Apreciado amigo Zé: Tú crees que está bien lo que cuentas en el foro con relación al cura, creo que no debías contar estas cosas, aunque sean verdad que han pasado, debes escribir en castellano, no ves que de lo contrario la gente te ignora, más los tenientes coroneles que te diriges a ellos como si fuesen compadres.
Un cordial saludo.
Sinor Pachi, voçe pensa que eu sahún un neno, pois xa teño muntos anos como o sinor sabe, sempre istá Zé ísto nahún debes decirlo, mire el padre Xosé me puso dois dias de penitencia sin escreber, logo o sinor véin a decermo que eu debo facer, fodase co gaxo, xa istou xeu de que me digan o que teño que facer, meu Deus nahún sei como facer pra contentar a tudos. Eu le digo, que perdoe que en min nahún actuo de mala fe. Espero y desexo co sinor Camba nahún se infade con migo.
Unha aperta.
Mira Pachi, los militares, en activo o en la Reserva, tenemos más o menos graduación. Pero esa graduación tiene vigencia en el entorno militar. Fuera del cuartel y su entorno
el respeto que me debe tener a mí, o a un Tte. Coronel, el apreciado amigo Zé es el mismo que yo le tengo que tener a él. Ni más ni menos.
¿O estaría mejor que todo el mundo se cuadrara en el bar del pueblo cada vez que entro yo a tomar café? A mí, por supuesto, que me trate todo el mundo como a un compadre.
Sinor Telesforo Romerales, iste pachi si nahún fora que o conozco, además me parece buena persoha, le diría cuatro, sempre téin que decirme algo, claro él foi a iscola y sabe escreber béin el castellano, más a veces que creo que se pasa un chisquiño, claro él munto de igrexa, pensa que eu cuando contei o do sinor cura que o fixen por male, más a min acababan de contarmo y me resultou gracioso, referente o teniente coronele si nahún me contestou nahún foi por terme en olvido si nahún que o mellor dixo y eu pra que bou perder o tempo con iste obrero portugués, más nahún le ofendin en nada pra decir que o tratei como si fora unha comadre. ... (ver texto completo)
Conmovedora a vosa historia. Nesta vida as cousas non son como empezan, son como acaban.

A Rosaura tiña a outra noite a mesa posta para a cea e esperaba polo Rosendo.
Xa lle estaba tardando e empezáballe a proer o picor do mosqueo. Colle o teléfono e chamao.
-Onde estás, nos veis a hora que é? –pregúntalle un chisco alterada.
- Bueno -contestalle o Rosendo inchando o peito -acórdaste desa xoiería nova que abriron fai pouco, onde vimos o outro día aquel anel que tanto che gustou...?
-Siii... ... (ver texto completo)
Munto bon Gel, ahí, ahí istá a incunfundible Gel, sempre me faces reir, claro a Rosaura tiña o sentemento na posible xoia que le ia a levar o seu marido.
Unha aperta.
Che no se repartan tanto, porque lo mismo vuelvo con el 2525, aunque esta un poco viejito, le sacaremos provecho, ustedes los dos son muy infieles, pienso que nunca me tenia que enamorar tanto de dos golfos. Pero pensandolo bien y mirando para atras, que buenos estan los dos, creo que tenemos que hacer un trio, como los Panchos, yo canto y ustedes se tocan la Gaita. Hasta mañana, amores
Aprezada ex, tú nahún teñes posiblidades, desde el dia en que te vi descutiendo con el axente de la autoridade por los malditos 50 m. de la carretera, no te recuerdas que saliste por tv, además para mi que no sabía nada, fue unha grande sorpresa.
unha aperta.
He aquí, amigos del foro, nuestra foto: Zé das Carvalhas y una servidora.
Ambos fuimos a la misma escuela en Portugal, y ambos jugábamos al hermoso juego de ser los niños de la señal de tráfico que anunciaba nuestra escuela.
Los tiempos han cambiado tanto en 57 años...
Nosotros tenemos otras células y otro aspecto. Nuestra Escuela es el Hogar de los "Reforfados" de la aldea, y aquellos dos tiernos infantes de la señal se han transformado en estos seres semidecrépitos de este nuevo y sorprendente ... (ver texto completo)
Adorable ex, sempre me faces emocionar, parece que foi onte cuando ibamos collidos da mahún, quéin nos dera da quela, te recordarás cuando me dabas aquilas castañas asadas, que por certo eran piquenas, eu te decia as tuas sahún piquenas pero sabrosas, as da María sahún grandes más algunhas salen podres, Pitiña creo que nahún debiamos explicar tanto a nosa vida.

Un abrazo munto forte pra ti y unha aperta pro teu home.
Claro la Loca del Tango se los queda todos para ella, ansiosa, por lo menos comparte y hacemos cuatro en la misma cama. Parece mentira con lo bien que me he portado con ella. En Madrid yo fui la que la hice triunfar y ahora se me queda con los dos, por lo menos dame al Chicho que ya se que es insaciable y podemos pasar dias de cuple juntos.
Besos
Che no se repartan tanto, porque lo mismo vuelvo con el 2525, aunque esta un poco viejito, le sacaremos provecho, ustedes los dos son muy infieles, pienso que nunca me tenia que enamorar tanto de dos golfos. Pero pensandolo bien y mirando para atras, que buenos estan los dos, creo que tenemos que hacer un trio, como los Panchos, yo canto y ustedes se tocan la Gaita. Hasta mañana, amores
DON MANUEL VARELA; Termino de llegar de arbitrar un gran partido de futbol algo asi como un R MADRID--BARCELONA y sin problemas.... y veo que tienes instinto policial, por que me has pillado casi a la primera de cambio, ya me contaras por que te diste cuenta, por que yó solo le digo quien soy a la TOLA DEL TANGA, y dile a CHICHO que no se cele por que yó a la del TANGA solo la quiero para un rato... para tocarla (para tocarla con mi GAITA) luego el resto del tiempo es para CHICHO y que DIOS se la ... (ver texto completo)
Muy bien, yo soy aquel, como buenos foreros, nos la repartiremos de vez en cuando y así podemos cotar, la gaita, el clarinete, o las castañuelas....
¡Que gane el Madrid! Pero no me obligues a verlo

