Oxe istubo a comer ca no ristaurante unha tal Maria que por lo que se vey istá casada con un tal Alonso Fernandez, que ê de Ribarredonda, di assín tú según me dixo ô teu xefe escrebes no foro de Lubian, claro, eu dixen que ssín, ela aporbeitou pra decer dale lembranzas miñas. Pasou un bon rato co meu xefe nahún sey se è pra tomarme ô pelo.
Unha aperta.
El mundo del fútbol está de luto por la muerte de un genio. Lo recuerdo perfectamente en el Mundial de España, acompañado de otros grandes como Zico, Falcao, Cerezo, etc. Aquel grandullón barbudo, barriendo el campo de un lado a otro dando pases magistrales a las bandas, metienso balones casi imposibles entre los centrales; y de cuando en cuando, soltando aquellos latigazos a puerta, haciendo que el balón saliera de aquel diminuto pie (un 37) como un obús.
Además de ser un fenómeno del fútbol, médico ... (ver texto completo)
Un matrimonio de nuevos ricos pasa una temporada en un suntuoso hotel de una celebre playa.
Cierta noche, durante la tertulia diaria de los veraneantes, uno de estos menciona a Mozart.
- ¡Que coincidencia...! exclama la señora del nuevo rico -. Precisamente esta mañana le he visto en el autobús numero 8, con su señora. Debían de ir a la playa...
Un silencio tremendo reina en salón.. Y cuando el matrimonio se retira a sus habitaciones, dice el marido a su esposa:
- Te tengo advertido que cuando ... (ver texto completo)
Sr 252525, e debil un xunco? Por mais que lle de o vento non rompe, cando para, sempre volve a estar de pe. Hay que leer de todo, e leer sobre todo. Todos os dias un pouco. Voulle recomendar outro libro que se desarrola na Cabreira, La Baña, Truchas, Ribadelago, O Barco, ahi perto de vostede. O libro e "Antonio Bayo el ruso, ciudadano de tercera". tamen do Sr Pinilla. Narra a supervivencia dun rapaz pobre, pobre, que non ten nada para comer e se ten que buscar a vida.
Para que vostede non pense ... (ver texto completo)
Cua sua mensaxe vexo que voçe ê un home de letras. Eu xogo con ilas tudos os dias ca no ristaurante, me refiero as da sopa. Ahora en serio eu dei que un tal xunco era min forte ate penso que era ciclista y que le gostaba berrar,ísto último ístamo a decer ô xefe. Le agradezco as recomendazahúns que me fai sobre as cabras, eu de novo era un dos meus traballos más gratificantes, ahí lei eu ô libro que voçe menciona, fala dun tal Mario que era de Langullo, que andaba por os montes que de vez encuando ... (ver texto completo)
Suena el teléfono en la casa de Manolo.
- Oye Manolo, te llamo por la cortadora de césped.
- Caramba Pepe, qué bien se escucha.
Hasta mañana
Chama o mallestro a nai dun cativo, que non quería estudar nada, sólo xogaba e chegar a escola, o mallestro saludouna e despoixa, dixolle: Su hijo Paquito no estudia nada y es el último de la classe, ¡No sabe nada!. Verá le voy hacer unas pereguntas y no las sabrá.
¡Paquito!: ¿Quién escribió el Quijote? ¡No sé, yo no fui! E a nai dille o mallestro,: Pepito nunca minte, si el di, que él nos o escribiu, e que el non foi
Saudos
¡Bárbaro,! Eres un fenómeno pros chistes, non sei si non che captará o Garroso pro seu programa de Luar.
Sigue así, que ese bon humor perdure, aunque a veces, teñamos algunha de esas trabas que se nos plantean na vida, temos que afrontalas con valentía é non deixarnos amainar.
Saudos.
Teño que mercar unas cousas e como hoxe abren as tendas, vou alá.
Si o pensamos bem, esto e una vergoña, que abran os domingos e dias de festa, os traballadores estamos, cada vez pior, xa non temos descanso.
Saudos
Suena el teléfono en la casa de Manolo.
- Oye Manolo, te llamo por la cortadora de césped.
- Caramba Pepe, qué bien se escucha.
Hasta mañana
Agora que estás a falar do telefano, lembreime de un que foi a capital, fai anos, cando o pra chamar, tiñas que descolgar e espera a que desde a centraliña, che dixeran o numaro que querias e ela cho poñia; Pois como digo chegou a capital a casa dun amigo que lle estivo a insinar todo e cando viu aque aparello, negro e que lle salía una corda, preguntoulle ¿E iso que e? E un telefano ¿E pra que serve? serve pra pedir calquer cousa, sólo tes que poñer eso na orella? ¿E podo pedir unos zapatos? Pois ... (ver texto completo)
Non. Pablo, Non, nos de ese leite non queremos, ainda que pase pola boca da señorita máis bonita americana, terá unhos dentes cómo de marfil, unha lengua cómo a de Marylín Monrroe nos séus millores tempos, pero ese leíte non deixa de ser vomitado.
Si de algo podemos presumir, é do bon leíte que temos por esta zona, si casi se fai o queixo sin necesidad de cuallalo, (tan fuerte, que xa está nada máis terminar de muxir.)
Por todos os rincós de España é parte do extranxeiro, incluido EE. UU. chega ... (ver texto completo)
O Xinxelo dua cana, tú tienes unos... como el Cabalo Branco do Santiago. Olla que acabas de contar ê un perigro, tein miga a coisa, Xesus, Xesus meu Deus, eu nahún digo que isas coisas nahún pasarin más contarlas ahora ê un tema munto delicado. A Figa tein figo. El autor es Ramiro Pinilla, como sea ô que vein por ô ristaurante do xefe boule dar una patada na ispenilla, iso non è pra decer, sinda fora ô que recomendou ahí outro gaxo cualquera, que falan do Santiago ê da Igrexa.
Te diría más coisas ... (ver texto completo)
Sr 252525, e debil un xunco? Por mais que lle de o vento non rompe, cando para, sempre volve a estar de pe. Hay que leer de todo, e leer sobre todo. Todos os dias un pouco. Voulle recomendar outro libro que se desarrola na Cabreira, La Baña, Truchas, Ribadelago, O Barco, ahi perto de vostede. O libro e "Antonio Bayo el ruso, ciudadano de tercera". tamen do Sr Pinilla. Narra a supervivencia dun rapaz pobre, pobre, que non ten nada para comer e se ten que buscar a vida.
Para que vostede non pense ... (ver texto completo)
-En Diciembre, el pastor y el labriego descuidan las ovejas y atizan el fuego.-

