Falando se entende la xente, mira por donde el secreto que me contou o padre, dice que cunado istibo na base de Gando, por las nouetes salía disfrazado de muller, dis que unha noute istibe cun gaxo munto béin parecido, más claro como era a primeira vez que manxou unha bolsa de pipas. Nahún debía contar istas coisas o mellor pensan male y o padre é un santo.
Don Telesforo contou moi ben case todo o que alí aconteceu. Pero non estou de acordo co remate.
O que realmente fixo Romerales foi aplicar unha das técnicas de autodefensa, como se se tratase do enemigo, levantando aquela muller uns centímetros, e caendo enriba dela cun xeonllo nos peitos, quedando totalmente inmovilizada.
Saíron todos en estampida, a non ser Madriles e máis eu, que tivemos que parar a un lexionario cunha cicatriz a modo de cortafogos nas barbas da meixela esquerda, que saíu do ... (ver texto completo)
No sé a qué talla te refieres, camándulas.
Mira. La primera mujer con la que yací, mientras hicimos el amor, se comió una bolsa de pipas.
La segunda, también mientras lo hicimos, estuvo tricotando, y compuso una bufanda fabulosa.
Las mujeres, como ves, son capaces de hacer dos cosas simultáneamente. Los hombres carecemos de esa facultad. Pero nunca digas que Romerales no da la talla en ese aspecto, con la resistencia que vengo demostrando.
Me refiero a un intento de atraco a banda as Portelas, o que pasa, que o atracador pariulle a porca cadelos.
Barxes. Cando podas date unha volta por as Potelas, si entras en Facebook ainda te vas a enterar millor, debido a un artículo que ven na Opinión de Zamora sobré este tema, Che vai a gustar, tamen no foro de Lubián podéis ver algo.
Sahudos.
Distinguido Sr. Romerales: Me deja usted anonadado con la fiesta que se montaron en casa de Zoila en la despedida de nuestro común amigo Inda, que poquito dinero valían en aquella época los espectáculos, lo recuerdo yo también. Me pareció todo maravilloso menos esa última parte de la sesión donde usted ha salido perfumado sin poder evitarlo y de la estampida de todos los demás, me hubiese gustado ver correr a Inda que según informaciones recibidas de buenas fuentes, era el mejor corredor de fondo ... (ver texto completo)
Don Telesforo contou moi ben case todo o que alí aconteceu. Pero non estou de acordo co remate.
O que realmente fixo Romerales foi aplicar unha das técnicas de autodefensa, como se se tratase do enemigo, levantando aquela muller uns centímetros, e caendo enriba dela cun xeonllo nos peitos, quedando totalmente inmovilizada.
Saíron todos en estampida, a non ser Madriles e máis eu, que tivemos que parar a un lexionario cunha cicatriz a modo de cortafogos nas barbas da meixela esquerda, que saíu do interior da casa para defende-la Zolia, cunha faca na súa man.
Menos mal que aquel individuo me conoceu a min, polo destino que eu tiña, e gardou sen máis a navalla no peto. Logo díxonos que o normal daquel espectáculo era que o elexido por Zoila acabase conseguindo uns movimentos orgásmicos na danzarina, coincidindo co remate apropiado da música e os xemidos da Zoila, tan reais como aquela vida nosa.
Así que o señor Romerales, daquela, non deu a talla. ... (ver texto completo)
A finales de mayo de 1.975, para celebrar que en breve se iba a licenciar nuestro amigo Inda --cambiando de aires, dejando su escuela del Sahara para incorporarse a otra de su propio pueblo, ya como civil--, lo invité a visitar la Casa de la Zoila, en el barrio moro de la ciudad.
Se presentó en el bar de nuestra cita en compañía de un tal Madriles, recluta de su mismo pueblo que se acababa de incorporar al Tercio, ambos correctamente ataviados con el traje de paseo, si bien el de Inda era de Flández, ... (ver texto completo)
Distinguido Sr. Romerales: Me deja usted anonadado con la fiesta que se montaron en casa de Zoila en la despedida de nuestro común amigo Inda, que poquito dinero valían en aquella época los espectáculos, lo recuerdo yo también. Me pareció todo maravilloso menos esa última parte de la sesión donde usted ha salido perfumado sin poder evitarlo y de la estampida de todos los demás, me hubiese gustado ver correr a Inda que según informaciones recibidas de buenas fuentes, era el mejor corredor de fondo ... (ver texto completo)
Tu nonverias o Varela andamos todos en busca suaaaa! jajaja!
Muitas gracias Pepita por participar no noso foro. Direiche que o Varela se bota de menos, pero non solo a el senon a muitisimos mais que se foron todos xuntos, seguramente marcharian de vacacións, o importante e que estexan ben de saude e que as vacacións lle duren moitisimo que disfruten.
Respeito as mensaxes si teño recibido algunha miña renviada con alguns comentarios ilustrativos. Espero na semana santa coñecernos si eu non subo a Vilavella baixar vos por Barxa que ben recibidos sereis.
Un ... (ver texto completo)
Tu nonverias o Varela andamos todos en busca suaaaa! jajaja!
