Aprezado Telesforo: Creo que usted como militar debía defender las consignas del sinor Rouco, pues se le istá a faltar al respeito a la familía de tuda la vida,é decer a los que só facian o amore para pro crear, nahún vei que por el camiño de que cada mujer mande na sua perrecha a íste paso se perden las buenas constumbres, además que es iso de matar a un ser semexante, con razahún el sinor Gallardo dice lo que dice, teña enconta que me istá a dictar el padre Xosé i éste é munto tolerante, amigo ... (ver texto completo)
Pues este servidor de la patria no va a pedir perdón por el uso de las palabras que mejor describen objetos y aconteceres, que la popular también es cultura.
Paseando por Santiago el otro día, encontré una manifestación muy nutrida contra determinadas intenciones de un tal Gallardón, muy gallardo él y muy entregado a las rogativas de R. Varela. La cabecera de tal manifestación portaba una gran pancarta que decía: NA MIÑA PERRECHA MANDO EU.
Y yo, que durante tantos años mandé en la tropa, pero aún no tuve ocasión de mandar en ninguna perrecha, le tengo tanto respeto a la perrecha de las señoras de la manifestación, como a la más perfecta de las tonsuras. Tal vez más, con perdón.
Ay, Zé, Dios te guarde de las malas compañías. ... (ver texto completo)
Prezado Zé, o Barxés fai moi ben referirse aos tres de cima, porque él ben sabe que eu non teño nada que ver coa floristería que montastes ti máis o Romerales. En canto ao teu amigo Pachi é sabido de que pata coxea, pero sobretodo que non se enfade, que non merece a pena.
Aprezada Xel: Teñes razahún tú nahún tendrás nada que ver coa floristería, más deste lugar a que crezan os capullos, nahún me mal entrepretes quero decir que ha muntos, algunhs que escreben, outros que obserban, outros que miran y outros que critican, espero co meu amigo Pachi sendo un home de igrexa nahún se infade que como tu dices nahún merece a pena.

Unha aperta.
Aprezado Barxés: Eu con relazahún al amigo Pachi pouco teño que decir, penso que téin munta razahún en coisas que dice,él é un gaxo de igrexa cuasi tanto como el padre Xosé, debemos de respetarlo tal cual como es, además si algo me dice lo hace por mi bien, o que nahún poso entender de voçe que diga como si tuviera enveixa del tal Zurrarin, eu desdelogo nahún cambiaría a meu pai nin por Zubiarrain nin Zurrarahún con tudos los respeitos para éstos, eu penso que cada uno nacemos donde nos parieron, ... (ver texto completo)
Prezado Zé, o Barxés fai moi ben referirse aos tres de cima, porque él ben sabe que eu non teño nada que ver coa floristería que montastes ti máis o Romerales. En canto ao teu amigo Pachi é sabido de que pata coxea, pero sobretodo que non se enfade, que non merece a pena.
Distinguidos amigos Pachi y Zé: no me explico como siendo tan buenos amigos teneis que estar mostrando vuestras diferencias en un foro público.
Pachi me alegro que después de tus acontecimientos familiares estés otra vez con nosotros y tengas humor para ello, dicho esto, espero que tú y Zé nuevamente este año, en el puente del quince de agosto, me acompañeis en nuestra comida anual, ya que el año pasado no pudo ser por los problemas de salud de tu esposa, sabes que este año volverá Diamantino, Paulo ... (ver texto completo)
Aprezado Barxés: Eu con relazahún al amigo Pachi pouco teño que decir, penso que téin munta razahún en coisas que dice,él é un gaxo de igrexa cuasi tanto como el padre Xosé, debemos de respetarlo tal cual como es, además si algo me dice lo hace por mi bien, o que nahún poso entender de voçe que diga como si tuviera enveixa del tal Zurrarin, eu desdelogo nahún cambiaría a meu pai nin por Zubiarrain nin Zurrarahún con tudos los respeitos para éstos, eu penso que cada uno nacemos donde nos parieron, ... (ver texto completo)
Distinguidos amigos Pachi y Zé: no me explico como siendo tan buenos amigos teneis que estar mostrando vuestras diferencias en un foro público.
Pachi me alegro que después de tus acontecimientos familiares estés otra vez con nosotros y tengas humor para ello, dicho esto, espero que tú y Zé nuevamente este año, en el puente del quince de agosto, me acompañeis en nuestra comida anual, ya que el año pasado no pudo ser por los problemas de salud de tu esposa, sabes que este año volverá Diamantino, Paulo ... (ver texto completo)
Puedo asegurarle, sin temor a equivocarme, que Dios anda muy ocupado en la tramitación del perdón de los verdaderos pecados.
Zé tiene ya ganada su redención, especialmente desde que sirve y acompaña al Padre José.
Que Dios le ampare, amigo de mi amigo.
No lo pongo en duda señor, pero como es mi amigo veo que no se da cuenta que según que cosas no debía decirlas en el foro, claro que las formas y las buenas maneras no están al alcance de todos.

