Bienvenido amigo Camba al foro, llegas en un momento en que está poco animado, pero esto va por rachas, esperemos que pronto venga una en que la gente se motive y participe un poco más. Dices que marchaste de Gudiña hace 47 años, sin ánimo de ser cotilla puedes decirnos cuantos años tenias cuando te fuiste para ver si te centro un poco mas?. Respecto a Casa del Perú creo que ha dejado de participar en el foro, no se si sera momentaneo o definitivo pero si quieres contactarlo puedes hacerlo en la ... (ver texto completo)
Amigo Pica, más que alegría tornar a ver que istás bein, pra min ê un verdadeiro pracer saber que co frio que fai y tú ahí, assín me gosta.
Unha aperta.
Vendo que Gel se nos vai a pasear po lo xardin de Barxa, eu sin pensalo máis tamén fún a dar unha volta, mui bonitas as flores, outro detalle a ter en conta tamén e a casa, ahi ten que dar gusto vivir.
O que parece que non está de moito usar, o carro é os arados, dicen que é mui sano facer ejercicio con esas ferramentas, eu tamén estou de acordo, que están millor de adorno no xardín.
Saudos.
Lo he leído en el foro de Porto, que saldrá en el programa de mañana 7 de febrero. Me hará ilusión ver a alguien de la zona. A ver qué hace, cómo lo hace y qué le dirá Risto.
Ánimo, Jose, que vas a quedar como el chaval que eres. No sabía lo de la camelia; ya pondrás la foto, Lito.
Teresa, mi niña pequeña es la que está delante, en la foto.
Gel, estoy deseando ver esas fotos en cuanto florezca tu jardín.
Saludos para todos vosotros y para Pili, Pura y demás foreros que nos visitan.
No, si al final no tengo mas remedio que quereros. Es que sois la releche. La rehabilitación como ya le dije a Mikel, no se para que me va a servir. Para ponerme cachas no, porque a mis años por mucha gimnasia que haga: ¡na de ná! que dicen los quillos (habitantes de Cádiz). En cuanto a mi santa, te aseguro Gel, que nunca le han gustado los musculosos; asi que por esa parte no me como un rosco. De estirar la mano... tampoco, porque me dejan solo y no se acercan a hacerme un masajillo ni nada. Asi ... (ver texto completo)
jose pues para el jubileo tenemos poca solucion,, para la neuropatia me imagino q aines y vitamina b,, pero...
lo de ambula no era ambulanci sino ambulatorio...
Me alegro munto que le gostaran, más se algún día for la as Carvallas diga que vai de parte do meu amigo Barxés y assín se eu istar la, nahún a ningún problema.
252525 primero tendre q enterarme donde estan las carballas....
pero seguro q aparezco, nos gusta entrar a portugal por barxes o gudiña y perdernos por esos parajes preciosos..
bueno aunque tb podria ser un vinho verde en madrid jee
Amigo Xosé: Esperamos que cando remates as sesións de rehabilitación te encontres ben, dito esto e falando de neve por Marin poucas veces a mirarias sabes que por eiqui dicen mirar non dicen ver, eu solo a mirei duas veces en 34 anos que levo por eiqui, se acaso no pico dos montes que estan arredor das rias. Na serra da Armenteira, no Xaxan, Saramagoso, ou na serra do Galiñeiro, e preso aparecer a mañan e as duas horas derretida.
Desde logo Barxes, che podo asegurar, que na miña vida, vin nevar en Marin. Bueno minto; en certa ocasión estando de permiso na miña casa en Lourizán, cairon uns poucos copos pero que non chegaron a cuaxar. De todas formas xa pasei por moitas boas nevadas no pobo que vive Teresa, no Valle de Aran, donde eu tamén vivin e donde unha nevada non era tal, si non pasaba do medio metro. Aquí en Cartagena xa nos costa moito que chova, pois figúrate nevar. Nun viaxe a Madrid cos nenos, puderon ver por primeira ... (ver texto completo)
No, si al final no tengo mas remedio que quereros. Es que sois la releche. La rehabilitación como ya le dije a Mikel, no se para que me va a servir. Para ponerme cachas no, porque a mis años por mucha gimnasia que haga: ¡na de ná! que dicen los quillos (habitantes de Cádiz). En cuanto a mi santa, te aseguro Gel, que nunca le han gustado los musculosos; asi que por esa parte no me como un rosco. De estirar la mano... tampoco, porque me dejan solo y no se acercan a hacerme un masajillo ni nada. Asi ... (ver texto completo)
Amigo Xosé: Esperamos que cando remates as sesións de rehabilitación te encontres ben, dito esto e falando de neve por Marin poucas veces a mirarias sabes que por eiqui dicen mirar non dicen ver, eu solo a mirei duas veces en 34 anos que levo por eiqui, se acaso no pico dos montes que estan arredor das rias. Na serra da Armenteira, no Xaxan, Saramagoso, ou na serra do Galiñeiro, e preso aparecer a mañan e as duas horas derretida.
