Prezado Xosé, alégrome que te guste o poema. Temos unha gran sorte de ter unha lingua tan agarimosa e que xente como Rosalía soupera apreciar o valor que ten e nos deixara a súa obra en herdanza, un verdadeiro tesouro. Aiquí te mando outro para que lla ensines os teus netiños.
Teño o corazón senlleiro
e orfo na noite fría.
Non importa, agardaréi
polo albor do novo día.
Teño lobos, teño sombras,
teño a sorte fuxidía.
Non importa, agardaréi
polo albor do novo día. ... (ver texto completo)
Teño o corazón senlleiro
e orfo na noite fría.
Non importa, agardaréi
polo albor do novo día.
Teño lobos, teño sombras,
teño a sorte fuxidía.
Non importa, agardaréi
polo albor do novo día. ... (ver texto completo)
Desde luego Gel, dominas el gallego que es un portento. Me encantan tus mensajes, aunque un gallego de segunda mano como yo, tenga que echar mano del diccionario, para traducir palabras gallegas que nunca escuché. A mis nietos de Cartagena les traduciré el poema, y a mis nietos gallegos se lo mandaré en versión original. Gracias y te sigo. Un abrazo. José.