Nuestro oso maloso, está un poco molesto y furioso, al primero que pille
le deja gangoso
picos
Jamás hable en portugues y menos escribir, escribo el gallego, tal como lo hablo cuando voy de vacaciones o me encuentro con algun amigo o familiar gallego.
Si observas mi escrito medio gallego, te darás cuenta, que es un tanto incorrecto, creo yo, pero es como se y como lo hablo, no empleo palabras especiales, es todo liso y llano.
Picos
¡No ves tu angel de amor!
que en esta cercana orilla
se ha hecho caca una chiquilla
aquí llega el mal olor

kaja kaja kakakjajajaj
picos
Amigo Zé das Carvalhas. Mi problema de cojera no se debía a un embadurnamiento de miel precisamente.
Aunque a usted, por lo que vengo observando, hay que leerlo entre líneas, y muchos de sus significados deben leerse en los silencios, en lo que no dice.
¿Me equivoco si aprecio en su mensaje un ataque de disentería amebiana?
Perdoe sinor telesforo romerales, si mal nahún entendi, penso que de mel nahún debía ser más algo parecido ate na párabola axo que ssín. Con relazahún o que voçe me pergunta, fumos atacados dinoite, por unha farta de mel, voçe parece que di como istabamos entre líneas, veo a infantería amedia mañana, totale que sobretodo meu primo ia un bocadito solto, quero decir brando, totale que veo a GNR en precura nosa.
Disculpe si nahún enterpretei a sua mensaxe, pois levo un dia que vexo o dobre do normale, penso que é culpa duns cigarros que fumei dinoite na finca do xefe, que por certo teño as miñas dudas que sexa perixil. ... (ver texto completo)
Gracias Gel, Lito, Jose antonio, O candil y Martina por vuestras felicitaciones. No se si soy joven o vieja pero estoy encantada y es una experiencia formidable. Los que ya lo sois ya lo sabeis y el resto ya os llegara, seguro. Un abrazo a todos.
Amigo Xixo, sento de verdade que nahún me sigas, claro dices que nahún me entendes me parece normale, eu istou perto de Pernambuco unha ciudad importante do Brasil, o objeto de ir a cabalo e pra guardar a finca do xefe, que dice que e perexil, más nahún xeira como da Ispaña, de tudas maneiras nahún debía dar tantas explicazahúns si o finale tú particularmente so entendes aquilo que te interesa, además me engañas, mira como al sinor Romerales le contestaste en portugués.

Unha aperta.
Jamás hable en portugues y menos escribir, escribo el gallego, tal como lo hablo cuando voy de vacaciones o me encuentro con algun amigo o familiar gallego.
Si observas mi escrito medio gallego, te darás cuenta, que es un tanto incorrecto, creo yo, pero es como se y como lo hablo, no empleo palabras especiales, es todo liso y llano.
Picos
Mi pechera es inmensa; no por la estatura, sino por la anchura de la guerrera con sus ornamentales hombreras.
Cada uno va a la Comandancia por la calle que le apetece.
Mi mejor medalla es un abridor de cervezas. La llevo sobre el bolsillo izquierdo de la pechera, a modo de "pepito". Es la más importante, porque fue con ella con la que saqué todas las demás.
¿Tus medallas no serán escapularios?
¡Que va! Mis medallas son como las tuyas, las venden al kilo en el rastro los domingos por la mañana.
Esa que llevas a modo de "pepito" debes de estar errado, es a modo de "perrito" para que te ladre, tus fechorias " ¡Clavador de arboles!"
Picos
Sinor telesforo romerales,ísto que le pasou a voçe, me fixo recordar unha argallada unha noite que viñamos do trelo meu primo y eu, totale que pra que nos deu pra entrar nun colmear a comer mel, istaba tahún doce que xa nahún fai falta explicar, a coisa que tanta cantidade comimos, que logo siguiunos por o rastro a GNR, hasta que deo con nos.
Amigo Zé das Carvalhas. Mi problema de cojera no se debía a un embadurnamiento de miel precisamente.
Aunque a usted, por lo que vengo observando, hay que leerlo entre líneas, y muchos de sus significados deben leerse en los silencios, en lo que no dice.
¿Me equivoco si aprecio en su mensaje un ataque de disentería amebiana?
A la orden de ussia mi coronel: Es un gran placer para mi tenerlo con nosotros en el foro de nuestro lindo pueblo, y mucho mas contándonos sus aventuras de la vida militar. Le recuerdo y agradezco su trato para conmigo siendo usted sargento en Ceuta en Regulares, pues los de academia debido a su cultura trataban con educación a los soldados, ya que los chusqueros como se le llamaban trataban mal a la tropa y empleando palabras mal sonantes y siempre denigrándo
y con altaneria.
Le agradezco a usted ... (ver texto completo)
Gracias por tus lisonjas, Primero de Regulares.
Mi paso por Regulares fue fugaz, no obstante. Coincidió con la descolonización del Sahara. Pero a los pocos meses me incorporé a mi Unidad en su nuevo emplazamiento de Lanzarote. Al final me jubilé en Ronda.
Nunca he sido de Academia, amigo. Soy "chusquero", a mucha honra. Empecé de Legionario raso, y terminé de Comandante. A los Legionarios procedentes de la tropa no se les permite igualar la graduación de Millán Astray, que fue Tte. Coronel.
Pásate ... (ver texto completo)
Telesforo, non exaxeres, da tu inmensa pechera ¿Elojo canto mides, 6 metros) xa que a pechera de una camisa, non mide por enriba de 40 centimetros e ademais a comandancia militar era onde está hoxe o parlamento, na calle do horreo, pero agora xa non hay comandacia militar en Santiago, eu tamen tiven que ir, e fun a capitanía xeral na Coruña, e iste ano fun a capitania xeral de Pontevedra, que me queda meyor. Non presumas de medallas, xa que eu tamen has teño gardadas en un caixón, e non vanaglorio ... (ver texto completo)
Mi pechera es inmensa; no por la estatura, sino por la anchura de la guerrera con sus ornamentales hombreras.
Cada uno va a la Comandancia por la calle que le apetece.
Mi mejor medalla es un abridor de cervezas. La llevo sobre el bolsillo izquierdo de la pechera, a modo de "pepito". Es la más importante, porque fue con ella con la que saqué todas las demás.
¿Tus medallas no serán escapularios?
Teño que contarles que istá mañán, le sonou o télefono o xefe, resultando ser el sinor Mariano Raxa, para preguntarle se sería bueno pedir el dinero yá, a lo que o meu xefe le contestou espera un momento que se lo pregunte al cabeza de corzo del Zé,-cando vin que era verdade me puse al télefono y le dixe que lo pida de imediato, pois o que le mangarin a los chinos chanos es poco, además istá munto contento pois unha tenda que téin na castellana en Madride xa vende munto más, pois había una del chino ... (ver texto completo)
Tienes suerte el poder pasear a caballo, en la ciudad no encuentro sitio donde aparcar la moto, cuanto mas un caballo.
Picos
Amigo Xixo, sento de verdade que nahún me sigas, claro dices que nahún me entendes me parece normale, eu istou perto de Pernambuco unha ciudad importante do Brasil, o objeto de ir a cabalo e pra guardar a finca do xefe, que dice que e perexil, más nahún xeira como da Ispaña, de tudas maneiras nahún debía dar tantas explicazahúns si o finale tú particularmente so entendes aquilo que te interesa, además me engañas, mira como al sinor Romerales le contestaste en portugués.

