Habia subido otra foto de Madre Cruz Rodríguez, no la publicaron, era en una visita a Nanuela Africa (entre sus predilectos los morenos) una de las varias casas del Amor de Dios que ella fundo, por varios paises del Mundo.
Nacida en Castrelos como sus hermanos, fue una excelente persona, siempre destacó por su privilegiada inteligencia, ha sido 18 años Superiora General de la congregación del Amor de Dios.
Duli. Estas fotos son de un libro que habla de Madre Cruz Rodríguez. Tio Luis, tú bisabuelo, y mi abuelo José Mª se parecen muchísimo, se les nota que eran hermanos.
Por los rumores que tengo, este año no habrá la excursión turística que veníamos haciendo en el pueblo en el mes Agosto. Esto para los/as que nos gusta viajar, es como un jarro de agua fría. El problema son los recortes?. No, no son los recortes, en todo caso falta de voluntad participativa. En la asamblea de vecinos en Semana Santa, se dio un paso hacia la democracia, ya se compone de 6 miembros la junta de vecinos, solo falta que sean elegidos democráticamente, y que non demos pasos patras, (que ... (ver texto completo)
El refrán ha cambiado, Duli. Ahora es: "Hasta San Fermín, no te quites el calcetín", ja, ja, ja. Con tanto recorte, se ve que han recortado el verano también.:-) Besos.
Me ha hecho gracia eso de:"Hasta San Fermín, no te quites el calcetín ". Creo que nunca lo había oído y eso que estoy cerca de Pamplona ja, ja, ja. En Bilbao se suele decir que aquí hay cuatro estaciones: Otoño, Invierno, Termibus y Abando... Termibus es la estación de autobuses y Abando la de trenes.
Bueno hoy no nos podemos quejar, hace un día precioso, y una temperatura muy agradable.
Candil, me alegro mucho de hablar contigo. Un abrazo para ti y todos los demás foreros.
Ayer tarde la vi de soslayo, encaramada sobre unos zapatos de tacón de aguja manejados con asombroso desparpajo, al cruzar la quinientos veinticinco. Sus andares bien merecedores son de ese gesto militar de rodilla en tierra a la voz de ¡rindan! Verdaderamente sus encantos son para rendirse.
Las mejillas tenían, y tendrán seguramente por muchos años, la ternura y el pulido del mármol moreno. Y bueno será el declarar que, aparte de los cosméticos que requiere su profesión, el único tratamiento facial ... (ver texto completo)
Sinor Telesforo: Me parecia usted un gran militar, demócrata y de prestixo, más o que conta ahí da Loquilla del tanga nahún istibo afurtunado, dice usted que aparte de los cosméticos que requiere su profesión, el único tratamiento fracial que seguramente se permite es una dos veces agua fresca una o dos veces al día, pero hombre de Deus, como pode dicir íso, sí tratándose de la carretera 525, ahí nahún faltan fontes por tudos los lados, logo le recordo que fué mí ex, debe levar coidado para no despritixar ... (ver texto completo)
¡Hola! Me encuentro aqui porque necesito saber si alguien puede indicarme como puedo obtener datos sobre viejos habitantes de Lubian. Si bien de mis abuelos maternos tengo datos, de sus padres y abuelos solo poseo los basicos.
Mi abuela se llamaba Jesusa Dieguez de Rodriguez y mi abuelo Nicolás Rodriguez.
Cualquier tipo de información será agradecida!
Saludos!
Gisela A. Romero Rodriguez
Hay un refrán que dice: Hasta el cuarenta de mayo no te quites el sayo. Ya estamos a cuarenta de mayo y seguimos con el sayo...
El refrán ha cambiado, Duli. Ahora es: "Hasta San Fermín, no te quites el calcetín", ja, ja, ja. Con tanto recorte, se ve que han recortado el verano también.:-) Besos.
Si, Pablo, a esta generación le llamo yo los de las" pantallitas" (Que a mi también me gustan, pero con más calma).
Me está encantando ver las fotos tan bonitas que se están poniendo, a ver si más gente se anima a poner fotos antiguas, que son auténticas joyas, yo intentaré poner alguna cuando vaya a casa de mi madre. Saludos. Marga
Esta generación tiene toda la vida por delante para darle la vuelta a esta situación que estamos viviendo de engaño y corrupción, información digitalizada al momento por las redes sociales. En el siglo pasado nuestra información era boca a boca, y no había chorizos transparentes. Esta generación va por el ascensor y mi me pasa como los políticos, van por la escalera. Dicen los expertos que, las impresoras 3D del futuro harán un bistec al momento, y nuestros nietos dirán -Y pensar que antes se tenían ... (ver texto completo)
Nahún me poña falta, por istar despistado mandei a b do burro nos derivados, claro xa me enxeo a cabeza de cabeza de corzo o xefe y a culpa é del pois sempre me di cuando teñas dudas pona grande nahún sexas miserias, claro que aquí xuntarónseme duas coisas por un lado o do xefe y por outro no gaxo que eu istaba a pensar pois aunque munto grande nahún téin nada de burro.
Así que unha máquina de facer cartos... que seca mal os billetes. Seica hai desas máquinas na Grande Bretaña e na Inmensa Norteamérica, que os sacan ben sequiños e ben pasados ao ferro.
