Apreciada Gel, deste munta alegría que te acordaras deste pobreciño de portugues, dito isto nahue asín mas bou escrebendo o pouquiño que me insinarón nahu fui a escola, os meus paiciños istaban nuha situazahún munto precaria eran tempos muy dificilis pra min, en Portugal había munta miseria o sinor Salazar nahu deixaba marchar pra fora libremente, non era como sinor que mandaba ahí na Ispaña xamado Franco que ise teño intendido, que deixaba salir o que quería con eszezahou o pacto de Vazsobra, isto ... (ver texto completo)