Amigo 2525, yo me meo de risa con sus palabras. Al militar le dice usted "Romerias" y crei partirme en dos de risas. Que siga las buenas maneras y ha pasarlo bien.
Saludos
Amigo Manuele, me deste alegría ver que istás béin, con relazahún o militar eu creo que é un militar demócrata, quero decir tolerante que eo nahún emplica que nahún sexa un bocadito tunante.

Unha aperta.
Querida prima, nunca negue la relazahún con la sinora Pita Moñuda, lo que no me parece de buen gusto istar alardeando de tal relazahún, pero dicho sea depaso fue munto fortífera para ambós,ísto no quiere decir que no se términara en su momento como es lóxico y naturale, además ahora istá casada y béin casada y le desexo todo lo mellor deste mundo mundiale tanto a ela como seu marido. Logo dices ahí que la xente mormura por ir encima da burra, iso é o normale, lo de los gallos tambéin normale, referente ... (ver texto completo)
Querido 2525, si quieres no me contestes, pero no me ignores te lo ruego, despues de tantas noches teniendote en brazos porque te duermes, no quieras ahora decir al mundo que no pasastes por mi alcoba, las veces que me regalastes orquideas y rosas blancas. Como se entere tu mujer te escaralla, porque el otro dia te vi en un super de esos chinos y le querias comprar unas zapatillas de felpa a tu contraria y discutias el precio (3 Euros) Que por cierto donde venia esa cantidad de dinero, seguro que ... (ver texto completo)
Sr. Telesforo, el nombre me encanta, pero mas sus palabras cargadas de machismo, si en realidad es asi en la cama, quiero pasar un tiempo con usted, primero tenemos que conocernos y despues de una cena copiosa y un buen cava nos entregamos a la lujuria. Che viejito espero que no seas como alguno que despues de tanta propaganda se duerme. Un beso Romero de mis reclutas, te espero siempre firme. No andaras tomando viagra, porque bueno que mas da si la tienes firme. Un abrazo de adelanto
amadorrrrrrrrrrrrrrr amadorrrrrrrrrrrrrrr amadorrrrrrrrr dondeeee estassssssssssssss contesta pronto e tua prima tamen.
Como digo en mi escrito anterior, si le haces caso a todos.. Vas de cráneo
Una alegoría con relación al hacer caso a todos

Un matrimonio ya mayor, tenían que ir a la ciudad y lo hicieron llevando el burro

1º.- Se montan los dos en el burro y la gente al verlos, criticaba ¡Pobre animal, los dos montados!... Se apea la mujer

2º.- El hombre montado y la mujer detrás andando y la gente ¡Machista! El montado y la mujer, tienen que ir andando, es un ¡Machista! Se a baja el hombre y monta la mujer

3º.-La ... (ver texto completo)
Amigo Chicho, el Domingo estoy por villavieja, solo un par de horas, mi destino Ourense. Si puede y quiere charlar conmigo y tambien el 2525 podiamos tomar un vinete.
Saludos
Nos chamámoslle mamotas as castañas cocidas en auga coa casca. Despois de cocidas e peladas están boísimas con leite. Lembro que os bullós despois de asados no tixolo e retirados do lume tapábanse un anaquiño cunhas follas de verza para que se coceran millor por dentro. Ahora, a falta de verza, vale tamén un periódico. Bueno, esto no Pereiro, claro. Saúdos.
Graciñas Gel. Si, me acordo do tixolo; ahora teño unha sartén furada pra este evento. Claro que o millor era o sabor que lle daban as llamas das úces secas, e non o gas actual.

Penso que lle chamábamos mamotas porque quedaban como cocidas as mal asadas.

Un saúdo
Sinor Tilisforo Romerias, ai que ver como las gasta usted, de maneira que era la sinora Pita Muñuda y el portugués, desde logo si o caso se dera a min nahún me irpotaría ir andando pra que ela fora montada, ahora o que dice de ir co burro a costas me parece que ahí se pasou sete pobos, ¡Con tanta forza nos face!, agora penso que eran outros gaxos, sinor Tilisforo le desexo todo lo mellor de iste mundo mundial aunque sólo sexa por el sentido de humor que téin, vexo que recorda béin los dotes melitares.
Amigo 2525, yo me meo de risa con sus palabras. Al militar le dice usted "Romerias" y crei partirme en dos de risas. Que siga las buenas maneras y ha pasarlo bien.
Saludos
Amigos foreros: acudo a vosotros por si alguno me lo puede aclarar.

Llevo, por tradición, como creo que he dejado constancia en este foro, que todos los años suelo ir por castañas para luego hacer magostos con familias amigas, aunque el verdadero motivo sea pasar un rato en amor y compañía. Y por supuesto, haciendo Patria.

El caso es que la semana pasada, hice un con unos amigos de Murcia, y me quedaron las castañas poco asadas. Entonces me salió del alma decir: "Están mamotas". Mi mujer me ... (ver texto completo)
Nos chamámoslle mamotas as castañas cocidas en auga coa casca. Despois de cocidas e peladas están boísimas con leite. Lembro que os bullós despois de asados no tixolo e retirados do lume tapábanse un anaquiño cunhas follas de verza para que se coceran millor por dentro. Ahora, a falta de verza, vale tamén un periódico. Bueno, esto no Pereiro, claro. Saúdos.
Desde luego Gel eres un sol contando historias. Sigue haciéndolo reina, que nos haces pasar un buen rato. Un abrazo. Xose.
Graciñas Xosé. Un abrazo.
Amigos foreros: acudo a vosotros por si alguno me lo puede aclarar.