Hola barxes, gracias por os correos qe me envias estou recibindos todos son todos de cal o meyor qe pasada, xa te enviei. Varios correos pero deduzco qe non os recibiches. Haber di podemos vernos esta S. Santa falarei con Balledteros e os de Lubian e todos nos tomamos un cafe, un saludo amigo..
A finales de mayo de 1.975, para celebrar que en breve se iba a licenciar nuestro amigo Inda --cambiando de aires, dejando su escuela del Sahara para incorporarse a otra de su propio pueblo, ya como civil--, lo invité a visitar la Casa de la Zoila, en el barrio moro de la ciudad.
Se presentó en el bar de nuestra cita en compañía de un tal Madriles, recluta de su mismo pueblo que se acababa de incorporar al Tercio, ambos correctamente ataviados con el traje de paseo, si bien el de Inda era de Flández, ... (ver texto completo)
No cuentes tú lo de la Zolia, que lo haces en esa lengua vernácula de Satanás, y hay quien no te entiende muy bien, a no ser el de las Carvajas.
Ya lo contaré yo a mi manera, sin las distorsiones a las que tú me tienes acostumbrado.
A tí te gusta contar las cosas de manera directa; pero yo prefiero el DIFERIDO.
Ola, Vintecinco! Do señor Suero gardo lembranzas moi boas. Viaxei un día con el nun aparello militar, polo ar, de Villacisneros ata As Palmas. Faloume coma un irmán, e as súas verbas ían moi cargadas de sabiduría. Falamos naquel infernal avión e máis no aeroporto de Gando, agardando outro vóo para Barajas. Despóis xa non, porque eu continuei en clase turista. El non.
O señor Romero tamén é un home moi culto, con máis estudos do que eu. Aquela hostia tan ben dada, como no caso dos consellos de Suero, ... (ver texto completo)
Sinor Inda: Logo a muntos que dicen que el fin nahún xustifica los medios, quero pensar co sinor Telesfori fixo de buen fe, agora entendo, sobretudo cuando dicen que una guerra entre hermanos nahún tiña razahún de ser, más claro si pensamos que é por un mal menore, podemos xustificarla, intahún debemos rezar un padrenuestro por el que morreo de morte naturale.
Sinor Inda: Creo que se istá a pasar con Tilisforo Romerías, de maneira que usted agora pon al tal Suero por culto, intilixente, incapaz de pegar a ninguéin, qué quere decer sendo culto xa nahún pegaban, pobre Romerales, claro colleu a fama desde que fixo de negro no xogo da bola, logo a tal Conchi puños a tudos de mala maneira, era debido a sua constituzahún, que nahún tiña nada que ver cua que istán a vulnerear en algunha parte da Ispaña.

Unha aperta.
Ola, Vintecinco! Do señor Suero gardo lembranzas moi boas. Viaxei un día con el nun aparello militar, polo ar, de Villacisneros ata As Palmas. Faloume coma un irmán, e as súas verbas ían moi cargadas de sabiduría. Falamos naquel infernal avión e máis no aeroporto de Gando, agardando outro vóo para Barajas. Despóis xa non, porque eu continuei en clase turista. El non.
O señor Romero tamén é un home moi culto, con máis estudos do que eu. Aquela hostia tan ben dada, como no caso dos consellos de Suero, ... (ver texto completo)
Romerales, a cousa está ben contada, salvo un par de minucias nas que mintes coma un vellaco. Se se chega a enterar Suero, que terá agora sesenta e seis anos e sabe Deus qué graduación...
Tí non eras oficinista, nin o recadeiro ocasional do teniente. Ese era eu. E tí era-lo causante da miña escolleita por Suero para a SOE e para algunhas maniobras. Suero era un oficial de academia pouco maior ca os reclutas, culto, e totalmente incapaz de dar unha labazada a ninguén que non fose o enemigo. Viñera ... (ver texto completo)
Sinor Inda: Creo que se istá a pasar con Tilisforo Romerías, de maneira que usted agora pon al tal Suero por culto, intilixente, incapaz de pegar a ninguéin, qué quere decer sendo culto xa nahún pegaban, pobre Romerales, claro colleu a fama desde que fixo de negro no xogo da bola, logo a tal Conchi puños a tudos de mala maneira, era debido a sua constituzahún, que nahún tiña nada que ver cua que istán a vulnerear en algunha parte da Ispaña.

Unha aperta.
Romerales, a cousa está ben contada, salvo un par de minucias nas que mintes coma un vellaco. Se se chega a enterar Suero, que terá agora sesenta e seis anos e sabe Deus qué graduación...
Tí non eras oficinista, nin o recadeiro ocasional do teniente. Ese era eu. E tí era-lo causante da miña escolleita por Suero para a SOE e para algunhas maniobras. Suero era un oficial de academia pouco maior ca os reclutas, culto, e totalmente incapaz de dar unha labazada a ninguén que non fose o enemigo. Viñera de Jaca, dun corpo de Alta Montaña, paréceme lembrar.
Tí, daquela Sarxento Romerales, que ías guiando o jeep, fuche o do puñazo nos fociños de Conchi, que así lle chamabamos, e non Conchita como dices tí.
Un día destes vou contar eu aquela aventura túa da que fun tamén testemuña na casa da Zoila. Lembras aquelo? ... (ver texto completo)