Prezado Zé: Como podes ver na fota que puxen onte haí podes ver os nosos comuns amigos Zé da Caneca i Diamantino coas garrafas do whisky, como se apreça na fota, ja veis que o Diamantino non ha queim le tire a garrafa do "cardhu"el naum ê parvo, fodase o gaijo so gosta das coisas boas.
Estamos a tua espera pro vraum habemos de facere festa eim Barxa y na tua casa
das Carbalhas taumbeim.
Te ja Caro amigo Zé.
Aprezado Barxés: Nahún istá béin, a nonser que ô sinor le den algunha comisiahaún por istar a facer propaganda do whisky, además ô Zé nahún, más ô Diamantino parece asustado, eu xa sei quels gostán de él, más ô sinor nahún le amarga, eu según ô meu xefe casí seguro que iremos te ahí.
Oxe istamos un bocadito ocupados, pois xamou un gaxo se vei que istaba a traballar nunha casa nas Rias Baixas, que él pasará sede en Barcelona, todo isto nahún me faga munto caso pois istou a escuitar ô xefe,ô mellor ... (ver texto completo)
Prezado Zé: Como podes ver na fota que puxen onte haí podes ver os nosos comuns amigos Zé da Caneca i Diamantino coas garrafas do whisky, como se apreça na fota, ja veis que o Diamantino non ha queim le tire a garrafa do "cardhu"el naum ê parvo, fodase o gaijo so gosta das coisas boas.
Estamos a tua espera pro vraum habemos de facere festa eim Barxa y na tua casa
das Carbalhas taumbeim.
Te ja Caro amigo Zé.
Bien sabes tú, como buen sacristán --y si no, se lo preguntas al Padre José-- que cuando Inda Cho habla del francés y del gallego, se está refiriendo a un tema de lenguas, y no de estados de gravidez.
Ahora bien: cuando la lengua goza de libertad, puede hablar libremente, valga la redundancia, en centenares de idiomas, y hasta expresarse divinamente sin pronunciar palabra.
Pero de lo divino, querido monaguillo, sabe mucho más Don José. Que te lo explique él.
Apreciada Pita Moñuda: Muchas gracias por la alusion que has hecho en otro mensage anterior con respecto a mi persona.
Me dirijo ati con el fin de invitarte a mi casa, pues el jamon curado está esperando por ti y tu marido, porcierto que segun tu a el le gusta mucho la pesca, se que los poquitos pescadores que hay en el pueblo estos dias de lluvia han conseguido con la lombriz muy buenas pescatas, pues nunca mejor dicho "a rio revuelto ganáncia de pescadores.
Este fin de semana lo voy a pasar alli, ... (ver texto completo)
Prezado Zé desteme unha grande alegria, sabere que no mes de agosto tornas a vire. Eu sei que tu estas aprendere o castellano pois pareceme ben, pero olla que taumbeim pra lá dos pirineos non te vale pra nada.
Se tornas pra Madride, o que teis de aprendere e a bailar o chotis mais teis de por gorra con dianteira i traxe coa sulapa grande.
Unha grande aperta Caro amigo Zé.
Eu a Isabel estoule munto agradecido pois cuando foi de ferias pra Italia trouzome, pra min i pra miña mullere munto bos regalos, ... (ver texto completo)
Aprezado Barxés, espero y desexo que se cumpla ô prometido por ô meu xefe, istá munto más contento desde que el papá Istado arreglou ô asunto da caixa, según él di que ahora nahún corre perigro os seus cuartos, mire hasta donde xegaba a miña inorancía que eu pensaba, que era asunto de Roma, menosmale que ô padre Xosé me desengañou.
Unha aperta.
Bien sabes tú, como buen sacristán --y si no, se lo preguntas al Padre José-- que cuando Inda Cho habla del francés y del gallego, se está refiriendo a un tema de lenguas, y no de estados de gravidez.
Ahora bien: cuando la lengua goza de libertad, puede hablar libremente, valga la redundancia, en centenares de idiomas, y hasta expresarse divinamente sin pronunciar palabra.
Pero de lo divino, querido monaguillo, sabe mucho más Don José. Que te lo explique él.
Aprezada ex, teñes toda razahún do mundo, eu nahún debía escreber pois debido a miña inoranza so pesei no chourizo no fondo da panza, más de lenguas, co que a min me gostan as lenguas, claro de leitahún y béin perparadas.
Dices ahí que Dn. Xosé que sabe más que eu de lo divino, es loxico y natural pois el pasou muntos anos no seminario mientras eu andaba nas segas, so faltaría que ô monaguillo soubera más co padre.
Perdoa, pero teño que descrepar de voçe, cuando istibe na franza cua miña namorada galega, entón si ela ficara en istado saldría un frances, gracias a Deus nahún foi ô caso.
Unha aperta.
Bien sabes tú, como buen sacristán --y si no, se lo preguntas al Padre José-- que cuando Inda Cho habla del francés y del gallego, se está refiriendo a un tema de lenguas, y no de estados de gravidez.
Ahora bien: cuando la lengua goza de libertad, puede hablar libremente, valga la redundancia, en centenares de idiomas, y hasta expresarse divinamente sin pronunciar palabra.
Pero de lo divino, querido monaguillo, sabe mucho más Don José. Que te lo explique él.
Me alegro que vayas por Toledo con frecuencia. Un lugar con encanto es la iglesia del Cristo de la Vega que esta fuera de la muralla, entre las puertas de la Bisagra y el Cambrón.

