Mensajes de otras poblaciones cercanas a O CANIZO (Orense)

Unha vez era unha raposa, e fíxose a morta.
Pasaba por alí un carreteiro, e tirouna para o carro.
O carreteiro levaba no carro unha cesta de sardiñas, e a raposa foi tirándoas para tras, e cando acabou de tiralas, tirou a cesta tamén.
Despois apañounas todas e foi lavalas a un pozo do río. Cando andaba nestes traballos, apareceu por alí o lobo:
--Ai, comadre, onde carallo colliche esa cesta de troitas?
--Pois mira: tireime a este pozo coa cesta atada ó rabo, e encheuseme de troitas.
--Me cago ... (ver texto completo)

q envidia pero sana ya veo q en semana santa todos vais para pereiro menos la servidora q tiene q currar os deseo de corazon q lo paseis lo mejor q podais a mi me toca en julio para el cabodeaño de mi medre d, e, p,

nada teresa, nos acordaremos de ti q estaras currando..... yo me cogere dias libres, trabajo lunes, viernes y domingo de semana santa... pero librare el domingo.... y lo de la vuelta en el 600 me apunto pero no se si entrare.. un bico a tod@s los forer@s

bonito coche juan deberias levalo a espoñer hoxe estiven nunha esposicion de coches que preciosidades avia eu tamen teño un seiscentos do ano 72 o meu home e un enamorado dos coches antiguos. saudos a todos os foreiros bicos.

e tu hirma q de parranda cuando vaya basme dar ua volta no seicentos biquiños pra todos do foro

viaje de viernes (currando hasta las 14) llegar a pereiro un par de vinos, cenar, y al sobre, sabado de charleta con el q esta haciendo las obras, el carpintero... y domingo para casa... en semana santa me imagino q apareceremos el sabado santo... para una semanita entre pereiro y baños de molgas...

¡Jo, al menos has ido a Pereiro! Nosotros hasta Semana Santa ya no podremos, me temo. Eso sí, cuando vaya, puedo pasarme a echarle un vistazo a tu "chabolo" a ver cómo va...:-) Biquiños a todos os forereir@s.

Eu tamen tiven a opurtunidade de coñecer tan fermoso lúgar, si ten encanto.
Meu amigo Xosé Maria Sierra levoume a sua casa, e fun o seu convidado durante un día enteiro, foi polo tempo da cuaresma, recordo muy ben porque non se podia comer en ningu-a casa das que fomos po-los arredores, eran povos de Portugal pero ali non hai fronteira nin de terras nin de xentes, todos eran coñecidos mui boa xente, moi bo trato, moi ben recibidos.
que ben o pasamos, miña muller, meu hirman e a sua dona, Xose Maria ... (ver texto completo)

Respuesta al mensaje, enviado el 03/03/2011 a las 1:55 por
Pepita (en el Foro de Lubián, lo pongo aquí para que podáis verlo también los de Pereiro):
Eu sei de un ome que se quedou sin fala durante unha semana do medo que colleu a uns lobos, esta e a historia verídica; o ome iva da Vilavella pra canda como tiña a costume de liarse demasiado cos veciños cando se deu de conta xa se lle fixo de noite na quelis tempos dun pobo a outro case sempre se ia andando total co ome tirou pola camiño da Canda ... (ver texto completo)

la besarkada es un abrazote fuerte... aunque no nos coozcamos, bueno yo no caiga quienes sois, salimos ahora del pereiro, hace frio y niebla,,, y no se si dios esta por aqui, no se ve a casi nadie en el pueblo, el chabolo va cogiendo forma... y de mi galego espero al menos hablarlo en no demasiado tiempo
un biko a tod@s

Bonito o poema, Piño. A verdade é que a maioría das mulleres de hoxe temos sorte, traballamos, pero non estamos soas ó fronte das labors do fogar nin para educar os fillos e reconócese a nosa contribución a economía familiar. Non sempre foi así, por eso viva a democrácia e vivan os tempos modernos, que son ben diferentes ós de antes e, nostalxia ó lado, na maioría dos aspectos cambiaron para mellor. Tamén penso en tantas mulleres que ainda viven en situación de sumisión, que se lle priva da liberdade, ... (ver texto completo)

valla que si e pra non olvidar que mo digan a min que a miña irman yo meu sobriño viña a Atocha no tren que viña detrás ese día casi me da un infarto porque eu sabía que todos os días esa mesma hora sa baixaba nesa estación, chamaba o movil e estaba apagado e hasta as doce da mañan non supe nada de eles cando estaban salindo do tunel sentiron a estampida. Que tristeza se notaba esos días na ciudade e mior non recordalo deixemolo ahí. Recordar cousas mais agradables, mañan vou a Vilavella veño o Domingo ... (ver texto completo)

Esta vez en Japón. Outro continente, outro pais, outra fala; sin envargo forman parte da mesma humanidade.
Para todas as víctimas, o meu recordo e un abrazo forte para a sua familia
Saudos, foreiros.

Na fecha desta foto eu inda andaría gateando, por eso cada vez que a miro paréceme un enigma, só reconozo a Belsita, ó seu lado imaxino que é seu irmán Paco, outra é a Milucha e a Mercedes. ¿Quen reconoce mais? Tamén pode que esté a miña irmá..

Desgraciadamente este é un día para non esquecer, sobre todo para evitar que se repita tal monstruosidad.
Sempre estarán no noso recordo todas as víctimas: unhas porque perderon a vida; outras porque tamén perderon un trozo da sua.
Eu mándolle un abrazo mui grande a todos os seus familiares, esperando que lle sirva de apoio, pero non estaría de mais que despóis e sete anos, alguén lle pedira perdón.
Unha aperta.

permitirme en mi lengua
besarkada haundi bat pereiroko andre guztiei
unha aperta a todas as mulleres do pereiro, a las q estan en el pereiro y atodas las que estan por el mundo
mikel

gracias mikel por acordarte de las mujeres espero q lito ya este recuperado del todo