Mi pregunta, no es un poco lejano el sitio, mejor seria un dia ponernos todos de acuerdo y hacer algo na Vilavella.
Un saludo
El que cuenta Piño, supongo que es real aunque no lo había oído. Esta comprobado que las ovejas no pueden quedar sueltas y hasta en el corral corren peligro de ser atacadas por el lobo, que entonces solo había dos soluciones; coger la escopeta, el final ya lo sabemos,ó dejarlo en el corral y ponerle hierba y la hierba también iba escasa.
Ahora que andan con traer 2000 ovejas y cabras para esas serras, ¿Cuántos lobos hacen falta para mantener el equilibrio? esta pregunta la habrán hecho los economistas ... (ver texto completo)
Referente a que si es verdad, que los lobos entraron en la cuadra, es cierto y bien cierto, lo más sorprendente, es que la casa de Josefa donde sucedió tal evento, está en el centro de Lubián, en la Fontarbela.
Hay mucha gente que aún lo recuerda, yo debería de ser pequeño y no me doy cuenta, pero de oírlo cantidad de veces, a mi padre sobretodo.
Un saludo a todos los foreros de Padornelo.
A derradeira nevarada, amigo Piño, degallouche o acebeiro da porta. Foi a neve do louxado ó caer en plancha enriba del. Pero quedou moi mal olivado. Vas precisar de cinco minutos para amañalo un pouco, cando volvas.
A neve do meu louxado, fronte a porta do garaxe, non me degallou as orellas, porque inda ando ben de reflexos, e froxei a tempo. Se non, alá van pra o carallo tamén! Ían ter peor arranxo co acebo.
Por certo: teñó debaixo do balcón, ó abrigo do norte e de Padornelo, dúas camelias: una ... (ver texto completo)
Este ano parece ser, que a neve visita a Lubián con bastante frecuencia, dicen que é boa para ter boas cosechas, esperemos que sea así, aunque ahora no pueblo a parte da fruta, pouco máis se cosecha, si algún huerto por entretenimento.
Como ben dices, gracias os reflexos pudeches salvar as orellas (que Dios chos conserve moitos anos) primeiro salvar a cabeza, pero as orellas a parte do dolor o perdelas, tamén teín outra función mui importante, si se perden ¿cómo amarramos as gafas.?
Referente o ... (ver texto completo)
Saudos a todos: Xa sei que é lunes e quedastes cansados de tanto brincar no fin de semana, pero xa podedes empezar a darlle os dedos e contar como vos foi. Eu, tuve de todo, a mañá foi algo tensa co carcamal do cura, despóis arreglouse un pouco o día, un bo xantar, boa compañía... e a pasalo ben. Hoxe un día normal de traballo, e a continuar a semana.
Unha aperta.
A derradeira nevarada, amigo Piño, degallouche o acebeiro da porta. Foi a neve do louxado ó caer en plancha enriba del. Pero quedou moi mal olivado. Vas precisar de cinco minutos para amañalo un pouco, cando volvas.
A neve do meu louxado, fronte a porta do garaxe, non me degallou as orellas, porque inda ando ben de reflexos, e froxei a tempo. Se non, alá van pra o carallo tamén! Ían ter peor arranxo co acebo.
Por certo: teñó debaixo do balcón, ó abrigo do norte e de Padornelo, dúas camelias: una ... (ver texto completo)
El que cuenta Piño, supongo que es real aunque no lo había oído. Esta comprobado que las ovejas no pueden quedar sueltas y hasta en el corral corren peligro de ser atacadas por el lobo, que entonces solo había dos soluciones; coger la escopeta, el final ya lo sabemos,ó dejarlo en el corral y ponerle hierba y la hierba también iba escasa.
Ahora que andan con traer 2000 ovejas y cabras para esas serras, ¿Cuántos lobos hacen falta para mantener el equilibrio? esta pregunta la habrán hecho los economistas ... (ver texto completo)
Piño: Es de lo que mas nos gusta a los Gallegos, impresionante Rosalia de Castro.

Hay otras poetisas que son de mi gusto como la Chilena Gabriela Mistral.

Las dos son una verdadera delicia, cualquier cosa que leas de ellas es para disfrutar.
Quiero terminar esta charla con una reflexión.
El hombre del conocimeento disfruta sobre el mar, y el hombre de la virtud goza sobre las montañas; porque el hombre sabio es inquieto y el virtuoso es pacifico.

Un abrazo para todos y gracias por enriquecer ... (ver texto completo)
Esta poesía de Rosalia de Castro, a mín e unha das que máis me gusta, será de que coincidimos coa autora, o ter que vivir moitos anos fora do lugar donde nacimos.

Adiós ríos, adiós fontes:
adiós, regatos pequenos:
adiós, vista dos meus ollos,
non sei cando nos veremos.

Miña terra, miña terra,
terra donde me eu criéi,
hortiña que quero tanto ... (ver texto completo)
Valla"o cientifico saliunos poeta, cantas sorpresas nos estás dando amigo, pois ála sigue asi. un saudo
Gustaríame contestarvos a cada un individualmente, pero non teño muito tempo, prácticamente acabo de chegar a casa e mañá teño que participar nunha ceremonia relixiosa e hai que dormir para ir despexado. Polo tanto diríxome a Pepita, por ser a última en escribir, pero, desde logo que tedes todos a miña consideración.
Agradezo os teus calificativos, pero teño que decirte que nin son unha cousa nin outra, non renuncio ós meus orixes, non se pode ser, sobre todo, científico se crece un con tantas carencias; ... (ver texto completo)
Valla"o cientifico saliunos poeta, cantas sorpresas nos estás dando amigo, pois ála sigue asi. un saudo
Tratamos de contar historias para que nuestros hijos sepan que el mundo no es estático que el pasado fue distinto y que el futuro tambien lo será.
Un saludo MONI.
Hola a todos:
No cabe duda que desde nuestros antepasados, el lobo era el enemigo número uno del hombre ya que los intereses de uno chocaban con los intereses del otro, leáse ganado caprino y ovino. Pero si apartamos eses intereses, el lobo a pesar de ser irracional es mucho mejor que muchos humanos que siendo racionales nos comportamos y actuamos sin sentimientos ni escrúpulos con nuestros semejantes. Yo siendo joven me encontré en varias ocasiones con el lobo y lo único que hizo fué poner distancia ... (ver texto completo)
Estimado Anónimo, yo por más que miro la foto no reconozco a Jesus, evidentemente la foto está muy deteriorada y quizás se él, lastima que no se encuentre entre nosotros para sacarnos de dudas. De todas formas es igual, son unas fotos de unos años que a pesar de las limitaciones con que se vivia. La gente creo que era feliz.
Un Abrazo.-
Antes de facer a autovía, era bastante corriente, desde a Penagueira que ese monte que temos enfrente de Lubián, algunhas noites de inverno se puñan os lobos a aullar "con todo ó descaro" de chavales nos xuntábamos unhos cuantos (un solo tiña medo)é pasábamos ratos a escoitalos, era digno de oir, parecía a orquesta sinfónica, unhos facian os graves outros os agudos, despois igual eran tres e parecian dez, cambiaban de tono con frecuencia, tratábamos de imitalos desde os prados do Rebouzo, coincide ... (ver texto completo)
Hay una persona que tambien es muy bueno escribiendo y haciendo poesia es el Sr Vicuña José y su hermana Evita creo que podian deleitarnos con sus relatos, cuentos o poesia.
Un saludo