Las ferias de hace unos años eran de impresión, la gente acudía de todos los pueblos de la zona, al ser la víspera de la Tuiza también se concentraba mas personal, unos por la feria, otros por la verbena el caso es que la gente se lo pasaba en grande.
Es curioso, pero un año hasta montaron una casa de citas en la caseta de una tierra nuestra que está cerca del Couto (feria) las Titis creo que eran portuguesas, el cajero, portero y personal de servicio ya era de la zona. La fila de espera llegaba ... (ver texto completo)
¿E pagáronvos o arrendo da caseta ou tivestes que apelar ó dereiro consuetudinario? Ás duas veiras das Portelas sempre houbo xente moi emprendedora, algúns chagaron a ser grandes empresarios. Tamén, todo hay que decilo, daquela as trabas burocráticas eran máis ben pequenas.
Desto sabía ben o tio Eulalio, home moi respetable, procedente dunha daquelas casas podentes, con moita labranza e moitas terras, que o fin io cabo, outrora era polo que se medía o poder.
Pero como a todo santo lle chega o ... (ver texto completo)
Las ferias de hace unos años eran de impresión, la gente acudía de todos los pueblos de la zona, al ser la víspera de la Tuiza también se concentraba mas personal, unos por la feria, otros por la verbena el caso es que la gente se lo pasaba en grande.
Es curioso, pero un año hasta montaron una casa de citas en la caseta de una tierra nuestra que está cerca del Couto (feria) las Titis creo que eran portuguesas, el cajero, portero y personal de servicio ya era de la zona. La fila de espera llegaba ... (ver texto completo)
Que animada está a feira.
contenta se vei a xente,
hay moito pique nas vacas,
tratantes de Benavente.
¿Quien vende esta rojita?
pregunta o Pisaratas,
eu a vendo, aqui señor,
as duas las dou baratas.
Es que así tiene que ser,
no son vacas de dinero, ... (ver texto completo)
mi mas sentido pesame a la familia largo.
Yo y mi familia nos unimos al dolor de esta familia tan querida. Nuestro mas sentido pesame.

Manuel Varela Garcia
mi mas sentido pesame a la familia de pili que es muy duro perder a un ser querido y sobre todo siendo tan joven de eso tengo esperencia d, e, p,
me uno a todas las condolencias con la familia del Largo, mis buenos vecinos y os digo que tenesis que se furters en estos tristes momentos
una aperta pra todos.
manolo
Sabes que o pouco que sei bailar a muiñeira aprendino con tua nai nas festas do pueblo cando a tocaban siempre me fixaba na Clotilde porque como non a bailaba moi lixeira dabame tempo a coller os pasos sempre me acordarei dela por eso e por moitas outras cousas. he cambiando de tema acabo de enterarme que falleceo a Pili do Paco do Largo enterrana mañan as catro da tarde no pueblo, unha gran pena solo tiña 44 anos que Dios te teña na cloria Pili porque to mereces D. E. P
O artista que tocaba a gaita e bo porque o leva na sangre, non había outro tocando a gaita como o seu abuelo ese si que era artista yo seu pai tamen era outro artista tocando o bombo todo-los cachorros eran grndes artistas tocando estos instrumentos tan típicos. A miña tia Pura tocaba a gaita que era unha maravilla ya Colotilde bordaba a muiñeira na casa do meu abuelo. Todo isto e un orgullo pra min.
Las personas cuando hacen algo bien, se tiene que manifestar publicamente y para mi el Cachorrro a parte la buena voluntad y su buen hacer con la gaita es una estupenda persona.

Gracias por recordar a mi madre claro que la muñeira le hacia feliz y los pobres en aquel momento no tenian otra cosa.

Todos nos sentimos orgullosos de pertenecer a todas estas familias entrañables.

Un saludo
O artista que tocaba a gaita e bo porque o leva na sangre, non había outro tocando a gaita como o seu abuelo ese si que era artista yo seu pai tamen era outro artista tocando o bombo todo-los cachorros eran grndes artistas tocando estos instrumentos tan típicos. A miña tia Pura tocaba a gaita que era unha maravilla ya Colotilde bordaba a muiñeira na casa do meu abuelo. Todo isto e un orgullo pra min.
A Vilavella non é o único pobo de concello da Mezquita que reune homes e mulleres na festa dos reies. Fai pouco estivo a TVG entevistando xente na Mezquita cando estaban organizando a festa e según o ferreiro da Esculqueira, no seu pobo tamén fain a festa dos reies en común. A ver se aprenden os da Mezquita, que as tradicións pódense manter vivas adaptandoas os tempos modernos. Saúdos.
Tiene usted razón, pero los pioneros son los de Villavieja. Antiguamente todos los pueblos lo hacian a parte y con los tiempos se hace como Dios manda todos a una como tiene que ser. Un saludo amiga.
La fiesta de Reyes en Villavieja es para mujeres y hombres. Quizas sea la unica en el Ayuntamiento y comarca de la Mezquita que reune a hombres y mujeres. Las mujeres tienen la tarea de hacer la comida y los hombres todo el resto como organizar comprar los alimentos etc etc. Tambien los hombres hacen comida y postres, pero la mayoria son mujeres. La musica es tarea de los hombres. Despues por la noche el cachondeo es compartido por todos. Hoy en dia es el Pueblo mas organizado y con mas capacidad ... (ver texto completo)
A Vilavella non é o único pobo de concello da Mezquita que reune homes e mulleres na festa dos reies. Fai pouco estivo a TVG entevistando xente na Mezquita cando estaban organizando a festa e según o ferreiro da Esculqueira, no seu pobo tamén fain a festa dos reies en común. A ver se aprenden os da Mezquita, que as tradicións pódense manter vivas adaptandoas os tempos modernos. Saúdos.
La fiesta de Reyes en Villavieja es para mujeres y hombres. Quizas sea la unica en el Ayuntamiento y comarca de la Mezquita que reune a hombres y mujeres. Las mujeres tienen la tarea de hacer la comida y los hombres todo el resto como organizar comprar los alimentos etc etc. Tambien los hombres hacen comida y postres, pero la mayoria son mujeres. La musica es tarea de los hombres. Despues por la noche el cachondeo es compartido por todos. Hoy en dia es el Pueblo mas organizado y con mas capacidad ... (ver texto completo)
Este forno esta en Cea, Ourense e hose en dia non funciona, pero esta rehabilitado como museo. Esta no camiño da Plata a Santiago. Trouxome recordos de cando eramos pequenos e se facia o pan en casa.. Peneirar, amasar etc... Cando o forno do concello se foi a ruina, fumos algunha vez o da pachaca. Logo xa se modernizou todo o asunto e ibamos comprar o pan o forno do Leopoldo, e mais nas festas a facer os roscois, como nos gustaba lamber o caldeiro)!
O chegar ó enderezo que lle deu o experto na procedencia dos polos, o borracho toca o timbre, e despois dun bo rato, dada a elevada hora da noite, abre unha muller a ventana e pregúntalle:
- ¿Qué quere?
- ¿Está o teu home na casa?
-Neste momento non- respondelle a muller bastante cabreada.
O borracho tambaleándose da un paso atrás e dille:
- ¡Pois faime o favor e mira a ver si son eu...!