Que Dios le guie señor.
No me lo tomes a mal, lo hago porque te aprecio, que Dios te perdone.
Puedo asegurarle, sin temor a equivocarme, que Dios anda muy ocupado en la tramitación del perdón de los verdaderos pecados.
Zé tiene ya ganada su redención, especialmente desde que sirve y acompaña al Padre José.
Que Dios le ampare, amigo de mi amigo.
Me parece munto correcta a sua inspusizahún tanto do cardiólogo como do xinicólogo, más pensaron voçes si fose un urólogo, intahún que pasaría, pondriáselle o carallo pra cima y nahún faría falta flor posto co mesmo faría de capullo, que Deus me perdoe y que nahún lea ísto o padre sinahún me pondrá a parir.
Agora en serio disculpen por meter as fucias donde nahún me xamarin, claro que tampouco me dixerin que nahún viñera.
No me lo tomes a mal, lo hago porque te aprecio, que Dios te perdone.
Me parece munto correcta a sua inspusizahún tanto do cardiólogo como do xinicólogo, más pensaron voçes si fose un urólogo, intahún que pasaría, pondriáselle o carallo pra cima y nahún faría falta flor posto co mesmo faría de capullo, que Deus me perdoe y que nahún lea ísto o padre sinahún me pondrá a parir.
Agora en serio disculpen por meter as fucias donde nahún me xamarin, claro que tampouco me dixerin que nahún viñera.
Apreciado Zé: Vuelves a las andadas, rr... tú mismo.

Un abrazo.
Me parece munto correcta a sua inspusizahún tanto do cardiólogo como do xinicólogo, más pensaron voçes si fose un urólogo, intahún que pasaría, pondriáselle o carallo pra cima y nahún faría falta flor posto co mesmo faría de capullo, que Deus me perdoe y que nahún lea ísto o padre sinahún me pondrá a parir.
Agora en serio disculpen por meter as fucias donde nahún me xamarin, claro que tampouco me dixerin que nahún viñera.
Pues a mí me parece que en el óbito del ginecólogo también estaría muy bien que sus compañeros fueran así de imaginativos. Una perrecha que se abre para darte la despedida ya es en si misma una hermosa flor. Tan natural como la más bella de las rosas. Por ahí hemos nacido todos.
Hai que ver Romerales, explícaste coma un libro aberto! Abraia o teu intelecto, e por suposto, en teoría, é do máis razonable a túa exposición.
O fin dareille a razón á Pita. A pesar de ter momentos moi lucidos, algunha visagra enferruxada acota esa gran capacidade de entendemento que adoitas ter. Cualidades básicas e presentes na maioría dos mortais coma pode ser o recato, quedan atrapadas nos entresijos da túa sensatez.
Fai pouco deixounos para sempre un cardiólogo moi renomeado e querido nesta cidade na que resido.
Daquela morea de flores que o rodeaba chamaba en especial a atención unha composición en forma de corazón que cando chegou o intre de darlle o adiós definitivo ao noso prezado amigo, abriuse pola metade como dándolle paso de xeito maxestuoso cara ese camiño sin retorno. Dun canto colgaba unha cinta dourada na que se podía ler "Os teus compañeiros Card. Thor/AC".
Casi todos os presentes deixamos escapar ... (ver texto completo)
Pues a mí me parece que en el óbito del ginecólogo también estaría muy bien que sus compañeros fueran así de imaginativos. Una perrecha que se abre para darte la despedida ya es en si misma una hermosa flor. Tan natural como la más bella de las rosas. Por ahí hemos nacido todos.
Fai pouco deixounos para sempre un cardiólogo moi renomeado e querido nesta cidade na que resido.
Daquela morea de flores que o rodeaba chamaba en especial a atención unha composición en forma de corazón que cando chegou o intre de darlle o adiós definitivo ao noso prezado amigo, abriuse pola metade como dándolle paso de xeito maxestuoso cara ese camiño sin retorno. Dun canto colgaba unha cinta dourada na que se podía ler "Os teus compañeiros Card. Thor/AC".
Casi todos os presentes deixamos escapar ... (ver texto completo)
Mis estudios absorbentes sobre la presión osmótica no satisfacían las necesidades de mi espíritu cuando por las noches, en mi guarida de la mina de Barja, no tenía a nadie con quien hablar.
Recordé la noche pasada en aquel tren nocturno en compañía de Pita, desde la suave luz del crepúsculo, y un día cualquiera la llamé a aquel número garabateado en la estación de La Gudiña sobre una caja de pastillas para la tos, para preguntarle si me permitiría viajar hasta su casa para tomar el té.
Ésta es ... (ver texto completo)
Distinguido SR. Romerales: Me encanta como siempre leer sus relatos, quiza este último mas, por los lugares donde sucedieron los hechos, porque en ellos he vivido mi infáncia. En las minas donde ha realizado sus estudios sobre la presión osmótica, me han servido de cobijo ami en tardes de lluvia cuando yo apacentaba diez vacas y un toro, tambien valia en verano su frescura para descansar las ovejas y cabras del pueblo en las horas pertinentes de la siesta.
Me alegró que su relación con doña Pita ... (ver texto completo)