Hola Gel, deixachesme unha pequena duda, xa me diras a que Susi te refieres, non recordo a naide con ese nome, salvo miña pima, pero ela non pode ser, pois ne-sa fecha inda non nacera.
Da sobriña da tia Carmen si que me acordo, chamase tamen Carmen, inda e parente nosa, non sey en que grado.
Un bico
A pocos meses, coa partida de defunción da bisabuela de mi papá, me sorprendi ao ver que a nai dela era de Marcelín. Todos son de Castrelo de Abaixo.
Ola todos, son Marcia Dieguez neta de José Dieguez a moito fallecido en Brasil.
En Castrelo vive unha prima sua, Manuela xa maior.
En agosto estarei novamente na terra de meu avó, que amo tanto.
Gracias por la ilustración que das respeto al Cigarrón. Un cordial saludo.
Mas o ZÉ xa e portugues tramontano y comprende o seu idioma, mais penso que Pingadelo tahumbein o comprende por ser dos tres reinos, perto de BRIGANTIA (BRAGANÇA) dito isto quero felicitar o ZÉ polo conto y o Pingadelo poro seus paraveims, este lindo conto eu ja o ouvi en muntas das freguesias do rio Rabaçal y do rio Tuela a ultima vez que mo contarim foi na casa do padre de Rio De FORNOS na estrada da MUIMENTA que sai na MEZQUITA tomando unhos copos y uns zibos de presunto con queijo da SERRA DA ... (ver texto completo)
Juan e María Luisa, a ver que "canto" pra quitarvos a duda. Os que tú nomeache, Juan, acertáchelos todos. A que está detrás do meu pai e unha sobriña da tía Carmen (QED) que vive en Barcerlona. A do seu lado e unha amiga ou irmán dela que non lembro moi ben. O lado de ésta está a Begoñita, detrás da Fina. Diante da miña nai está a miña prima de Lentellais e as duas o lado son a Ludi mais a Susi. Beixos os dous.
Alegrome de saber que esta a miña irman Begoñita, eu no a coñecin antes, pero o deci-lo tu, si me dou conta dela.
Juan e María Luisa, a ver que "canto" pra quitarvos a duda. Os que tú nomeache, Juan, acertáchelos todos. A que está detrás do meu pai e unha sobriña da tía Carmen (QED) que vive en Barcerlona. A do seu lado e unha amiga ou irmán dela que non lembro moi ben. O lado de ésta está a Begoñita, detrás da Fina. Diante da miña nai está a miña prima de Lentellais e as duas o lado son a Ludi mais a Susi. Beixos os dous.
Estoy totalmente de acuerdo contigo, te doy las gracias por el mensaje tan bonito que has puesto, la vida es así y una muerte siempre nos cuesta aceptar, sea a la edad que sea. Un cordial saludo.
Me dices que e un pracer, según o meu xefe que un admirador teu, díxome o outro día que homes coma tí que debía haber mais lástima que non te aficiones a escribir en este foro pois así euo non tiña tanto traballo, así que pénsato ben e solta aquí alguha parrafada das tuas que seguro que a xente deste bonito pobo lle gustará. Un cordial saudo.
Apreciado amigo: Estuve liado a consecuencia de una herencia de mi esposa, pues se murió la suegra, claro ley de vida tenía noventa y seis años, ahora tengo que esperar a que mi mujer se reponga y luego iremos por el norte de paradores, estoy invitado a Barxa, pasaré por Verín y te haré una visita. Un cordial saludo.
É un pracer. Unha perta.
es una auténtica pena que la casa se haya parado, siendo este año tan especial para la ruta xacobea podría hacer mucho bien al pueblo..... lastima! la verdad es que es bastante vergonzoso nuestro pasotismo... y tabién la crítica va conmigo....
Non sei por qué se parou a construcción do albergue.
Creo que temos un concello que se durme nos laureles e o peor é que hay poucos que lle tiren da chaqueta. Eu levo esperando tres anos pola delimitación de núcleo, e ahora resulta que cambiaron a normativa e teñen que empezar de novo.
É de pena
Hola prima, claro que me acordo do cambio de liquido na copa de teu pai, tes razon, nunca bebera tanta auga xunta, el mismo o reconoceu.
¡Que tempos aqueles! Todos os dias teño recordos de algunha cousa.
Empezome a por tonto ¡Cuantos recordos, cuanta morriña!
Un bico
¡Empézaste a por tonto! ¡non oh! que sólo eres dous anos mais vello ca min, e eu inda vou razonando regularmente... jajaja Esto que nos pasa é a consecuencia da época de transición persoal que nos está tocando pasar. Han de vir tempos millores, aunque non se olvidan as personas queridas que nos deixaron, aprendemos a vivir cos recordos, e pouco a pouco vamos lle dando temas os nosos fillos, pra que eles dentro de MUTOS ANOS (espero) falen de nos.
Hola prima, claro que me acordo do cambio de liquido na copa de teu pai, tes razon, nunca bebera tanta auga xunta, el mismo o reconoceu.
¡Que tempos aqueles! Todos os dias teño recordos de algunha cousa.
Empezome a por tonto ¡Cuantos recordos, cuanta morriña!
Un bico
Lito, aparte de ti (ou o Manel) non recoñezo a ninguén, ¿Quen son?
creo q es manuel, es una foto q aparecio en un baul en casa de la abuela creemos q es manuel, del resto ni idea pero me parecio buena idea colgarla para descubrir quien son el resto