Llevo, por tradición, como creo que he dejado constancia en este foro, que todos los años suelo ir por castañas para luego hacer magostos con familias amigas, aunque el verdadero motivo sea pasar un rato en amor y compañía. Y por supuesto, haciendo Patria.

El caso es que la semana pasada, hice un con unos amigos de Murcia, y me quedaron las castañas poco asadas. Entonces me salió del alma decir: "Están mamotas". Mi mujer me ... (ver texto completo)
Gracias, camarada, por contestar a mi reflexión del solitario paseo. Y gracias también por tus acertados consejos. Es un placer que acudas al gran poeta humorístico Ramón de Campoamor para que te acompañe en la respuesta. Militar y amante de la lírica. Es una curiosa mixtura. A ver si un día nos conocemos en Barxa y organizamos un desfile por la bodega de Barxés.
Gracias por la invitación para vernos. Yo siempre estoy abierto a relacionarme (no sé por qué me sale siempre esta palabra) con la jente: Sin fronteras: in perjuicios: Sin límites. Me imagino un desfile de jamelgos como nosotros, digno de la mejor charanga de carnaval, uno cojeando, otro encorvado, a 252525 con su hoz... a Barxes con el Cardú... menudo plantel.

Por cierto: El día de San Diego, lo pasé en una maravillosa cueva de Cuevas de Almanzora, con un gran amigo, el cual nada mas terminar ... (ver texto completo)
Buenas tardes, Chicho. Tranquilo, que hoy me dejé las puntas y el martillo en el taller.
Sólo me detengo un momento en mi sesión de paso ligero para añadir la última parte a tu maravilloso cuento popular.
Esos dos, los que viajaban con un burro, eran la Pita Moñuda y el portugués ése.
Y aún dieron un paso más, para ver si terminaba el "qué dirán" de la gente:
5º.- Entre los dos cargan con el burro a cuestas. Aquello fue la escojonación. Entonces el alcalde mandó a las dos acémilas al psiquiátrico ... (ver texto completo)
Sinor Tilisforo Romerias, ai que ver como las gasta usted, de maneira que era la sinora Pita Muñuda y el portugués, desde logo si o caso se dera a min nahún me irpotaría ir andando pra que ela fora montada, ahora o que dice de ir co burro a costas me parece que ahí se pasou sete pobos, ¡Con tanta forza nos face!, agora penso que eran outros gaxos, sinor Tilisforo le desexo todo lo mellor de iste mundo mundial aunque sólo sexa por el sentido de humor que téin, vexo que recorda béin los dotes melitares.
Gracias, camarada, por contestar a mi reflexión del solitario paseo. Y gracias también por tus acertados consejos. Es un placer que acudas al gran poeta humorístico Ramón de Campoamor para que te acompañe en la respuesta. Militar y amante de la lírica. Es una curiosa mixtura. A ver si un día nos conocemos en Barxa y organizamos un desfile por la bodega de Barxés.
Como digo en mi escrito anterior, si le haces caso a todos.. Vas de cráneo
Una alegoría con relación al hacer caso a todos

Un matrimonio ya mayor, tenían que ir a la ciudad y lo hicieron llevando el burro

1º.- Se montan los dos en el burro y la gente al verlos, criticaba ¡Pobre animal, los dos montados!... Se apea la mujer

2º.- El hombre montado y la mujer detrás andando y la gente ¡Machista! El montado y la mujer, tienen que ir andando, es un ¡Machista! Se a baja el hombre y monta la mujer

3º.-La ... (ver texto completo)
Buenas tardes, Chicho. Tranquilo, que hoy me dejé las puntas y el martillo en el taller.
Sólo me detengo un momento en mi sesión de paso ligero para añadir la última parte a tu maravilloso cuento popular.
Esos dos, los que viajaban con un burro, eran la Pita Moñuda y el portugués ése.
Y aún dieron un paso más, para ver si terminaba el "qué dirán" de la gente:
5º.- Entre los dos cargan con el burro a cuestas. Aquello fue la escojonación. Entonces el alcalde mandó a las dos acémilas al psiquiátrico y se quedó con el burro, que le vino como dios para ir los días 4 y 19 a comer el pulpo a La Mezquita.
De frente y paso ligero, ¡Ar! ... (ver texto completo)
Aprezados tudos/as: Istou munto contento, pois nahún podia ser de outra maneira, un pobo que tanto traballei de garoto, ver ahora que é un dos que más se escribe na provincia de Ourense, quero recordar a ise raparigo xamado Luis, pois segando pros do sinor Ougenio, nos levou auga fresca, algún carallo alí decia mira o garoto béin da capitale más le gosta o campo, en resumen que a sua tia era xermana do mencionado, ela recordoa a sombra dunha parreira cerca da fonte, tambéin recordo o piqueno, pois ... (ver texto completo)
Pedo disculpas, sobretudo o sinor Eugenio, pois istaba a comer un bocado y escrebi coa voca xea, totale que me salió a o en vez de a e, bueno si me seguen xa se darán conta como é o pobre do Zé.