Pecos
He aquí, amigos del foro, nuestra foto: Zé das Carvalhas y una servidora.
Ambos fuimos a la misma escuela en Portugal, y ambos jugábamos al hermoso juego de ser los niños de la señal de tráfico que anunciaba nuestra escuela.
Los tiempos han cambiado tanto en 57 años...
Nosotros tenemos otras células y otro aspecto. Nuestra Escuela es el Hogar de los "Reforfados" de la aldea, y aquellos dos tiernos infantes de la señal se han transformado en estos seres semidecrépitos de este nuevo y sorprendente ... (ver texto completo)
Esta tarde pasé en una vieja ciudad por delante de un viejo edificio con un escaparate lleno de perolas vacías, moldes de roscón, trozos de arneses, neumáticos para hielo, marcos para fotos sin foto, pantallas para lámparas sin lámpara y otros desechos, sombra y telarañas.
En el cristal, sin embargo, inesperada y felizmente, me veo a mí mismo en colores más vivos que los trastos expuestos y, ante mi sorpresa, andando en una actitud semiencorvada.
Eché los hombros hacia atrás, saqué pecho como les ... (ver texto completo)
Mira Pachi, los militares, en activo o en la Reserva, tenemos más o menos graduación. Pero esa graduación tiene vigencia en el entorno militar. Fuera del cuartel y su entorno
el respeto que me debe tener a mí, o a un Tte. Coronel, el apreciado amigo Zé es el mismo que yo le tengo que tener a él. Ni más ni menos.
¿O estaría mejor que todo el mundo se cuadrara en el bar del pueblo cada vez que entro yo a tomar café? A mí, por supuesto, que me trate todo el mundo como a un compadre.
Hola soy una Señora que trabaja en HOSTAL SOFIA asi sabreis que colaboro con SOFIA. y teneis una gran suerte de tenerla como amiga y como FORERA. YO tengo suerte de haberla conocido, tambien tengo suerte de conocer ala LUNITA PERRITA Y su hijito. Conoci las HEDRADAS y en verdad es para pasar unos dias tranquilos pues tiene algo que teda tranqilidad que para los dias que vivimos ya es mucho asi que felicito a todos los que son de por ahi. Y amigos de SOFIA que ahora necesita que la mimen un poquito ... (ver texto completo)
La próstata te trae aplatanado a ti "listillo bocazas"
el que se pica ajos come. porque tanto malestar en su corazón, sea mas elocuente y cuente ante los foreros, porque su desazón.
amigo en cada momento hay que saber estar a la altura de las circunstancias.
con el tiempo todo se sabe, y con el tiempo todo se olvida y deshace.
le tendi mi mano, y paga con otro improprerio y mas encima sin venir a cuento.
cuando la persona que recibe un favor no lo sabe entender, puede ser causa de problemas, al interpretar como derecho lo que se le da por liberalidad.
por ... (ver texto completo)
O Pita, Pitiña, Pita, más como me fixeste emocionar, que tempos pra tornar a recordar, ahora que pasarin os anos tahún rapidos, como nos cambiaron los tempos, tú a estudiar y eu sempre a traballar, más mira por donde nos tornamos a encontrar, haber se pro brahún facemos unha xuntanza donde istemos tudos, tudas y algún que se agregue aunque sexa perigrino, quero decer dos que facen o camiño do sinor Santiago.

Unha aperta.
Conmovedora a vosa historia. Nesta vida as cousas non son como empezan, son como acaban.

A Rosaura tiña a outra noite a mesa posta para a cea e esperaba polo Rosendo.
Xa lle estaba tardando e empezáballe a proer o picor do mosqueo. Colle o teléfono e chamao.
-Onde estás, nos veis a hora que é? –pregúntalle un chisco alterada.
- Bueno -contestalle o Rosendo inchando o peito -acórdaste desa xoiería nova que abriron fai pouco, onde vimos o outro día aquel anel que tanto che gustou...?
-Siii... ... (ver texto completo)
Dice que é un sinor que vai o doutore en Madride,-Doutore ¿Como se encuetra sinore?, más béin normale, bou comendo coisas a plancha, nada de grasas, normale,é de exercicio, bueno ando unha hora diaria, a veces que ando na cibrisqueta, bueno normale,-doutore y de facer el amor unha vez ou duas al mes, bueno normale, doutore, de normal nada, a sua idade debía facer duas veces ou tres a simana, e que fago eu y sahún más viexo que o sinor, claro voçe normale por ser médico aquí en Madride, más eu sahún ... (ver texto completo)
Apreciado amigo Zé: Tú crees que está bien lo que cuentas en el foro con relación al cura, creo que no debías contar estas cosas, aunque sean verdad que han pasado, debes escribir en castellano, no ves que de lo contrario la gente te ignora, más los tenientes coroneles que te diriges a ellos como si fuesen compadres.
Un cordial saludo.