Querido Papiño, no terjiberse as coisas que di voçe, quedaramos que non dibulgariamos nada do que pasou aquila noute, vai voçe y dio en outro foro, ahora me culpa a min, os seus amigos forin os que dixerin que o combidara. Se o señor istá casado a min nahu me importa, eu sò fixen ractificar o que voçe me dixo. Sinora Pepa perdoe pero a min nahu me gosta a carne de leitahún só no prato y bein preparada. Con relazahún o candado chino le vou facer caso pois eu sey que voçe e bon gaxo y no me dira a ... (ver texto completo)
Desde hace un tiempo no recibimos más que malas noticias de Porto.
Los últimos acontecimientos han sido muy tristes y casi increibles, pero es así.
Siempre nos quedará el recuerdo de aquellos que se han ido, forman parte de
nuestra historia personal, y de nuestro pueblo.
Sra. Pita Moñuda, gracias por sus palabras, en ningun momento me he sentido mal ni ofendido, si hay cosas que molestan, le cito una, hoy leia en un Pueblo cercano que nos ponia como "meapilas" a los habitantes de Villavieja.
No me gustan los enfrentamientos, y mi caracter es bonachón, sincero y no utilizo la malicia para nada, creo que estamos todos para pasarlo bien, y hacer de esto un entretenimiento y mas encima no cuesta casi nada.
Yo creo que nadie es estulto y si se puede ser en un momento ... (ver texto completo)
Soy nacida en este pueblo, en los años 50, era un pueblo con bastantes mas habitantes que hay ahora, yo creci ahi y iva a la escuela, eramos 20 niños, pero todos de esa epoca estamos fuera, en ciudades, sin embargo, todos los veranos, nos vemos alli, y es memorable recordar aquellos años. saludo a todos los que de alguna manera sienten interes por, ese trozito, de pueblo, Sofia
hola ya vi tus fotos pero no pusistes las que megustan. Epero que puedas ponerlas pues las personas que puedan verlas y sean del pueblo tendra ganas de verlas y recordaran lo bonito y lo vien que se lo pasaban pues cuando yo fui unos dias de vacaciones y estaba entu terraza asomada vi esas vacas en el prado con esa vegetacion tan preciosa espero que todas las personas que sean de este pueblo puedan tener ese privilegio de poder estar unos dias vale hasta la proxima que pueda tener esta suerte de ... (ver texto completo)
Ay Ricardiño. quedache ca gorromela de cando eras novo. A patria dun e a infancia e iso e por que non temos preocupaciois e todo se pode conseguir sin diñeiro e outras paparrachadas que inventaron os vellos pa irnos amargando segun imos crecendo. En que pensabas cando te facias as gaiolas? seguro que non pensabas na hipteca nin na letra do coche. Pois eso e como eso todo. Vannos amansando hasta que vamos polo suco sin sair de el, unhas veces poñenos o larigon e outras dante ca vara de guillada nos ... (ver texto completo)
Cada un que fale no que queira, como queira, ou como poda que e o meu caso, dito isto sin faltar o respeito dos demás como e o caso de aquí do sinor Ballesteros,
él conta as suas coisas de camiño instruinos como e meu caso. Un pode istar de acordo co que diga o outro nahu, con recursos rebatirle sin insultar nin descalificacions personais. A min nahu tein ningua obligazahu pra contestarme y menos os que sempre istán en contra do Zé.
Unha aperta.
Querido Pepiño, pasas as noutes sin dormir, por culpa miña, tengo que decirte que acordaste tarte, eu bein to dixe entonces, ahora teño uha relazahu munto boa.
Un beixo meu ex Pepiño.
Aprezado Pepiño: Como tú bein dices, a demás falas con coñecemento de causa, aquíl fatílico día cos teus amigos me obligarón a darche do que atí munto te gosta, quedáramos que non o dibulgarías. Falas de que te podes casar, a min me da igual, ahora xa nin me recordo de aquila noute.
Un forte abrazo deseado Pepiño.
Lobonocortello: Solo se dijo por una anecdota, yo encantado que ustedes falen galego, la curiosidad es por unos personajes que donde andan hay polemica. Usted y cualquiera bienvenido as Frieeiras, gracias por hablar nuestra lengua.
Para que vea eu son galego, pero no soy capaz de escribir en mi lengua madre, esta es la curiosidad, no tiene mas importancia.
Un abrazo amigo
No tienes que pedir perdón por entrar en este foro, faltaría mas; no solo no molestas, sino, que te animo a entrar mas asiduamente y nos cuentes vivencias de esa tierra tan cercana, en todos los sentidos.
Saludos.
Asín Don Ricardo, coincido totalmente co sinor. Claro teño as miñas lenbranzas, eu istibe ahí cerca de iste pobo a serbir, levaba uha gabardina que me regalara o patraún, tiña os bolsillos munto grandes,él decía que a trouxera o seu abó das Americas, a coisa e que a patroa de vez encuando metía no bolsillo un chourizo, e decir un salpicahún, no monte cuasí sempre había castañas, rocas,
quero decer setas, total que con isa merenda era eu tan feliz como oxe, co marisco. O seu relato fixo recordar ... (ver texto completo)
Pues eso, un fin de semana mas, pasado; y, otro menos por pasar. Mañana a "currar" y producir; menos yo, que tengo cita para hacerme una analítica, para ver si me han subido los Triglicéridos,ó me han bajado los ingresos. Espero que no sea ni una cosa ni otraa.
Saludos.
Manuel, siento que no te guste la foto, pero es lo que hay, son muchos años dando vueltas, ten en cuenta que fue sacada por un buen profesional (dicho aquí en varias ocasiones). El tiempo pasa implacable.
Saludos, amigo.
Ballesteros, creo que me explique mal, solo dije que el scaneo o el paso del tiempo para los que tenemos mala vista, no es la mejor, pero si es muy bonita foto. Gracias por decirme los componentes de tal documento.
Un saludo amigo.
O Pepiño, que intelixente eres, saliste fai catro dias do cascarón. Non pasa un día que non soñes conmigo. Teño que decerte, que parece que nahu o sabes a min sô me gostan as muñeres, bein postas y bein plantadas, como niste caso a sinora Pita Moñuda. Cuando voçe dice que aparecen todos los subnormales, tengo que felicitarlo por tenerlo reconocido, se que se refiere a usted con los diferentes seudónimos que tiene. Creo que la sinora Pita, tiene más clase como para deixarse
manosear por usted y su cuadrilla.
Unha aperta. ... (ver texto completo)
O Pitiña miña, intau todo quedou nun soño, depois do ben que o pasamos, a memoria te istá a xogar uha mala pasada, eu axo que tudo foi certo. De tudas maneiras, se non eras tú quein demonio era. Dices ahí que lo borraron, nahu te engañes que os nosos recordos nadie os pode borrar.
Un abrazo.