Pois sí, señor Zé das Carvalhas. O oso debe de estar protexido. Pero algunha excepción hai que facer ás veces.
Un día houbo un xantar na "Casa do Cura" de Hermisende con xente da cultura galega, promovido pola Universidade de Vigo. Eu fun o encargado de encargalo.
Entre os comensais ía estar o premio nacional de literatura, Méndez Ferrín, quen hoxe é presidente da Real Academia Galega.
Sabendo cánto lle gustan as troitas de río, e sendo as do Tuela extraordinarias, pedinlle ao restaurador que ... (ver texto completo)
Sinor Inda: Según el padre Xosé parece que o sinor nahún mente por ser un home dun gran prestixo nisa zoa, agora béin por comer na casa do sinor cura nahún le da dereito a facer isas coisas, quero decir aunque só sexa por defender o bon nome do padre nahún debía de decirlo, más sí o sinor agora depois de dicirlo se sente más agusto, que Deus le perdoe. Dice o sinor si o pescador podia ser eu, le digo que nahún, pois sahún un defensor da Xusta por encima de tudo, aunque cuando foi a epoca do trelo ... (ver texto completo)
Queridisimo 2525: Solo decirte gracias, con las lagrimas en los ojos. Hoy tengo perddido el humor. Muchisimas gracias
Amigo Manuele: Leva a coisa da mellor maneira, conta que o padre más eu rezaremos un padre nuestro pra que o Pepe se mellore.

Unha aperta amigo Manuele.
estoy copiando un mensaje; solo cambio el nombre del pueblo...:

alo, alo; hedradas...
alo, alo; me reciben...
alo, alo; solo confirme recepcion... hedradas
alo, alo, alo...
alo, alo... confirmo recepción en Madrid...:-)
Querido amigo: Solo puedo decir que lo han salvado por segundos, espero que siga la mejoria, con todos los defectos tenemos la mejor Sanidad del mundo.
Estos dias me sorprende la tristeza y casi no soy capaz de hacer comentarios, solo agradecer el apoyo y la generosidad de vuestras palabras. Gracias
Me alegro de corazón, te envío un fuerte abrazo para Pepe, le tengo prente en mis oraciones.
Ahora al estar fuera de peligro, ¡Descansa!.
Un fuerte abrazo
Amigo Manuele: Espero y desexo que nahún teñas ningún problema, pois nahún é normale que tardes más de 24 horas sen decir nada, referente a Xixo y a min creo nahún debe haber ninhun problema, eu pouquito a pouco cada día escrebo peor más iso creo nahún debe ser motivo pra que Xixo se enfade, con nahún contestar téin suficiente, outros xa o facen, un más nin se nota, acoisa é que nahún falte que meter na pota.

Unha aperta.
Queridisimo 2525: Solo decirte gracias, con las lagrimas en los ojos. Hoy tengo perddido el humor. Muchisimas gracias
Creo que todos desexamos as mellores noticias, aínda sen conocer ao doente.
Amigo Indachosei: Su comentario me emociona, y se lo agradezco. Muchisimas gracias
Amigo Varela: Me alegraría que dieras buenas noticias, sobre la enfermedad de Pepe.
Un fuerte abrazo
Querido amigo: Solo puedo decir que lo han salvado por segundos, espero que siga la mejoria, con todos los defectos tenemos la mejor Sanidad del mundo.
Estos dias me sorprende la tristeza y casi no soy capaz de hacer comentarios, solo agradecer el apoyo y la generosidad de vuestras palabras. Gracias
Amigo Varela: Me alegraría que dieras buenas noticias, sobre la enfermedad de Pepe.
Un fuerte abrazo
Creo que todos desexamos as mellores noticias, aínda sen conocer ao doente.
Sinor Romerales: Eu tambéin istou de acordo co amigo Piño, menuda comida, más le recordo que leven coidado, por la Ley de protección de animales, de ser verdad los lomos del oso tendrían una buena multa. Agora según me dice o padre, parece que el sinor debe de ser de los nuestros,- ¿Por qué padre?-Munto sencillo, nahún veis que el sinor Romerales es militar,-iso xa o sei,-pois él igual que nos os curas sempre nos gustou comer béin,-qué pensas que eu me quedo atrás,-xa o sei Zé, pois tú sempre o tibeste ... (ver texto completo)
Pois sí, señor Zé das Carvalhas. O oso debe de estar protexido. Pero algunha excepción hai que facer ás veces.
Un día houbo un xantar na "Casa do Cura" de Hermisende con xente da cultura galega, promovido pola Universidade de Vigo. Eu fun o encargado de encargalo.
Entre os comensais ía estar o premio nacional de literatura, Méndez Ferrín, quen hoxe é presidente da Real Academia Galega.
Sabendo cánto lle gustan as troitas de río, e sendo as do Tuela extraordinarias, pedinlle ao restaurador que ... (ver texto completo)
Amigo Manuele: Espero y desexo que nahún teñas ningún problema, pois nahún é normale que tardes más de 24 horas sen decir nada, referente a Xixo y a min creo nahún debe haber ninhun problema, eu pouquito a pouco cada día escrebo peor más iso creo nahún debe ser motivo pra que Xixo se enfade, con nahún contestar téin suficiente, outros xa o facen, un más nin se nota, acoisa é que nahún falte que meter na pota.