-Hasta el día de Navidad no es invierno de verdad.-

-Por Santa Lucía (día 13), menguan las noches y crecen los días.-

<<<<Cuando repita alguno me lo decís>>>
Querida Pita, me gostaría que me aclares, nahún sey se le dices ô Pepe que le téis que presentar a tua prima Catalina, ou que te xeira a naftalina, si ê ô último penso si tú istás a pensar que tein polilla. Ahora en serio eu querote a tí nahún teñes que ter celos do Papiño que munto bon neniño. Dices que sube ô pan él sociño, pode ser más eu axo que será unha barra das piquenas.
Un beixo.
Suena el teléfono en la casa de Manolo.
- Oye Manolo, te llamo por la cortadora de césped.
- Caramba Pepe, qué bien se escucha.
Hasta mañana
Outra solucion podia ser.:, A suma de un medio, mais un tercio, mais un noveno non e o total das dezasete vacas a repartir, xa que 1/2+1/3+1/9 = 17/18 de 17, e decir 306/18. Falta 1/18 de 17 - ou sea, 17/18-, que corresponde a vaca do tio Berto. O que se reparte entre os tres hirmous e.: (1/2+1/3+1/9).18 +17/18, que, suma 17.

Xa non me da mais de si a cabeza, nin botando mau da cresta.
Sra. Bubela: Chapeau! Certamente se trata de iso. A suma das tres partes non chegan a unidade (18/18). Sumamos os quebrados, e da dezasete dezaoitoavos. Ese foi o procedemento utilizado polo mestre.
Non hai máis misterio.
Queridos primos: Me hacéis gracia vosotros escribiendo el gallego, también perdiendo las formas y buenas maneras, es decir adaptandos a los nuevos foreros. Así aprovecháis para meteros con la Iglesia como institución, también descubriendo los fallos que puedan tener algún sacerdote. Cambiar el chip porque no sois así. Qué es éso de poner de seudónimo Oengazo. ¿Lo hacéis para tutearos con la Clueca y el portugués? Que me perdonen ambos, que a mi me caen bien.
Un abrazo.
Sinor Frieires, algún día istebe de acordo co que decía, más oxe eu axo que mexou fora do testo como suele decer ça na Ispaña. Intahún que ê iso de decer pra miña namorada Clueca y a min portugués. A min nahún ê que me moleste más sahún Zé Y ela Pita Moñuda, le recomendaría que leve un bocadito de más coidado co que dice os seus primos, referíndose a nosotros.
Unha aperta.
Bonitas fotos. Las tres son un referente de nuestra tierra.
Ese consejo de Pepita, a todos nos vendrá muy bien, los dichosos botelos son una verdadera tentación, para colmo de males, que antes se terminaban los que traías del pueblo y se acababa lo de comer botelos, pero ahora, en las capitales los venden a montones, aquí en Valladolid, de la zona del Bierzo los que quieras y en cualquiera época del año.
Muy bien todo lo que contáis, la poesía, los chistes, que tamén ¡son de carallo.!
Hola Piño, los consejos hay que acptarlos siempre, y mas si bienen de una hermana, analizarlos y obrar en cunsecuencia; pero... ¡cuando se trata del botelo, es otra cosa!.
Encima ahora bienes tú y me recuerda los de la zona de El Bierzo, que, junto con los de Frieiras-Sanabria, es de los mejores manjares de este país. ¡Que crueles sois!.
Disfruta de unos buenos paseos a orillas del Pisuerga, yo lo hice hace unos años a su paso por Alar de Rey, eso sí, en verano.
Un abrazo.