Unha aperta.
Grande amigo Zé: Nunca me esquecerei de voçe, y de cuantas coisas eu lembro de cuando viña co seo paicinho as segadas, pois voçe sabe que segou eim Barxa cuando
eu tiña só 10anos y voçe 17. Y lembro alguma das cantigas que voçes cantabaum, como aquela que decia... SOL Y VENTO QUE A SEGADA VAI CO TEMPO... PIMENTOS COZIDOS SARDIÑAS ASADAS QUE BOA PETISCADA PRA RAPACIADA.
O que pasa e que voçe agora teim outros amigos, do cual eu me alegro pois e bo ter amigos mas voçe lembre sempre o dito do seu ... (ver texto completo)
Tamén hai cousas e cousiñas, tan só dependende do contexto que as rodea. A tarefa da pechera das camisas non é outra que tapar o pelello, non teñen máximo nin mínimo, como tampouco o ten a longura da gravata. Naide coma o señor Romerales para determinar a inmensidade da súa pechera, que dúbida cabe!
Teño o xefe munto contento, tudo por gañar a dereita na Galiza,-toma nota cabeza de corzo, mira donde istáis os de izquerdas, nahún desaparecestes de milagro,-coisa que eu nin tomei arte nin parte de tal coisa, teño que aguantar por ser o meu xefe, a veces que verdadeiramente penso que istá maluco, si nahún sería imposible que dixera as coisas que dice, claro que mirando béin teño munta sorte comparado con algún comañeiro de Madride, pois a un que leva uns 20 anos con nosco, ahora fíxole outro contrato ... (ver texto completo)
Tienes suerte el poder pasear a caballo, en la ciudad no encuentro sitio donde aparcar la moto, cuanto mas un caballo.
Picos
Ahi os quiero ver, ¡que alegria! quiero teneros contentos, Blas, Mª Teresa, Duly, Jose, Estrella, Gel, y a todos los que nos leen, voy a contaros 3 chistes que escuhe hoy, porque si espero amañana ya no se me acuerdan, soy asi con los chistes. Antes decirte Mª Teresa que como este verano no has podido conocer a mi perrito recien nacido, mira las fotos, tambien puse a sus papis, aunque no lo parezcan:
1 CHISTE: Un matrimonio durmiendo se oyen unos ruidos.....
la mujer grita, Manolo, Manolo, algo ... (ver texto completo)
Encántanme os chistes Sofía. Tes razón, un sorriso é agradable para as dúas partes, a que sorrí e a que o provoca. Eu non esquezerei nunca aquel abrazo espontáneo que me deche no Pereiro, nun momento que soupeche coma naide ler os meus sentimentos a través da miña mirada cando falamos de miña nai. Cada vez que o recordo aflórame tamén un sorriso e penso que boa persoa eres. Apertiñas.
Un saúdo tamén para Estrella. Que envexa, respiranto todo o ano ese aire puro das Portelas!
(Se preferís que escriba en castelán, non hai problema) ... (ver texto completo)
Hoy es un dia muy feliz para mi y para los mios, Maria (mi hija) y Jose han tenido a su hijo Daniel.
Que nova máis boa, Pura! Noraboa aos recentes papás, avós, tía e demais familia. E para Danieliño un biquiño, que se crie san e camiñe cara un futuro venturoso. Apertas.