(Conto popular)

Aquel crego tiña unha boa criada.
Unha tarde saíron os dous á horta, e deitáronse á sombra dunha ameixeira.
Encaramado na árbore estaba un rapaz, papa que che papa ameixas.
O cura maila criada comezaron a xogar, e como ela quedase de cara para arriba, decatouse daquela presencia non esperada e, bafexando, murmuráballe ao crego na orella.
--Señor cura, señor cura: un rapaz.
E o cura contestaba rosmando:
--Lo que salga, lo que salga.
--Señor cura, un rapaz, un rapaz... -teimaba ... (ver texto completo)
Nunca imgine que este Meares tarde me rir coa historia do padre que ben, espero que tamén ten algo das nosas casas e como vivían antes.
Muy bueno, me he reido todo y mas.
Vulgarmente dicho pici factorias, en este caso las llamariamos lampreofactorias.
en Romano seria un montone di acua para la cria di lambreti.
Crachie por tu participacione y e tenido una emorragie de satisfachoni, un bachi
por tu as paroles.
(Conto popular)

Aquel crego tiña unha boa criada.
Unha tarde saíron os dous á horta, e deitáronse á sombra dunha ameixeira.
Encaramado na árbore estaba un rapaz, papa que che papa ameixas.
O cura maila criada comezaron a xogar, e como ela quedase de cara para arriba, decatouse daquela presencia non esperada e, bafexando, murmuráballe ao crego na orella.
--Señor cura, señor cura: un rapaz.
E o cura contestaba rosmando:
--Lo que salga, lo que salga.
--Señor cura, un rapaz, un rapaz... -teimaba ... (ver texto completo)
La lamprea se da en el bajo Miño y es conocida como la vampira del rio, tiene la boca redonda y una especie de ventosas que pegan a sus enemigos hasta sacarles la sangre. Su carne es deliciosa y en Ourense hay muchos sitios que la preparan muy bien. Dicho esto aprovecho la ocasión, para contar algo de cuando eramos pequeños y como viviamos.
Mi casa como la de muchos era todo diafano la parte de arriba. Lo principal era la lareira y los escanos en los cuales se hacia la vida, cenar, merendar etc ... (ver texto completo)
Hola prima:
¿De verdad hay alguna persona que manifiesta que tu has dicho que robaran las piedras?, es increible que algunas-os individuos usen su poca imaginación solamente para intentar hacer daño, tu sabes que nadie se cree eso, simplemente se dan asimismo el valor que tiene, cero patatero, todos te conocemos. Se que mi madrina está por los Parises, seguro que le costo irse, pero pronto vendrá la primavera y estará por esos lares.-
Un abrazo para Toñin, Fernando, y tu claro está.-
Pepe.-
En nada para dar os meus parabens por
. querer participar neste foro e os seus agradecidopor moi na nosa lingua materna. Eu estaba animado para ter o seu xeito esas pasaxes pouco das nosas vidas e como vivían antes. Estabamos máis humana e da familia o pouco que eu creo que entre nós. Grazas
Ahora lo digo en Castellano, gracias amigo o amiga (Oengazo)
Hola Pau.-
Si que me hace ilusión recordar a tu madre, en la foto está bastante cambiada con respento a la que yo conocí, se le ve con una presencia muy mejorada, tu hermana era guapísima, una lástima que ya no esté disfrutando de este foro.-
Un abrazo Pau.-
Pepe.-
Oengazo olla acertaste de pleno, amin gostame munto a empanada en xeneral, se e de bacallao más. Sobre o que dices do caldo na miña casa, e decer entonces de meus pais había un pote negro de tres patas aquil sempre istaba ô pe do lume,
claro istá tocaba más de facelo con touciño do que xamón ou chouriza, miña naiciña facía ô caldo munto bon, pois as legumbres eran tudas collidas nas nosas fincas. Dices tú que vivia tuda familia xunta e verdade, no meu caso, tambein os animales, so que eles na loxa, ... (ver texto completo)
Xa vin as fotos das lampreas que tu me dixeches e parecen serpes
Hola a todos.-
Que gozada entrar hoy en el Foro, Las Fotos de la Tia Rosaura y la del "Chicas de Oro", hicieron el milagro al igual que la del PENDON, ya hace bastante tiempo que yo me interesé por el Pendón, seguramente que algunos se dijeron, éste Pepe está un poco para-ya. Gracias Anónimo por tal instantánea, yo era muy pequeño y el que portaba el pendón me parecia un superhombre.
Un Abrazo.-
Pepe.-
Gostaba munto da empanada de bacallao
Unha aperta
Oengazo olla acertaste de pleno, amin gostame munto a empanada en xeneral, se e de bacallao más. Sobre o que dices do caldo na miña casa, e decer entonces de meus pais había un pote negro de tres patas aquil sempre istaba ô pe do lume,
claro istá tocaba más de facelo con touciño do que xamón ou chouriza, miña naiciña facía ô caldo munto bon, pois as legumbres eran tudas collidas nas nosas fincas. Dices tú que vivia tuda familia xunta e verdade, no meu caso, tambein os animales, so que eles na loxa, ... (ver texto completo)
Estoy mirando el foro dia a dia, y no hay nadie que cuente cosas de antes, maneras de comer, costumbres, higiene, como se habitava y mobiliario interior de nuestras humildes casas. Digo todo esto porque estamos a punto de ser un "Salvame" cualquiera. Todos los dias discusiones y quien relata mejor y quien sabe mas. Pienso en mi humilde opinión que ya esta bien.
Todo el mundo puede opinar, pero por favor algo que sea de nuestro pueblo.

