Sinor Ferro Na Via, béin ustede dice unha verdade coma un santo, además creo que téin tuda rzahún deste mundo mundiale más eu nahún fun a iscola y ate nahún sei o escrebo, meu Deus falo mal escrebo peor, xa me gustaría escreber coma muntos que dexarín de escreber cá, más eu penso que a coisa é entendernos, vexo que o sinor también se recorda do amigo meu coma dice voce el Señor Dn Manuel Valla Gracia, béin como me dixo o padre se queres por béin o nome copio por o dil, meu Deus vexo que é más fácil ... (ver texto completo)
Voy a felicitar a los Srs. Inda Cho Sei y 252525 ya que son los únicos que mantienen nuestro foro vivo. Porque desde que dejó de escribir Dn. Manuel Varela Garcia, este foro está muerto.
Quisiera recordarle al Sr 252525 que arregle el aparejo y escriba en castellano y lo entenderemos mejor, gracias anticipadas.

Un saludo para todos.
Sinor Inda, depois de contar uha verdad como un templo debía decir el finale, como o sinor bein sabe y en acredito a partir de ahí ela foise con el sinor Tilisforo Romerías, además por el respeito que me merecen os dois nahún debíamos divulgarlo, claro eu sei que fun cornudo más de ahí a que se entere tudo mundo, aunque eu entendo que un matrimonio sin cornos é como un violín sin cordas, perdón creo que era un xardin sin violín, béin nahún dou unha a dereito, fai tempo teño o aparello estropeado ... (ver texto completo)
Alá nos tempos de María Castaña, cando o Zé das Carvalhas e a Pita casaron, ela levou para a casa un baúl enorme, pedíndolle ao seu home que respectara a súa intimidade, e nunca o abrira.
O Zé fixo caso, e durante vinte anos nunca abriu aquel baúl, nin nada preguntou sobre o asunto.
Pero un día xa non puido aturar máis, e díxolle á Pita Moñuda que lle descubrira o segredo.
A ela doulle dó del, e abriu aquel raio de baúl. Dentro había vinte mil duros e catro patacas.
O das Carvalhas, asombrado, ... (ver texto completo)
... Navideñas.

¿No las habéis notado?.

Caminan José y María,
por el duro Invernadeiro.
Antes que se acabe el día
quieren llegar al Pereiro.

Duda la Virgen también, ... (ver texto completo)
Hola a todos os meus amigos das Hedradas.-
Desexo pasedes un feliz Nadal e vo Aninivo.-
Un abrazo.-
Aprezadus tudos, espero me sepan disculpar, teño o aparello estropeado y o xefe naún me o quere arreglar y co teléfono a veces eu quero decer unha coisa cualquera y éste pon outra totalmente destinta, más de tudas maneiras me alegro que se animen tudos que coma qué dice istamos no Natal, sigan escrebe ndo sempre en un contesto de normalifdade como debe ser.
Amigo 2525 te esperamos para dar calor a esta Navidad y si no el padre José
se enfadara. Saludos
Aprezado Camba, de parte del padre, me dice que Deus le bendiga, por a suas parábolas tahún carregadas de buenos sentimentos.
Un forte abrazo.
Hola amigo. Veo que este mes tu querido Padre no se ha asomado a este foro. Es comprensible, ya que este mes es de mucho trabajo: Empezó con Todos los Santos, luego el recuerdo de todos los que nos han precedido, y termina con el primer Domingo de Adviento. Y empieza Diciembre, también complicadillo, porque...

... a muchos nos traerá amor,
y a pocos le dará alegría.
El amor es del Señor,
lo otro..., de la Lotería.

Pero seguro que os queda un ratillo para compartir.

Un abrazo
Grazas, Camba. Alí estivemos o de Puebla, Guillermo da Gudiña e máis eu. Logo ceamos xuntos preto da praza Maior con tres peregrinos da Asociación de Amigos do Camiño de Ourense e un Hermano dos Paúles.
Falamos de cousas serias; pero tamén houbo tempo para algunhas gargalladas, que para a boa dixestión non hai coma un bo viño e unha ensalada de humor.
Cuando se hace un reconocimiento, bien a una persona o a un colectivo, es porque se lo merecen, debido a una labor que perdura en el tiempo, en beneficio de los demás.

No es fácil el tramo del Camino que pasa por vuestros ayuntamientos.

Tampoco es agradable ver como desaprensivos hacen de las suyas en los albergues, en todas las rutas que la fé lleva a recorrer a tantos peregrinos, que buscan y encuentran en los mismos el calor y un merecido descanso que le brinda la gente de los municipios ... (ver texto completo)
Al final, se ha roto el hielo en este foro y parece que se vuelve a animar.

Amigo Manuel. Estamos preparando las maletas, para emprender el jueves el viaje a Madrid para pasar las Navidades.

Por un lado, estamos deseando ver los hijos y nietas, pero seguro que vamos a echar de menos este clima mediterráneo, donde todavía voy por la mañana con una camisa, y a esta hora, acabo de llegar a casa, llevando un simple jersey de verano.

Si el premio del Alcalde de Lubián ha sido con relación al ... (ver texto completo)
Grazas, Camba. Alí estivemos o de Puebla, Guillermo da Gudiña e máis eu. Logo ceamos xuntos preto da praza Maior con tres peregrinos da Asociación de Amigos do Camiño de Ourense e un Hermano dos Paúles.
Falamos de cousas serias; pero tamén houbo tempo para algunhas gargalladas, que para a boa dixestión non hai coma un bo viño e unha ensalada de humor.
De esa manera se formó el dicho quien tiré la ultima piedra se quedo sin munición. Un saludo para Camba, otro para el2525 tambien para el Alcalde de Lubian y enhorabuena por su ultimo premio. Saludos para Tono y si olvido alguno disculpar
Al final, se ha roto el hielo en este foro y parece que se vuelve a animar.

Amigo Manuel. Estamos preparando las maletas, para emprender el jueves el viaje a Madrid para pasar las Navidades.

Por un lado, estamos deseando ver los hijos y nietas, pero seguro que vamos a echar de menos este clima mediterráneo, donde todavía voy por la mañana con una camisa, y a esta hora, acabo de llegar a casa, llevando un simple jersey de verano.

Si el premio del Alcalde de Lubián ha sido con relación al ... (ver texto completo)
Moi bonita a súa homenaxe ás pedras. Pero mire, señor Camba, con todo o respecto e a miña admiración, eu, para unha desas utilidades prefiro a lampaza.
... xa, pro cando se está nun apreto...

Un saludo.
Grazas polos seus parabéns, don M. V. Supoño que o di polo recoñecimento dos peregrinos a tres alcaldes. Creo que todos os alcaldes do Camiño son merecentes desa homenaxe.
Fui a ver a la familia en Ourense y de casualidad le vi en la Tv Galllega
creo que muchos políticos tenían que mirar a personas como usted.
FELICIDADES
De esa manera se formó el dicho quien tiré la ultima piedra se quedo sin munición. Un saludo para Camba, otro para el2525 tambien para el Alcalde de Lubian y enhorabuena por su ultimo premio. Saludos para Tono y si olvido alguno disculpar
Grazas polos seus parabéns, don M. V. Supoño que o di polo recoñecimento dos peregrinos a tres alcaldes. Creo que todos os alcaldes do Camiño son merecentes desa homenaxe.