Como podes decir que xa me costaba hacer un pouquito el Gallo, yo se sólo te puse lo que tú pidiste, en iste caso meia razahún, más creo que nahún é motivo pra decer que sahún meio galo, eu so actuei al gosto del consumidor, debías moderar un bocadito el vocabulario pois pode que algún se senta mal agusto, por ser la silla pequena. Dices da Sinora Pita, es decir de mi ex, outra que parece que so fas soñar con ela, claro hasta certo punto normal, se pensas que eu sahún o galo.
Unha aperta.
Amigo 252525, no entiendo nada de lo que has escrito.. que si un galo, que si quiere soñar... la Señora Pita
Lo siento, pero si no escribes mejor, pasaré de tus escritos, es que me rompo la cabeza, intentando darle sentido, pero no... ¡PASO DE TODO!

Picos
Carallo co padre Xoxé, vaia pozo de sabeduria. Casi como un crego coñecido meu e, igual de vostede, ou do padre Xose. Chamabase o Padre Urdaneta. Digo chamabase porque vai anos que non sei de´l e poda ser que lle sucedera algo malo xa que gostaba moito de ir o mare.
Perdoa Buba, nahún puse o acento béin, e decer o Andrés levo na é y eu se lo puse na a, más por nahún pararme a borrar assín xa embadurno mellor, xa pusen Buba, en vez de Bubela nahún me tomes a male nahún torno atrás que assín mo téin dito o xefe.
Perdoa Bubela, según o padre foia a finales do 1500, primeiros do seguente, totale que cein enriba cein imbaixo xa nahún importa. Detudas maneiras no librito do Xosé Ramón Boch béin explicado a biografía do tal das polainas, e decer do Ádres Urdaneta.
Carallo co padre Xoxé, vaia pozo de sabeduria. Casi como un crego coñecido meu e, igual de vostede, ou do padre Xose. Chamabase o Padre Urdaneta. Digo chamabase porque vai anos que non sei de´l e poda ser que lle sucedera algo malo xa que gostaba moito de ir o mare.
Aprezada Bubela, según o padre Xosé, dice que o último que vio o padre que tú mencionas foi un tal Ramón Boch, a coisa téin miga recordarte de fai tantos anos, iste gaxo según el padre parece que pra aquel intonces nahún tiña medo o mar a ssín o demostrou. Naceo a finales del 1400, primeiros de 1500, a unha diferencia de aprezazahún dua década, dice que cunando tiña 17 anos xa tiña unha memoria un pouco inusuale, claro según o librito escrito por o tal Ramón Bos capitahún da Marina, nahún e na que ... (ver texto completo)
25, dille ao padre Xosé que se centre un chisquiño. Naqueles tempos as bubelas non estudiaban cos curas, nin os bubelos coas monxas...
Gel, teño que decirte que sempre que leo as tuas mensaxes por un motivo ou por outro sempre me faces reir, referente o caso que nos ocupa, podes ter razahún, más o mellor o padre Xosé le istá a pasar como caso que tú contaste fai tempos cuando o crego istaba contar o caso da aquel que se le ia a memoria un chisquiño,é decir que falaba dun tal Poncio que era piloto, entón o sacristán le tocou, claro ahora xa non sei dónde foi, a cuestión que me istá a pasar a min o mesmo, cnclusiahún que a coisa fora que o mencionado crego rectificó y nahún pasou nada e decir xa nahún se falou más do páxaro.

Unha aperta. ... (ver texto completo)
Carallo co padre Xoxé, vaia pozo de sabeduria. Casi como un crego coñecido meu e, igual de vostede, ou do padre Xose. Chamabase o Padre Urdaneta. Digo chamabase porque vai anos que non sei de´l e poda ser que lle sucedera algo malo xa que gostaba moito de ir o mare.
Aprezada Bubela da casa da Maria do Marcial, teño que decirte que o padre te ficou munto agradecido por lo que le dixeste.