No, si al final no tengo mas remedio que quereros. Es que sois la releche. La rehabilitación como ya le dije a Mikel, no se para que me va a servir. Para ponerme cachas no, porque a mis años por mucha gimnasia que haga: ¡na de ná! que dicen los quillos (habitantes de Cádiz). En cuanto a mi santa, te aseguro Gel, que nunca le han gustado los musculosos; asi que por esa parte no me como un rosco. De estirar la mano... tampoco, porque me dejan solo y no se acercan a hacerme un masajillo ni nada. Asi ... (ver texto completo)
252525 estaban muy buenos, doy fe de ello
la proxima vez tendre q pasar por cerca de moimenta q es donde me chivaron q estas para recopilar media docenita de setas
Me alegro munto que le gostaran, más se algún día for la as Carvallas diga que vai de parte do meu amigo Barxés y assín se eu istar la, nahún a ningún problema.
Amigo Mikel, en la última visita al neurólogo para comentar la "polineuropatía" que padezco desde hace años, y a la vista de que no me han recetado nunca ni una puñetera aspirina para aliviar (no digo curar, porque esto no tiene cura), los efectos de esta jo... ¡piiii! neuropatía, ha tenido a bien recetarme veinte sesiones de rehabilitación. ¡Toma yá!. Y aquí me tienes todas las mañanas. metiendo las manos tres veces en agua caliente con parafina (¿porqué me recuerda el pulpo "a feira"?); luego quince ... (ver texto completo)
jose menos mal k has dado señales de vida ya pensaba k estabas enfermo, te vas a quedar un chaval con tanta reabilitacion, un abrazo.
Bou a cobrar a patente pois si nahún fose eu isos nahún os comias.
Fuste ô meu piñeiral, claro istá envitado por min, iso ê verdade, más logo mandaste más sin eu saber.
252525 estaban muy buenos, doy fe de ello
la proxima vez tendre q pasar por cerca de moimenta q es donde me chivaron q estas para recopilar media docenita de setas
Non poñades os dentes de punta pero estaban moi bos (ou bois) como bos queirades.
Bou a cobrar a patente pois si nahún fose eu isos nahún os comias.
Fuste ô meu piñeiral, claro istá envitado por min, iso ê verdade, más logo mandaste más sin eu saber.
Amigo Mikel, en la última visita al neurólogo para comentar la "polineuropatía" que padezco desde hace años, y a la vista de que no me han recetado nunca ni una puñetera aspirina para aliviar (no digo curar, porque esto no tiene cura), los efectos de esta jo... ¡piiii! neuropatía, ha tenido a bien recetarme veinte sesiones de rehabilitación. ¡Toma yá!. Y aquí me tienes todas las mañanas. metiendo las manos tres veces en agua caliente con parafina (¿porqué me recuerda el pulpo "a feira"?); luego quince ... (ver texto completo)
Xosé, bonitos relatos, como sempre, graciñas.
En cuanto ás rehabilitadoras, non están para velas, non, de feito están para axudar a rehabilitar a quen necesite rehabilitación... jaja. E ó fin e ó cabo, ¿qué máis dá? Se a doenza provoca falta de sensibilidade, anque se vos "escape" unha man disimuladamente, a desilusión será máis pequena.
Mírao do lado positivo, uns bíceps ben (re) modelados, ahora que a primavera está á porta, á túa muller vanlle gustar. Saúdiños.
ya ves gel que tus deseos son ordenes
los foraneos te obedecemos y vamos con chascarrillos pero
los forer@s del pueblo no sueltan prenda
Mikel, non digas eso, que neste foro non hai forasteiros. En canto a os que só len en non escriben qué queres que te diga, será verdai eso de "xente do Pereiro....." jaja. En fin, que cada un é cada un e cada seis media docena. Apertas.
Non poñades os dentes de punta pero estaban moi bos (ou bois) como bos queirades.
Barxés, ¡qué mala uva tes! Á foto sólo lle falta soltar ese delicioso recendo a fungo recién chegado do monte para boatarlle a man e probalos. Xa me resarcirei con creces en canto teña ocasión. Apertiñas.