Camarero, pongame un bocadillo de elefante con tomate
¡lo siento Sr. no puedo servirle!
¿Porque?
Se nos termino el tomate.
A un sinor que me nombra ahí, le digo que refexione.
Eu nahún istou para él.
Como les decía el otro día ahora domino perfectamente la bici, este día fuí casi un km. con los pies en el manillar aunque tuve mucha suerte, pues una anciana paseaba con su perro por la acera, ella muy astuta al verme venir soltó la cuerda, no vean le dí al perro, pero yo ni caso y siguí la marcha. Al día siguiente intencionadamente cambié de acera por no encontrarme con la señora del perro, cuando de pronto el viejo empertinente con el bastón levantado por aquí no, tú acera es la otra, de manera ... (ver texto completo)
Amigo Xavi, por lo que veo estás hecho un fenómeno con la bici, si lo que nos cuentas es verdade, te tengo que decir que debes levar más coidado y claro está respetar a todo el mundo, pero a las personas mayores más, sin más que tengas suerte en todo y cuidado con la bici.
Por más que quiera me es imposible no recordar al abuelo, me parece que los hechos de Madrid del día 22 del corriente mes hablan por si solos, dirán ustedes y a nosotros que nos importa, claro como la mayoría son unos rojos resentidos no me extraña, pero yo como ciudadano español me siento humillado, un país que no respeta a su policía es como el hijo que pega a su padre, se están perdiendo los valores y pricipios que nos había enseñado el abuelo.
Es como lo que está pasando con cierta autonomía ... (ver texto completo)
Sinor Xoseba, penso que téin un bocadito de razahún, os feitos de Madride ahí istán y desdelogo nunca deberin pasar, más eu penso que la mayoría de los manifestantes nahún tiberin culpa ninhua, además agora a policía xa se pode xustificar si le da unhs lanvadas algún. Esperemos que la policía sexa consciente en cada momento quéin sahún os cacos y melandros, coisa que eu nahún teño ningunha duda que sabrán recoñecerlos. Logo fala ahí do Tribunal Constitucionale, nahún entendo nada que querrá decer ... (ver texto completo)
Como les decía el otro día ahora domino perfectamente la bici, este día fuí casi un km. con los pies en el manillar aunque tuve mucha suerte, pues una anciana paseaba con su perro por la acera, ella muy astuta al verme venir soltó la cuerda, no vean le dí al perro, pero yo ni caso y siguí la marcha. Al día siguiente intencionadamente cambié de acera por no encontrarme con la señora del perro, cuando de pronto el viejo empertinente con el bastón levantado por aquí no, tú acera es la otra, de manera ... (ver texto completo)
Por más que quiera me es imposible no recordar al abuelo, me parece que los hechos de Madrid del día 22 del corriente mes hablan por si solos, dirán ustedes y a nosotros que nos importa, claro como la mayoría son unos rojos resentidos no me extraña, pero yo como ciudadano español me siento humillado, un país que no respeta a su policía es como el hijo que pega a su padre, se están perdiendo los valores y pricipios que nos había enseñado el abuelo.
Es como lo que está pasando con cierta autonomía ... (ver texto completo)
Una vez dos ranitas salieron a dar un paseo. Tras un salto ni más ni menos largo cayeron dentro de un tanque que guardaba bastante leche. Por mucho que se esforzaban por salir del cubo, las paredes metálicas eran demasiado lisas y el borde quedaba demasiado alto. Lo único que podían hacer era nadar y nadar para no ahogarse. Y así siguieron, nadando y nadando; pero el tiempo pasaba y sus fuerzas menguaban. Una rana pronto cesó en el empeño y con apenas un aliento de voz susurró: Es inútil. No tiene ... (ver texto completo)
-Cariño, me encuentro viejo, gordo y feo.
-Bueno, por lo menos la vista la tienes perfecta.
-Mi vecino es músico.
- ¿Y qué toca?
-Los huevos
No te das cuenta que por mucho que te disfraces todos te conocen, te recuerdo que tú eres siempre el que estás faltando a los demás, cosa que conmigo el primero, como me comentan algunos foreros que dejaron de participar por tu culpa, no sabes donde tienes la mano derecha. Es como el inculto del portugués que pareceis novios, siempre deciendo las mismas tonterías.
Sube un borracho al autobús y dice:
-Todos los que están alfondo son unos desgraciados, los que
están al medio son unos tarados y los de adelante son unos maricones!
El chofer frena de repente, agarra al borracho del cuello y le dice:
-A ver! ¿dime ahora quién es el maricón?
-Y cómo voy a saber ¡si con el frenazo que has dado ya se me han mezclado todos!
Decidió al fin Don José, ayer noche, despojar su cuerpo de las negras vestiduras, y poco a poco se fue quedando en reducidos paños, hasta que se zambulló en la cama. Mascullando una oración, pensaba de esta suerte:

" ¡Dios sacramentado, cuantísimo dinero!. Me dijo Zé de las Carvajas que su jefe cuenta su caudal por millones... Y todos los billetes son de quinientos. ¿Cómo será un millón? Quisiera yo verlo. Dehesas, casas, renta de bonos del Estado,... Ya lo creo. Y el hombre de capital mira mucho ... (ver texto completo)
Sinor Telesforo, da gosto o béin que relata os feitos acontecidos, más se olvidó de decer que Dn. Xosé o dilleiro lo querría para repartir con los más necisitados, pois él so sabe repartir lo que téin.

Este día tenían unha discursiahún el padre y el xefe eu jamás los vira en tahún grande sintonía, istaban a discutir los feitos de Madride del sábado pasado, coisa que eu fun testigo, le dicía el xefe, teño de xamar a meu amigo Mariano ísto nahún pode ser, el padre le contestaba, eu rezaré para que ... (ver texto completo)
Decidió al fin Don José, ayer noche, despojar su cuerpo de las negras vestiduras, y poco a poco se fue quedando en reducidos paños, hasta que se zambulló en la cama. Mascullando una oración, pensaba de esta suerte:

" ¡Dios sacramentado, cuantísimo dinero!. Me dijo Zé de las Carvajas que su jefe cuenta su caudal por millones... Y todos los billetes son de quinientos. ¿Cómo será un millón? Quisiera yo verlo. Dehesas, casas, renta de bonos del Estado,... Ya lo creo. Y el hombre de capital mira mucho ... (ver texto completo)
Nuestros vecinos los Franceses:
"Liberté, egalité, fraternité"

En España:
"Defraudé, engañé y me libré"

Papá crees que si tiramos a todos los políticos al mar... ¿El Océano soporte tan alto nivel de contaminación?
O Frieirés (e que me perdoen todos os frieireses das Frieiras) é un cara de carallo, que non fai outra cousa que esgaravellar na horta despois de sementadas as patacas.
E falando de patacas, decíalle un cativo a seu pai, en Lubián, sesenta anos atrás:
--Papá, eu quero patacas fritidas! Cando nos fará a mamá patacas fritidas?
E contestáballe o pai que, por certo, chamábase Xe coma o Ze:
--Ai, Fillo... Nós, na casa, comeremos patacas fritidas cando o carballo da Agrela dea olivas...

Sempre mo ... (ver texto completo)
La paciencia es la más heroica de las virtudes, precisamente porque carece de toda apariencia de heroismo. Dicho esto usted no se como se las arregla pero siempre nos cuenta historias bonitas. De usted y de otras personas de este foro se aprende.