En un escrito anterior alguien eleva a "Villa" a nuestro pueblo ... (ver texto completo)
Non me fagas reir, falas da ixiene e como frio que facia, ninguen se botaba auga, que ias a fonte por ela, o water era o cortello donde as vacas. Facias lume e quentaba toda a casa e enchiala de fume, e os ollos a chorar e con pouco que comer.
Saudiña
Pau, cuantos recuerdos de la niñez se vienen a la mente al ver estas fotos. Recuerdo a tu abuela Rosaura con muchísimo cariño y cuenta mi madre, que cuantas veces se iban a por leña, patatas, hierba etc, y ella se acercaba a casa para ver si dormía. Y si tenía el ojo abierto me llevaba a la suya.
Besos y felicidades.
jajajajaja, que bonito es verdad, mi madre tambien me contaba esas cosas.. la pobre muchas veces no tenia ni con quien dejarnos para ir a sembrar patatas y cebollas... o ir por leña y por agua.. vaya aquellos tiempos, no tienen nada que ver con estos... pero los recuerdos van en nuestra memoria, y eso es lo que nos hace abrir nuestro corazòn para alguna vez dar rienda suelta a nuestros sentimientos... un beso enorme a bienvenido, y a tu madre,.. otro para vosotros, Chema hijos y tu... besos,,,
Me encanta ésta foto, me hace recordar mis años de niño. ¡La Tia Rosaura!, que recuerdo más bonito, la asocio al Juego de Bolos, El caballero tiene que ser Andrés? y tu ¿Cual eres)
Un Abrazo
Pepe.-
Me alegro que te haya gustado la foto Jose, como los mayores ya los has identificado plenamente, ahora vamos con los pequeños, empezando de menor a mayor, porque sino, me tocaria mencionarme la primera, y es de mala educaciòn mencionarte a la primera mira la que tiene mi tio Andres en regazo, es mi hermana Esperanza, de meses de nacida, Q. P. D. fallecida.. la que tiene mi abuela Rosaura en regazo es Charo... el chavalin es mi hermano Isacico... jjeje Isaac..
y la ultima ya lo iras captando, soy ... (ver texto completo)
Estoy mirando el foro dia a dia, y no hay nadie que cuente cosas de antes, maneras de comer, costumbres, higiene, como se habitava y mobiliario interior de nuestras humildes casas. Digo todo esto porque estamos a punto de ser un "Salvame" cualquiera. Todos los dias discusiones y quien relata mejor y quien sabe mas. Pienso en mi humilde opinión que ya esta bien.
Todo el mundo puede opinar, pero por favor algo que sea de nuestro pueblo.

En un escrito anterior alguien eleva a "Villa" a nuestro pueblo ... (ver texto completo)
O Señor Varela dixo una verdade das grandes, xa que denantes en todos os pobos houbo unas costumes de todo xenero. A pota do caldo empezabase a remexer a primeria hora da maña e estaba colgada duna garmalleira por riba do lume, o redor estaban os escanos, con peles de obellas e ise lume xa non se deixaba morrer en todo o día, pois po la noite viñas os vecinos e estaban de conto hasta que se ian a deitar. Vivian todos xuntos, avos, fillos, netos, irmans e todos os da mesma familia, agora xa non se ... (ver texto completo)
Para algunas personas que leen este foro: ¿Dónde pone en este mensaje que yo digo que se han robado las piedras de la Iglesia?.
Por favor ¿me lo señaláis?.
Carmina, Los que te conocemos sabemos que eres una persona Integra, leal, que solo quiere el bien del pueblo, tus escritos lo demuestran. Los o las chismosos no accederán a la solución, ojala dieran la cara como tú por el bien de nuestro pueblo y poder acceder a la solución.
Yo, que tal vez, soy el que más ando por aquí en ningún momento leí tal "lindes" por decirlo de una manera suave, y sé que sabemos reconocer nuestros errores, igual que sabemos donde dejaron las piedras.
Te deseo ánimos y que ... (ver texto completo)