Pero nestes lares dos amigos do teu xefe, seitureiro Zé, máis abundan as de embutir. Por iso hai tanto mondongo circulando por aí.
Sinor Inda, pero home de Deus, con xinitas, voçe sempre a pensar nos fillos da Gran Bretaña e na inmensa Norteamérica, téin razahún as chourizas fanse do mondongo y nahún debemos de entrar en sus deribados, logo sempre pode istar el listo de turno pensando que tendrá que ver unha coisa coa outra. Claro que ter teina más nahún istá a altura de tudas las miras.

Unha aperta.
Vostede sempre entende ben, Sr. Zé. De feito, é dos foreiros con máis entendedeiras de toda a comarca. Nunca da puntada sin fío, non hai tema do que o señor non entenda, da igual que sexa antiguo ou da máis rabiosa actualidade, de bromas ou de veras, sin faltar o respeito pero sin deixar títere con cabeza... ¡vaia personaxe que soupo crear!... Recordos o padre José que, por o que conta vostede, debe ser un bendito, pido a sua bendición.
Saludos, coma sempre, a todos os foreir@s de boa vontade.
Aprezada sinora: En primer lugar, munto obrigado por as suas parábolas, le agradezco de verdade su buena intencionalidade, penso que es una sinora munto preparada, me refiero intelectualmente y de sntimientos más eu pobre de min as que eu pasei tuda miña vida, pero cos anos penso que a te os burros aprenden algo, béin a min penso que el Sinor quixo que no camiño da miña vida poñer al santo del padre Xosé, un gran amigo del actual papahún, su Santidade Francisco y claro ístes dois algo influllen na ... (ver texto completo)
Mi querido e inolvidable Zé, el numerado doscientos cincuenta y dos mil quinientos veinticinco, ¡cómo pasan los años y cómo vamos cambiando! ¡Cómo se nota tu ejercicio en la sacristía, al lado de tu bien amado padre José! Ahora resulta que nos vienes con la parábola del viñador, olvidándote de que tú fuiste segador de "leiras", y nunca trabajaste en la vendimia. ¿Dónde están las viñas de "As Carvalhas", allá en lo alto de la Sierra de "A Coroa"? ¿En qué "leiras" de "As Frieiras" cortaste tú un solo ... (ver texto completo)
Adorable ex, parece mentira que tú me digas isas coisas, co que nos nos quixemos, eu sei que cambéi algo de maneira de pensar, foi culpa del destino y as circunstancias que me tocou vivir, agora con tudos los respeitos do mundo mundiale te pido por favore que sexas un bocadito más respetuosa con lo que dices, pois tiben a sorte de coñecer al padre Xosé que pra min o noso amigo Francisco más pronto que tarde tendrá que facerlo santo, pois téin tudos los números, foi inganado como eu, pero é un bon ... (ver texto completo)
Aprezado Inda: Parece que o sinor interpretou a mensaxe como o contou a Loquilla del Tanga, es decer una de mis ex, además aunque fose da maneira que ela o contou, debe ter enconta que eu xa teño muntos anos, claro istá fixen muntas más coisas. Le dou unha pista o meu xefe era munto amigo do Bar Cenas, totale que cada pouco eu tiña de levar o mercedes do mencionado a Suiza, alén tiña que deixar a Mercedes y tracer a Agustina no audi, a min en ístes viaxes a parte de pagarme béin me daban groxeta, ... (ver texto completo)
Así que unha máquina de facer cartos... que seca mal os billetes. Seica hai desas máquinas na Grande Bretaña e na Inmensa Norteamérica, que os sacan ben sequiños e ben pasados ao ferro.
Pero nestes lares dos amigos do teu xefe, seitureiro Zé, máis abundan as de embutir. Por iso hai tanto mondongo circulando por aí.
Ayer tarde la vi de soslayo, encaramada sobre unos zapatos de tacón de aguja manejados con asombroso desparpajo, al cruzar la quinientos veinticinco. Sus andares bien merecedores son de ese gesto militar de rodilla en tierra a la voz de ¡rindan! Verdaderamente sus encantos son para rendirse.
Las mejillas tenían, y tendrán seguramente por muchos años, la ternura y el pulido del mármol moreno. Y bueno será el declarar que, aparte de los cosméticos que requiere su profesión, el único tratamiento facial ... (ver texto completo)
Aprezada sinora, O Candil: Le teño que dicir que usted en pocas parábolas dixo munto, téin gañada la simpatía del padre Xosé, me dixo dile a ísa adorable sinora que ela cree, coisa que claro eu le preguntei por qué me dices ísto padre,-munto sencillo mira nuestro sinor tiña unha viña, claro tiña muntos compromisos de xente quería ir a traballar pra él, totale que muntos forin a mañán como tiñan de constume outros forin a meodía a coisa que outros encontrounos de ociosos a la tarde conclusiahún que ... (ver texto completo)
Vostede sempre entende ben, Sr. Zé. De feito, é dos foreiros con máis entendedeiras de toda a comarca. Nunca da puntada sin fío, non hai tema do que o señor non entenda, da igual que sexa antiguo ou da máis rabiosa actualidade, de bromas ou de veras, sin faltar o respeito pero sin deixar títere con cabeza... ¡vaia personaxe que soupo crear!... Recordos o padre José que, por o que conta vostede, debe ser un bendito, pido a sua bendición.
Saludos, coma sempre, a todos os foreir@s de boa vontade.