O meu máis sentido pésame ao señor Varela polo pasamento de seu irmán.
Querida prima y Manolo os damos nuestro pésame por la muerte de tu cuñado y hermano.
Descanse en paz María José bruzos pidal y Cristóbal Zabala. Besitos
Queridos primos: Gracias por tus palabras. Yo y Mary os agradecemos el aliento en estos momentos tan tristes. Gracias tambien a todos los foreros. GRACIAS
¡Hala Madrid! Llegó la décima. Tiene que ser muy duro para los rojos resentidos, puesto que éstos decían que el MADRID sólo ganaba cuando vivía el abuelo.

Hala Madrid, Viva España Grande y Libre.
Vostede confunde o cu coas témporas e o allo co bugallo. Seguramente é un deses traballadores pobres e honrados aos que os miolos non lle dan para máis.
Eu son un deses "roxos", inda que non resabiado, e o futbol impórtame un carallo. Tanto me ten que gañe un, coma outro. Pode vostede chamarme roxo ou vermello cantas veces lle pete. Non é ningunha nomeada, e menos vindo de onde ven o ar.
Boa tarde.
¡Hala Madrid! Llegó la décima. Tiene que ser muy duro para los rojos resentidos, puesto que éstos decían que el MADRID sólo ganaba cuando vivía el abuelo.

Hala Madrid, Viva España Grande y Libre.
Mi más sentido pésame a Dn. Manuel Varela García.
Querida prima y Manolo os damos nuestro pésame por la muerte de tu cuñado y hermano.
Descanse en paz María José bruzos pidal y Cristóbal Zabala. Besitos
Cuentan que un sabio explicaba siempre una parábola al finalizar cada clase, pero los alumnos no siempre la entendían. "Maestro", le dijo uno de ellos una tarde. "Tú nos cuentas los cuentos, pero no nos explicas su significado". "Pido perdón por eso", se disculpó el maestro. "Permíteme que para enmendar mi error te invite a comer un rico melocotón". "Gracias maestro", respondió el alumno. "Quisiera, para agasajarte, pelarte el melocotón yo mismo. ¿Me permites?" "Sí. ¡Muchas gracias!". " ¿Te gustaría ... (ver texto completo)
Pero que non é o caso! do cual nos alegramos.
De ser real, carallo! había que ir a ese banco, tratar de arreglar a situación, de non haber outra, a garrotazo limpio.
A veces hasta te dan ganas... Pero eu solo espero horizontalidad dos gobernantes y dirigentes... y si me siento satisfecho le entrego legitimidad política. Una urna no es la Democracia.
Ahí, en ese caso que describe, en el momento propicio hubiera sido necesario un paso al frente. Para derrotar a un carajo nunca se precisaron armas automáticas.
Tampoco esperar al toque de generala, hombre, ni las marchas militares. Simplemente dar un paso al frente en el instante de escuchar los sones de los Hermanos Martos con el pasodoble "Le llaman Perla Preciosa"...
Siempre a sus órdenes.
La vida es bella, sí; pero también una permanente batalla con numerosas bajas cada día, aunque se carezca de enemigo.
Seguir adelante es la consigna.
No conozco al finado, ni a su familia. No obstante comparto ese dolor que estará sintiendo el señor Varela. Es ley de vida. No cabe otra opción que la resignación. Mis condolencias, Varela.
Cómo vais a ver trabajadores si solo hay frió en los bolsillos y calentura en el Gobierno.

Os explicó o que podía ser o meu caso:
1-Vi una casa que me gustó.
2-El banco envio a su tasador, que taso la casa.
3-El banco me hizo una hipoteca para comprarla, conociendo mi situación económica.
4-Yo pagué hasta que me fui al paro.
5-Le dije al banco que como no podía pagar que se quedara con la casa.
6-Mandaron a su mismo tasador, que ahora taso la casa en la mitad.
7-En resumen: No tengo casa ... (ver texto completo)
Pero que non é o caso! do cual nos alegramos.
De ser real, carallo! había que ir a ese banco, tratar de arreglar a situación, de non haber outra, a garrotazo limpio.
Cómo vais a ver trabajadores si solo hay frió en los bolsillos y calentura en el Gobierno.

Os explicó o que podía ser o meu caso:
1-Vi una casa que me gustó.
2-El banco envio a su tasador, que taso la casa.
3-El banco me hizo una hipoteca para comprarla, conociendo mi situación económica.
4-Yo pagué hasta que me fui al paro.
5-Le dije al banco que como no podía pagar que se quedara con la casa.
6-Mandaron a su mismo tasador, que ahora taso la casa en la mitad.
7-En resumen: No tengo casa ... (ver texto completo)
En nome da miña familia e meu, o noso mais sentido pesame o Sr Manuel Varela - Garcia é o resto da sua familia. Non nos queda mais que decir que se foi umha grandisima persoa.
Aprezado Manuele: Sento en ialma lo acontecido, haz partícipe a tuda la familía de mis más sinceras condolencias, que Deus le acompañe en el novo camiño.

Un forte abrazo.