Unha aperta.
Amigo Varela: Me alegraría que dieras buenas noticias, sobre la enfermedad de Pepe.
Un fuerte abrazo
Nunca había visto nada como aquello en sitio alguno, ni siquiera en las reuniones eclesiásticas de Astorga o Mondoñedo.
Los primeros platos con que comenzamos fueron: jamón de Jabugo, jureles de Cariño, queso manchego, asado de vaca, carnero asado, aves silvestres, lomo del oso de Santigoso y empanada de zamburiñas. Además, salsas variadas, hortalizas, frituras diversas, conservas, manteca, calabaza, latas de ostras y sardinas procedentes de los mares de Oriente.
Para beber, había en todas las ... (ver texto completo)
Sinor Romerales: Eu tambéin istou de acordo co amigo Piño, menuda comida, más le recordo que leven coidado, por la Ley de protección de animales, de ser verdad los lomos del oso tendrían una buena multa. Agora según me dice o padre, parece que el sinor debe de ser de los nuestros,- ¿Por qué padre?-Munto sencillo, nahún veis que el sinor Romerales es militar,-iso xa o sei,-pois él igual que nos os curas sempre nos gustou comer béin,-qué pensas que eu me quedo atrás,-xa o sei Zé, pois tú sempre o tibeste ... (ver texto completo)
No tenia ganas de salir, pero en las peores circunstancias lo hago para simplemente
contestar, desde las siete de la mañana, ando de pasillo en pasillo (me comprendeis)
y al final creo que tendremos algo de suerte. Nunca pierdo el humor, y aqui estoy hay que continuar.
Espero que Chicho y 25 tengais un buen encuentro y 25 cede un poco para mejor entendimiento. Buenas noches
Amigo Manuele: Espero y desexo que nahún teñas ningún problema, pois nahún é normale que tardes más de 24 horas sen decir nada, referente a Xixo y a min creo nahún debe haber ninhun problema, eu pouquito a pouco cada día escrebo peor más iso creo nahún debe ser motivo pra que Xixo se enfade, con nahún contestar téin suficiente, outros xa o facen, un más nin se nota, acoisa é que nahún falte que meter na pota.

Unha aperta.
estoy copiando un mensaje; solo cambio el nombre del pueblo...:

alo, alo; hedradas...
alo, alo; me reciben...
alo, alo; solo confirme recepcion... hedradas
alo, alo, alo...
Nunca había visto nada como aquello en sitio alguno, ni siquiera en las reuniones eclesiásticas de Astorga o Mondoñedo.
Los primeros platos con que comenzamos fueron: jamón de Jabugo, jureles de Cariño, queso manchego, asado de vaca, carnero asado, aves silvestres, lomo del oso de Santigoso y empanada de zamburiñas. Además, salsas variadas, hortalizas, frituras diversas, conservas, manteca, calabaza, latas de ostras y sardinas procedentes de los mares de Oriente.
Para beber, había en todas las ... (ver texto completo)
Romerales. Al leer este relato, no puede uno por menos que se te llene la boca de agua, vaya pedazo de reyes! que exquisitez de manjares, perdone la expresión, pero eso es un reinado de carallo revirado.
Le agradecería mucho, si se puede poner en contacto con el responsable de estos eventos, nos reservara mesa para el próximo año. como siempre suele acudir bastante gente, y ahora que la economía parece que le salió un brote, acudirán mas.
Muchas gracias. Saludos.
Ballesteros. Me alegro un montón o volver a verte en este foro, eu pensaba, que xa pasabas olímpicamente de todos nos, facia moito que non dabas señales de vida, tú cuando teñas algún rato libre, non deixes de visitarnos, sabéis de sobra, que siempre seréis ben recibidos.
Pepita tamén se fizo algo perezosa en escribir, de vez en cuando, que nos cunte algunha cousiña de como te vai por Madrid, fai unhos días te vi en unha foto, algún familiar, intentou animar aquel foro coa tua presencia, estabas ... (ver texto completo)