sin estudios, ... (ver texto completo)
Hola a todos.
Se va acercando el otoño, Padornelo se va quedando huerfano de la gente que durante el verano llenó sus rincones de alegría, bullicio, tertulias, reencuentros etc. Los que pasasteis algun día en tan bendito lugar os quedan los recuerdos allí vividos. Los que no tuvimos esa suerte nos queda la esperanza de que sea el próximo año. Ahora solo nos queda el vínculo que es el Foro para mantenernos en contacto (no lo olvidemos) y siguiendo el consejo de Modesta, los que estais en Cataluña ... (ver texto completo)
A ver si es verdad que un día nos encontramos en la montaña, porque lo que es en el valle estamos perdidos, aunque nos mantenemos unidos por el diálogo de un pueblo.
Quisiera saber si alguien sabe donde se puede ver el programa que grabo la siete de Castilla y Leon en villanueva este verano, no lo localizo.
Hola! estamos haciendo página en facebook sobre Villanueva. Se admiten aportaciones, hay una pequeña parte del vídeo al que te refieres.

Un saludo!
Hola a todos. Modesta, no sabia que se daban por estas tierras los cucurriles pero si se dan un día de estos iré a buscar con mi hijo que esta impacientw poe ir porque estan con eso de las setas en el cole, ahora están estudiando la trompeta de la mort, es una seta negra que no dan muchas ganas de comerla pero dicen que es ciomestible. Lo del encuentro a ver si lo organizamos que estamos todos cerca y nunca nos vemos, yo ya sabeis donde estoy si quereis venir a visitarme sereis bien recibidos. Modesta ... (ver texto completo)
Si se dan Isabel, pero muy poco, una vez fui a buscar rovellons con un catalán a Camprodon, encontré dos, le digo; Mira dos cucurriles! Me contesto, no, esos no los cojas.
Aparte de que el nombre le sonó a chino me di cuenta que no le tenían mucho aprecio, sus ojos solo los dedicaba al rovellons por aprecio y cultura familiar.
Llevábamos una cesta de mimbre pequeña que la llenamos con 6 ó 7 los que cogió él, yo en dos horas de andar por esas montañas no vi ninguno, todos me parecían patarracas, ... (ver texto completo)
CUCURRILES
Hola lo primero es enviaros un saludo para todos los foreros
Isabel en todas las montañas de catalunya hay cucurriles y este año hay muchos
yo este fin de semana encontre una cesta llena y mi hermana tambien encontro muchos
cuando estube en padornelo encontre unos pocos entre el concello y el barreiro
lo mejor de los cucurriles es ir buscarlos estan muy buenos con ajo y sal pero lo contenta que te pones cuando encuentras uno y buscas el compañero te da una alegria enorme
bueno pablo ... (ver texto completo)
Hola a todos. Pablo, aquí me parece que ese tipo de seta no se da, pero busca otras parecidas que también tienen sabor, buen sabor y agregales la receta de Carmen y hazte la ilusión que estás en Padornelo comiendolas en una cocina de antaño entre tu gente... que tú tienes mucha imaginación.
Dos tesoros naturales de la Alta Sanabría.
Ya tengo la receta, ahora me faltan los cucurriles.
¿A que bosque, leira, prado, voy a buscarlos?
Si estamos en el veranillo del membrillo.
Hola a todos. Muy buena tu receta Carmen,. A mí no me gustan mucho los cucurriles pero seguro que de esta manera saben estupendon, me han trasladado a Padornelo, a mi niñez, a quellas cocinas con chapa y pidra. Lo único que nio has puesto en la receta es una buena compañia de los amigos y la gente que te quiere y todo está más sabroso.
A cabeziña

De aquel dia no tenia ni idea mi memoria, esta un poco cansada; pero me estoy riendo todo el dia, gracias por comentarlo veo que tienes memoria de elefante.
Cada vez que viene a la memoria me meo de risa Gracias.... Un abrazo
Fantastico que lección mas bonita, gracias
José Vicuña: Tienes que saber que Villavieja fue paso obligatorio tambien de los romanos en busca del oro de las medulas y muestra un botón yo encontre en la cabeciña debajo de unas piedras dos monedas Romanas las cuales mantengo en mi colección, creo que en la cabeciña tubierón una abadia o torre de vigilancia.

Comento esto; porque puede ser un tema muy interesnte, en aquellos años que yo encontre este dato historico, esta de testigo el hijo de Benito (Medico actualmente) y su familia que lo ... (ver texto completo)