Nos recuerda, hay un lazo profundo en kilómetros recorridos en auto,
años días, horas, segundos, en latidos de corazón...
Nos ayudo a aprender mientras abríamos nuestro camino...
Nos permitio entrenar nuestros recursos y habilidades...
Pusierón cimientos sólidos...
Buscaron un suelo firme...
Mutos y mutas más xoven que eu non se acordaran que o que xe vei de esta foto, (hoxe en restauracíon, guardando a esencia histórica do que foi, fondo y forma) foi a Fabrica más antigua ecológica de Padornelo, de energía limpia, clara, y corriente continua, que solo por ha alternancia solidaria dos traballadores para que traballeran todos se interrumpía a corriente que viña de mallapala
Manda carallo con a miña lengua materna que ha teño olvidada y mal escrita, pero por outro lado gano con estos ... (ver texto completo)
Dice que es en un viaje en el tren transiberiano de 7 días viajaba un ruso y un andaluz, llevaban 2 dias de viaje y no se habian dirigido la palabra mutuamente, en eso que rompe el hielo el ruso y le pregunta:
-Scuse me, do you speak english?
-No, piquingli, no
-Gu te parle frances misier?
-No, francé, no
......-Ute parle italiano?
-Yo zoy españó
-Oh! español, gran pais Eespaña, yo conocer un poquito caracter españoles, vascos gente brrava, gallegos trabajadores, catalanes.... ahorrativos, ... (ver texto completo)
Muy bueno Manuel, munto bueno Manuele, assín me gusta Manuele tanto tiempo xa era hora que aparezcas, isto ssín tí nahún é iguale, minudo caso contaste, pero claro trátandose de la frontera, debemos ter cuidado debía ser de cerca donde eu nací, pois las Carvajas istá en la frontera, encambió eu istibe sitio nahún le coñezo, bueno como quéin nahún quer a coisa lo bueno que tornas a istar con nosotros é íso es lo principale, xa digo me leve munta alegría, ata outra Manuele.
Unha aperta.
Dice que es en un viaje en el tren transiberiano de 7 días viajaba un ruso y un andaluz, llevaban 2 dias de viaje y no se habian dirigido la palabra mutuamente, en eso que rompe el hielo el ruso y le pregunta:
-Scuse me, do you speak english?
-No, piquingli, no
-Gu te parle frances misier?
-No, francé, no
......-Ute parle italiano?
-Yo zoy españó
-Oh! español, gran pais Eespaña, yo conocer un poquito caracter españoles, vascos gente brrava, gallegos trabajadores, catalanes.... ahorrativos, ... (ver texto completo)
Comienzo este mensaje diciendo que las tormentas comienzan en Madrid con la Alcaldesa (Carmela)
Bueno decir que muy contento por el proceso que sigue este foro. No se que le pasa algun forero que despues de tal exito en el futbol no sale a festejarlo. Quizas se les quedo grande tantos exitos.
Un saludo para todos.
Una pareja que no podía tener hijos,
van hacerse los estudio de fertilidad y
cuando retiran los resultados el del
hombre tiene las letras S. S. P. M y la
mujer solo N...

Entonces el hombre le dice a su mujer:
ves tu eres la del poblema porque mi
resultado dice:"Sano. Sanote. Puro. Machote" y
el tuyo dice "No"

Una enfermera lo escucha y dice:
No es asi señor, el de su mujer dice"Normal" y
el suyo dice"Solo Sirve Para Mear"...! ... (ver texto completo)
Hola Piño!
Me alegra que te rías... porque reírse e una cousa muy seria.
Un saludo con outro de humor de prado da Alta Sanabría "verde".

-Pregúntale a la chica del Bar
si me olvidé allí la cazadora de cuero.
-La chupa?
-Seguramente... pero primero
pregúntale por la cazadora.
Aprezado Inda, da quela a fouce nahún facía falta afilala munto costaba bein era nova, munto nova que fuece más nova, más e verdade que a Pita puña os hovos en Salamaca, más o día da discoteta mencionado fuimos na miña mota é quel día os hovos pusenos eu me recordo como que fixen onte, yo amigo Tilisforo que logo se casou con ela por ser militare aquela noute Menosmale que se reunió con la catante pois la Pita istaba por min.
Qué coincidencias. Así que esa foi aquela escapada da vespa! Creo que foron dormir ao Hotel Universo nun cuarto de dúas camas que xuntaron nunha soa; e cando estaban no millor, abríronse, e alá foi o Zé por entre os dous leitos a dar coas costas contra as táboas, quedando a Pita cun xeonllo en cada cama!
Este mundo é un pano.
Paréceme que o Zé das Carvalhas, daquela, máis ben andaría aguzando a fouce alá por Vilarinho das Touzas ou Tuizelo, onde o centeo xa estaría cumprido polo San Xoan. E a nosa Moñuda, polo Patio de Las Escuelas, alá en Salamanca.
O asunto aquel da palleira de Lubián xa acontecera catro ou cinco anos antes...
Aprezado Inda, da quela a fouce nahún facía falta afilala munto costaba bein era nova, munto nova que fuece más nova, más e verdade que a Pita puña os hovos en Salamaca, más o día da discoteta mencionado fuimos na miña mota é quel día os hovos pusenos eu me recordo como que fixen onte, yo amigo Tilisforo que logo se casou con ela por ser militare aquela noute Menosmale que se reunió con la catante pois la Pita istaba por min.
Aprezado Inda, parece mentira que nahùn se lembre de min isa noute pasamolo bein a miña Pita Muñuda más eu, totale que tempos aquiles, me recordo como que fixen onte,é verdade que a cantan dixo que na sua coisa mandaba ela, más el sinor Tilisforo nahún se quedou atrás pegou un grito y dixo assín, tú mandarás no teo fandango, pero no meu carallo mando eu, claro eue quero entender al sinor Tilisforo, e posible que nahùn istiber munto contento porque xa entoces gostaba da nosa pita más de aquela estaba ... (ver texto completo)
Paréceme que o Zé das Carvalhas, daquela, máis ben andaría aguzando a fouce alá por Vilarinho das Touzas ou Tuizelo, onde o centeo xa estaría cumprido polo San Xoan. E a nosa Moñuda, polo Patio de Las Escuelas, alá en Salamanca.
O asunto aquel da palleira de Lubián xa acontecera catro ou cinco anos antes...
Miúda a miña sorpresa, amigo Telesforo. Claro que daquela inda non nos coñecíamos... Pero eu tamén estaba esa noite na Daniel Boom.
Andaba de parranda cos compañeiros do Coléxio Atlántico despois da cea de fin de curso, e alá fomos parar. Iso quere dicir que a discoteca non estaba reservada para ninguén, xa que os profesores do colexio entramos sen invitación.
A cantante da que vostede fala entrou con nós. Foi a que nos levou alí.
Resulta que a moza vivía na Seca, perto do noso colexio, onde ... (ver texto completo)
Aprezado Inda, parece mentira que nahùn se lembre de min isa noute pasamolo bein a miña Pita Muñuda más eu, totale que tempos aquiles, me recordo como que fixen onte,é verdade que a cantan dixo que na sua coisa mandaba ela, más el sinor Tilisforo nahún se quedou atrás pegou un grito y dixo assín, tú mandarás no teo fandango, pero no meu carallo mando eu, claro eue quero entender al sinor Tilisforo, e posible que nahùn istiber munto contento porque xa entoces gostaba da nosa pita más de aquela estaba eu con ela. ... (ver texto completo)