El Cristo tiene una mano bajada, y la historia es de las que te ponen los pelos de punta. Si quieres recordarla, porque seguro que la has oido, busca la poesia "A buen juez mejor testigo". Al principio es tediosa, pero el final es alucinante.

Aunque el explendor de Toledo está en el día del Corpus. Claro que es recomrndable ... (ver texto completo)
Amigo Barxés, vexo que istá munto calado ¿Qué le pasa? Perdón istou dispistado ê verdade que non a munto que se dirixio a unha tal Isabel, parece ser que fixo, ou istá a facer un curso de galego, como cambían as tornas eu istou a facer castellano, aunque so sexa para poder hablar con los de la casa de Pedro, pois ístes so falan cos da Castela, menuda grela. Amigo Barxés, según ô meu xefe iremos para ahí en Agosto.
Unha aperta.
Prezado Zé desteme unha grande alegria, sabere que no mes de agosto tornas a vire. Eu sei que tu estas aprendere o castellano pois pareceme ben, pero olla que taumbeim pra lá dos pirineos non te vale pra nada.
Se tornas pra Madride, o que teis de aprendere e a bailar o chotis mais teis de por gorra con dianteira i traxe coa sulapa grande.
Unha grande aperta Caro amigo Zé.
Eu a Isabel estoule munto agradecido pois cuando foi de ferias pra Italia trouzome, pra min i pra miña mullere munto bos regalos, ... (ver texto completo)
Pois a única cousa que non se pode facer en galego é un francés.
O tempo como tu ben sabes unhas veces perdese e outras non.
Reaparece por estes lares o que se lle arrepía a pel co Galego, supoño que debe de ser o mesmo que no foro de Lubian lle dixo o Ilmo. Sñr alcalde, que como escribia en Gallego si no era de la comunidad autonoma, i o que montou tantos guirigais co Galego xa fai tempo.
Unha grande aperta amigo Inda.
Amigo Barxés, vexo que istá munto calado ¿Qué le pasa? Perdón istou dispistado ê verdade que non a munto que se dirixio a unha tal Isabel, parece ser que fixo, ou istá a facer un curso de galego, como cambían as tornas eu istou a facer castellano, aunque so sexa para poder hablar con los de la casa de Pedro, pois ístes so falan cos da Castela, menuda grela. Amigo Barxés, según ô meu xefe iremos para ahí en Agosto.
Unha aperta.
Pois a única cousa que non se pode facer en galego é un francés.
Perdoa, pero teño que descrepar de voçe, cuando istibe na franza cua miña namorada galega, entón si ela ficara en istado saldría un frances, gracias a Deus nahún foi ô caso.
Unha aperta.
Pois a única cousa que non se pode facer en galego é un francés.
soy, así lo quiero, una persona muy respetuosa con credos e ideas.
gracias a esta forma de ser, nunca daño intencionadamente a nadie.
cuando me siento maltratada, simplemente.... a otra cosa mariposa.
paz para todos!
p. d. no es necesario que se me conteste en castellano, cada cual como lo crea conveniente.
Hola Isabel: Como se que has estado haciendo el curso de Gallego... la proxima vez te contestaré en Gallego para practicarlo, que ultimamente por Pontevedra capital se habla mucho. Como decia un amigo mio que se llamaba Sñr. Hilario, éra jefe de teléfonica en Pontevedra, el Gallego era cuestión de practicarlo.
Un muy fuerte abrazo para ti y Antonio.
¿Australia? El trompetista..., digo,... aquel extraordinario saxofonista anduvo algún tiempo con la fanfarria "Trompas y Trompetas". Tal charanga animó algunos años la "Feira Franca" anual de Moimenta. No sabía que había emigrado tan lejos con el saxo a la espalda. Nunca mejor dicho.
Recuerdo que en aquella fanfarria cantaba una mujer una maravillosa canción en gallego que decía algo así como:"Cuando estaba soltera soñaba con dos cosas: montar en burro e ir a la Luna; ahora que estoy casada, ya ... (ver texto completo)
Aprezada Pita, munto bueno lo que contaste de ir a la Luna, que parece que era la ilusión de la mencionada sinora, más debes levar coidado que se te hechen encima las llamadas "Femenistas", totale que ficesteme recordar un caso ô mencionar ô burro, era dista maneira na Cruña un gaxo Istaba onda querida más en aquel momento entra ô home y a él so deu tempo meterse imbaixo da cama, total que ô home empezou a continuar ô traballo que deixara ameu ô noso amigo, de pronto a muller gritou que veo a Cruña ... (ver texto completo)
Prezado ZÉ: Estou a ler nalguns foros da contorna, que estas a contare as anecdotas da tua vida que amin xa me contaras, mesmamente contaste e que tepasou nas segadas na Gudiña cuando despois de rematar as segas ficestes a festa na fonda Española, i o male que o pasastes cuando o gaijo se ferio na cabeza o tropezare na iscada o saire, mas non contas que o doutore lhe dera unhas puntadas pra que curase melhore.
Te Ja Caro amigo Zé.
Aprezado Barxés, referente as anécdotas que contei ou pdía contar unha coisa ê istar entre amigos y outra munto distinta contar algo donde a xente se le podía poñer os pelos de punta sin ningua necesidade, claro que ô doutore en ise caso cncreto le dera uns puntos, más él tambéin os merecia por dar tahún grande salto.
Te Xa Caro amigo Barxés.