Mensajes de otras poblaciones cercanas a PENTES SAN MAMADE (Orense)

Picarel, primeiro saudarte, xa que é a primeira vez que entro neste foro, pero teño que aplaudir esta túa mensaxe. Non podo estar máis de acordo co que escribes.
É unha falta de respecto para a nosa lingua o querer torcer (ou estancar) a súa evolución según lle veña en gana a un grupo concreto.
O galego foi avasallado fai séculos pola burguesía, pola dictadura mais tarde, ahora polos lusistas, os castellanistas.... pero esta lingua rebule e non hai quen poida con ela!

Ola Gel un saudo da miña parte para ti tamén, a pesar de que, como dices, e a primeira vez que participas no foro da Gudiña, teño leido as tuas mensaxes en outros foros, principalmente no da Vilavella e vexo que temos varias cousas en común ou polo menos dúas, o amor a nosa lingua nai e formar parte dos galegos da diáspora. Hay tamén algún dos teus comentarios nos que non queda muy ben parada a xente da Gudiña, penso en particular aquel da que decía "analfabeto", este último comentario fago en clave ... (ver texto completo)

Prezado Zé: Eu sei que naô fuste a escola, mais cuando queiras escreber sobre alguen lee primeiro ou pregunta o teu xefe. O Isaac Diaz Pardo, que eu roferin na miña mensagem, foi escritor, pintor, ceramista, y taumbeim um grande galeguista, foi amigo entre outros mutos de Castelao o autor do libro que eu te regalei que leva por título Sempre En Galiza, o cual esta a descansar no Jazico (panteón) de galegos ilustres. O Isaac e merecedor duma distinçao por parte da Xunta Da Galiza, coisa que eu não ... (ver texto completo)

Aprezado Barxés, Isaac trballou con migo na Franza, munto bon home, pegaballe a tudo, como bein dice voçe na sua mensaxe, más eu debo istar equivocado ô mellor íste nahún era, coiciden muntas coisas,ô tal si tiña que por tixolo poño como primeiro, pintar un gran artista, cerumista tiña munta moraba na mesma casa que eu y sempre istaba tirar da orella ò cerume, bein eu ô que nahún sabía ê que era escritor, se vey que iso foi despois, pasoulle coma eu, galeguista era pois conmigo sempre falaba galego, ... (ver texto completo)

Como siempre yo soy la de las malas noticias. Hoy se le quemo la casa de los nietos de Corbina. Los hijos de Maria q. e. d y de Jose luis. Lo siento mucho O Candil, tus sobrinos, y a lo mejor no sabes aún nada y yo soy la que te amargo la tarde, pero tarde o temprano te vas a enterar. en principio parece que le ardio todo, aunque yo espero que al menos objetos personales y sobretodo recuerdos pudieran salvar algunos. La verdad es que una tragedia para estos chichos que yo aunque los conozco poco, ... (ver texto completo)

Bon home por certo, canto trballou ô meu lado, si ten posiblidades de comunicar pra él le da lembranzas miñas.
Unha aperta.

Mikel tu falas o galego moi ben eu falar si pero escribir eso e outra cousa, pero xa veras como algun dia seremos expertos jajaja! cuando atope o metodo facil xa te o direi
biquiños pros dous

Si Gel claro que me acuerdo que nos hemos visto no hace mucho, a ver si este verano nos vemos y podemos hablar largo y tendido asi nos conoceremos un poquito mas, me alegra saber que todos estais bien.
Puri claro que conoci al fotoeiro era el quien nos hacia las pocas fotos que tenemos de entonces, incluso me parece que fué él quien nos hizo la del pasaporote para venir aqui, lo que pasa que a sus hijos no conozco a ninguno claro yo me fui tan pronto!¨
Un cariño para todos

gel eu no soy lito soy un suplantador... mikel y mi lengua materna es el euzkera... necesito algo sencillo para aprenderlo.. hace 30 años cuando apareci por pereiro no entendia na de na.. ahora al menos creo q entender lo entiendo.. y hablarlo pues no aunque me encanta soltar parrafadas cantarinas

Home, a estas alturas xa sei que non eres Lito, jaja, trabuqueime qué queres, pero eu dirixíame tí, Mikel, que sigas soltando esas parrafadas cantarinas que te quedan moi ben.... apertas (tamén para Lito)

Prezada Belsita, claro que son a filla da Clementina e sigo en Holanda. A min tamén me encanta comunicarme coa xente do pobo, non me importa en qué lingua, cada cual na que poida ou queira. Eu a ti creo que fará dous anos que te vin no don Pepe, xunto ao Manolo máis a Toñita. Eu estaba cos meus irmáns e as nosas familias.
Lito, o teu galego e precioso, tu sigue practicando que o vas a conseguir.
Un abrazo.