Unha aperta.
Como podes decir que xa me costaba hacer un pouquito el Gallo, yo se sólo te puse lo que tú pidiste, en iste caso meia razahún, más creo que nahún é motivo pra decer que sahún meio galo, eu so actuei al gosto del consumidor, debías moderar un bocadito el vocabulario pois pode que algún se senta mal agusto, por ser la silla pequena. Dices da Sinora Pita, es decir de mi ex, outra que parece que so fas soñar con ela, claro hasta certo punto normal, se pensas que eu sahún o galo.
Unha aperta.
Bien amigo Pablo, te digo amigo si me lo permites, ahunque no nos conocemos al menos creo, pero si vecino. Te mando mis saludo, soy de Manzalvos de tu mismo Ayuntamiento, ahunque no resido ay, solo de paso y algunas vacaciones, pero como tu dices es mi cuna donde naci y me gustaria morir. ¡aaaa! la añoranza que siempre nos acompaña.
Sigo todos los foros de los alrededores, donde cadavez que alguien comenta en ellos me salta al correo.
Bien, lo referente a tú metafora del dia 8-10-12 y tambien a ... (ver texto completo)
A Bubela da casa da María do Marcial: Apreciada sinora, en primer lugar decirle munto obrigado por las consideraciones que me face, desde logo despoés de leer a sua escrita, comentando co padre Xosé, o primeiro que me dixo caso único, istamos ante unha das nosas,- ¿Qué queres decir padre?_, que estudio cos curas,- ¿Por qué lo sabes?.-Istá munto claro por la sua narrativa. Menciona el primer versículo del salmo de David,-iso qué tendrá que ver, ssín téin, mira el Monte de las Ànimas, es de Soria y ... (ver texto completo)
25, dille ao padre Xosé que se centre un chisquiño. Naqueles tempos as bubelas non estudiaban cos curas, nin os bubelos coas monxas...
Tu me lo pusiste cuando naci papa, ahora no te hagas el gili y no mires para otro lado. Gracias papa por tenerme tanto tiempo en Santigoso, he aprendido muchas cosas. Ahora quiero que me pagues unos buenos estudios en EEUU para hacer mas el oso. Despues quiero vivir en la carretera de Chaguazoso pasa mas gente y a ver si pillo al "Jimenez" y le pongo mirando para la Canda.
Hasta mañana papa
He estado recapacitando y he llegado a la conclusión, que debo pagarte los estudios, pero no en EEUU, te los pagaré en la UEE (unión española de explosivos) habrá una explosión y. ficticio. porom.. pom pom, desaparecerá el hijo, como si fuese.. la quimera del oro.. pasas por La Canda.. al igual que el tren de Arganda, que pita más que anda.. sigues a Chinchón y.. porom.. pom.. pom, ten cuidado con el pantalón,.. que viene el oso meloso en.. camisón.
Picos
A Bubela da casa da María do Marcial: Apreciada sinora, en primer lugar decirle munto obrigado por las consideraciones que me face, desde logo despoés de leer a sua escrita, comentando co padre Xosé, o primeiro que me dixo caso único, istamos ante unha das nosas,- ¿Qué queres decir padre?_, que estudio cos curas,- ¿Por qué lo sabes?.-Istá munto claro por la sua narrativa. Menciona el primer versículo del salmo de David,-iso qué tendrá que ver, ssín téin, mira el Monte de las Ànimas, es de Soria y ... (ver texto completo)
Carallo co padre Xoxé, vaia pozo de sabeduria. Casi como un crego coñecido meu e, igual de vostede, ou do padre Xose. Chamabase o Padre Urdaneta. Digo chamabase porque vai anos que non sei de´l e poda ser que lle sucedera algo malo xa que gostaba moito de ir o mare.
¿Desde cuando el oso maloso, se puso nombre? Ya tenemos un nuevo usurpador, esto ya pasa de castaño oscuro, ¡No hay derecho! Que un oso se pueda nombrar a sí mismo.
¡Oso maloso, para santigoso! Si estás desnudito.. ya sabes.. te dan por el traserito.
Tu tía de Canadá, ni es tía ni es ná.
Picos
Tu me lo pusiste cuando naci papa, ahora no te hagas el gili y no mires para otro lado. Gracias papa por tenerme tanto tiempo en Santigoso, he aprendido muchas cosas. Ahora quiero que me pagues unos buenos estudios en EEUU para hacer mas el oso. Despues quiero vivir en la carretera de Chaguazoso pasa mas gente y a ver si pillo al "Jimenez" y le pongo mirando para la Canda.
Hasta mañana papa
¡Qué bonito! Yo también seguiré buscando porque sé el TODO está después, esto es NADA comparado con la eternidad que nos espera...
Me encanta que lo tengas así de claro. Un beso.
Hoy día de los difuntos.
Quiero reproducir esta copia de esta copla que nos regalo jorje Manrique al mundo universal, que desde bien pequeños nos ayudó a comprender un poco la vida de este mundo, y a entender que nuestros queridos difuntos están vivos en nuestra mente.

Recuerde el alma dormida,
avive el seso y despierte,
contemplando
cómo se pasa la vida,
cómo se viene la muerte
tan callando;
cuán presto se va el placer,
cómo, después de acordado,
da dolor;
cómo a nuestro parecer;
cualquier tiempo pasado
fue mejor.
Pues si vemos lo presente
cómo en un punto se es ido
y acabado,
si juzgamos sabiamente,
daremos lo no venido
por pasado.
No se engañe nadie, no,
pensando que ha de durar
lo que espera
más que duró lo que vio,
pues que todo ha de pasar
por tal manera.
Nuestras vidas son los ríos
que van a dar en la mar,
que es el morir;
allí van los señoríos
derechos a se acabar
y consumir;
allí los ríos caudales,
allí los otros medianos
y más chicos,
y llegados, son iguales
los que viven por sus manos
y los ricos. ... (ver texto completo)
Es del levantamiento de "PILILA" me recuerda un chiste
Llega un señor de unos 80 años, a una farmacia y pide un condón
El mancebo le pregunta ¿Cómo lo quiere? ¿Talla grande, media pequeña? ¿De color verde, rojo amarillo?
El señor le contesta, el color es lo de menos, me da igual del color que sea, pero lo quiero es que esté tieso, démelo con ballenitas (ballenas)
Picos