¡Hala Madrid! Llegó la décima. Tiene que ser muy duro para los rojos resentidos, puesto que éstos decían que el MADRID sólo ganaba cuando vivía el abuelo.

Hala Madrid, Viva España Grande y Libre.
Pero mira que eres facha redomado, resentido eres tu, sempre pensando no abuelo
vai metete con el debaixo da pedra que lle botaron enriba. É futbolisticamente falando, porque non felicitas o teu Eibar por subir a primeira división, que tu ven sabemos que vives eí en Eibar ou Ermua.
Non eres merecedor nin do nome que levas "arcaico"
¡Hala Madrid! Llegó la décima. Tiene que ser muy duro para los rojos resentidos, puesto que éstos decían que el MADRID sólo ganaba cuando vivía el abuelo.

Hala Madrid, Viva España Grande y Libre.
Sr. Joseba. Yo soy de izquierdas y además con carnet (60 Euros de cuota) y por contra soy seguidor del R. Madrid, ya ve, no tiene nada de anormal.
Un saludo.-
... de europeos tenemos depositada nuestra esperanza en los nuevos representantes que hemos elegido.

Suerte para todos.
¡Hala Madrid! Llegó la décima. Tiene que ser muy duro para los rojos resentidos, puesto que éstos decían que el MADRID sólo ganaba cuando vivía el abuelo.

Hala Madrid, Viva España Grande y Libre.
Sinor Xoseba, pero home de unha cana, voçe parece que a colleu co abó y cos roxos resentidos, creo que debía respetarnos un bocadito, como béin le dixo el sinor Inda nahún confunda o toiciño cua velocidade, podía pensar un bocadito si téin a roda béin, resulta un pouquito cansino. Además co sinor le guste el Madride normal, eu tambéin me alegró que gañe un equipo ispañolo más de ahí a xamarnos o que nos xama, por el amor de Deus que el sinor lo ampare.
Te fuiste de este mundo sin decir adiós a tus seres queridos,
dejando un vacio inmenso en el corazón de muchas personas.

Hoy, desde donde estés, se que el cielo es tu morada eterna
la muerte es así, intempestiva, espontánea, certera
la vida es así, bella, mágica, efímera.

Tu sonrisa será la compañía ideal para Dios
tu encanto la llave al paraíso
tu mirada la luz que alumbre en medio de la oscuridad. ... (ver texto completo)
O meu máis sentido pésame ao señor Varela polo pasamento de seu irmán.
Querida prima y Manolo os damos nuestro pésame por la muerte de tu cuñado y hermano.
Descanse en paz María José bruzos pidal y Cristóbal Zabala. Besitos
Queridos primos: Gracias por tus palabras. Yo y Mary os agradecemos el aliento en estos momentos tan tristes. Gracias tambien a todos los foreros. GRACIAS
¡Hala Madrid! Llegó la décima. Tiene que ser muy duro para los rojos resentidos, puesto que éstos decían que el MADRID sólo ganaba cuando vivía el abuelo.

Hala Madrid, Viva España Grande y Libre.
Vostede confunde o cu coas témporas e o allo co bugallo. Seguramente é un deses traballadores pobres e honrados aos que os miolos non lle dan para máis.
Eu son un deses "roxos", inda que non resabiado, e o futbol impórtame un carallo. Tanto me ten que gañe un, coma outro. Pode vostede chamarme roxo ou vermello cantas veces lle pete. Non é ningunha nomeada, e menos vindo de onde ven o ar.
Boa tarde.
¡Hala Madrid! Llegó la décima. Tiene que ser muy duro para los rojos resentidos, puesto que éstos decían que el MADRID sólo ganaba cuando vivía el abuelo.

Hala Madrid, Viva España Grande y Libre.
Mi más sentido pésame a Dn. Manuel Varela García.
Querida prima y Manolo os damos nuestro pésame por la muerte de tu cuñado y hermano.
Descanse en paz María José bruzos pidal y Cristóbal Zabala. Besitos
Cuentan que un sabio explicaba siempre una parábola al finalizar cada clase, pero los alumnos no siempre la entendían. "Maestro", le dijo uno de ellos una tarde. "Tú nos cuentas los cuentos, pero no nos explicas su significado". "Pido perdón por eso", se disculpó el maestro. "Permíteme que para enmendar mi error te invite a comer un rico melocotón". "Gracias maestro", respondió el alumno. "Quisiera, para agasajarte, pelarte el melocotón yo mismo. ¿Me permites?" "Sí. ¡Muchas gracias!". " ¿Te gustaría ... (ver texto completo)
Pero que non é o caso! do cual nos alegramos.
De ser real, carallo! había que ir a ese banco, tratar de arreglar a situación, de non haber outra, a garrotazo limpio.
A veces hasta te dan ganas... Pero eu solo espero horizontalidad dos gobernantes y dirigentes... y si me siento satisfecho le entrego legitimidad política. Una urna no es la Democracia.
Ahí, en ese caso que describe, en el momento propicio hubiera sido necesario un paso al frente. Para derrotar a un carajo nunca se precisaron armas automáticas.
Tampoco esperar al toque de generala, hombre, ni las marchas militares. Simplemente dar un paso al frente en el instante de escuchar los sones de los Hermanos Martos con el pasodoble "Le llaman Perla Preciosa"...
Siempre a sus órdenes.
La vida es bella, sí; pero también una permanente batalla con numerosas bajas cada día, aunque se carezca de enemigo.
Seguir adelante es la consigna.