Amigos Zé e Barxés, tanto monta monta tanto, parece ser que este Isaac e unha persoa que vos merece tolos respetos, vexo que se adhíre tamén a esa opinión Inda Cho Sei, eu particularmente desconocía a sua existencia, admíto a miña ignorancia. Respecto ó que dices de Nemesio Barxa, que tampouco coñezo, non vou a emitir ningunha opinión porque ó non coñecelo non teño base para tal, agora digoche unha cousa, o feito de que sexa un bo penalista, cousa que tampouco poño en dúbida, non impide que sexa ... (ver texto completo)

Anigo Pica, vexo que eres un home intilixente, pareces demócrata, más se queres saber do restaurante por ô meu xefe, nahún me gosta, pois ô meu xefe istá na sintonia do cabeza de corzo do Dioseba, penso que ê tan facha como él, por non dicir más. Recorda que na miña mensaxe te preguntey se te tornaran a fichar de timbrero no congreso dos agazapados, tú ou nahún entendiste a pergunta ou fixeste caso omiso a mesma. Con relazahún ô resto do que dices istou totalmente de acordo.
Teño que consultar ... (ver texto completo)

Coñecín a Isaac en 2.002 en Padrón.
A miña presencia aquel día na casa de Rosalía foi para recoller, na condición de secretario, o premio Pedrón de Honra concedido aquel ano á Asociación Xente Nova de Lubián.
No almorzo posterior comín ao lado de Isaac, e falounos con moita pasión de varias cousas. Sargadelos foi unha delas.
Morreu, porque temos que morrer. Pero a xente como Isaac transcende a morte.

boos dia belsiss, eu tampoco falo ni escribo en galego pero meto la pata en galego.....
cando encontres un bon (buen) metodo pasamelo

Mikel, ningen mete a pata, e menos ti, segue asi que estas pogresando moito. Unha apreta os dous.

Gel a mi tambien me encanta poder comunicarme contigo eres la hija de Clementina QDP verdad? tu continuas en Holanda? me encanta tener noticias de la gente del pueblo asi que continuaremos comunicandonos, perdoname pero no se escribir en gallego que vergüenza pero en mis tiempos no nos enseñaron, a ver si tengo corage y me pongo a ello.
Bueno O Candil yo tampoco sé quien eres, me fui de España en el 67 asi que seguro que tu no habias nacido, soy hija de Amador hermana del Manolo que està en Verin ... (ver texto completo)

Belsita. O Caldil se llama en realidad Maria Teresa de la Concepción, es hija del "fotoeiro", de él quiza te acuerdes, pues era el fotografo que habia por toda la zona, creo que todo el mundo tenemos fotos de nuestra niñez sacadas por ´´el y gracias a él. Vivian y sigue viviendo su esposa en la carretera, al lado de la casa del Larocas. Ella vive en Madrid, mejor dicho en alguna poblacion de los alrededores de Madrid, pero viaja bastante a Pereiro a visitar a su familia. Con esto creo que te iras ... (ver texto completo)

Ola Doutor Jekyll, non intentes ler cousas que eu non escribín, eu nunca desprecei o portugués que é a nosa lingua irmá porque vimos de un orixen común e coa que temos tantas afinidades, polo que téñolle un gran respeto e admiración, dito iso o galego é o galego i o portugués é o portugués, e da mesma maneira que o galego ten que facer fronte a influencia do castelán, ten que facer o mesmo e casi polas mesmas razons co portugués e non entregarse a súa influencia que é o que pretenden os lusistas, ... (ver texto completo)

Amigo Pica, nahún teño más que pedirte mil disculpas, assín mo istá a dictar ô meu xefe, como sabes eu sahún un bocadito da broma ê cando levo un bocadito da auga criada nas viñas,íste ano más, tú me pareces un home con un gran setido do humor, inspero desexo que me comprendas. Ahora lein bein a tua mensaxe, foi cuando comprendi a miña metedura de pata, eu so vi mamar y como andube tanto de cabraeiro de piquino por iso te dixe ô de mamar, coisa que facía eu con munta facilidade na cabra que istaba ... (ver texto completo)