a punto de salir para pereiro... me iumagino q pasaremos un calor do cara.-... por la meseta... pero esta tarde ¿me atrevere a entrar en veigadallas? ya os contare,,, sera mas probable ir al spa de vilabella

me acordare de todos un biko forer@s
Antes de nada, felicitar a todas las Juanas y todos los Juanes.
Hace unos cuatos años, por estas horas seguro que ya teníamos hecho mas de una gamberrada. Bueno, no eran exactamente gamberradas, lo que pasaba era que queríamos tener las calles ordenadas, por eso todos los carros, arados, y otros aperos de labranza que se eencontraban en la calle, los reuníamos el la plaza, alrrededor de un árbol previamente instalado en la arqueta del alcantarillado.
Mañana mas, que me entra el sueño.
Saludos.
Amigo Ballesteros, decirte que me tienes para lo que quieras, aqui te envio mi correo, manuelvarelagarcia@hotmail. com (mi telefono 627596762) mi ayuda incondicional para lo que necesites.
Un abrazo amigo.
Muy agradecido por tu ofrecimiento, ya anoté el teléfono y el correo. No dudes que si lo necesito, haré uso de ellos. El mio te lo doy cuando nos veamos en Vilavella, así tenemos un motivo mas para tener una "parrafada", (hace años que no utilizo esta palabra) que las vacaciones ya están mas cerca.
Un saludo.
Outra costumbre era quitar as cancelas de madeira e escondelas ou queimalas. Miña aboa faciame desmontala e gardala na cociña esa noite. Tamen recordo o de lavar a cara con auga de flores. Pero a verdade non creo que fora para poñerse guapos. Polo menos a min no me fixo efecto. En efecto, pola zona das rias e costumbre asar sardiñas. Aqui por esta zona de Levante o tradicional son as fogueiras e os petardos. No hay quen durma pola noite, do ruido que se forma. Pero xa se sabe a gran pasión pola polvora ... (ver texto completo)
¡Que maravilla!. Estuve viendo fotos de este monumento natural, y es impresionante.
El interés principal era ver un alcornoque, del que hablaron en televisión muy
fugazmente, pero no lo encontré. Creo que se trata de un alcornoque de entre 400 y 500 años, donde un famoso bandolero (Pablo Santos) escondía sus botines entre sus enormes raices.
Lo curioso y sorprendente es que sea tan grande y tan longebo, al estar sus raices entre las rocas.
Hay dos "figuras"que llaman mucho la atención, la Cara ... (ver texto completo)
¡Sorprendente paisaje! yo lo veo desde mi finca, todo esto que tu relatas, lo tengo detras de mi casa y enfrente el lago de "Santillana" todo rodeado de naturaleza. Hay rocas que son verdaderos monumentos, por ejemplo la del capitan, parece un militar con su gorra y asi hasta mas de cincuenta figuras.
Despues esta el parque natural y el nacimiento del rio Manzanares, es para verlo en vivo y en directo.
Un saludo.
Eres auténtico, siempre estás ahí. Te diré que con tu testimonio y con tu presencia, este enfermo ya recupera algo de vida, yo trataré de dársela cada día...., mientras haya esperanza.
Un abrazo, amigo.
Amigo Ballesteros, decirte que me tienes para lo que quieras, aqui te envio mi correo, manuelvarelagarcia@hotmail. com (mi telefono 627596762) mi ayuda incondicional para lo que necesites.
Un abrazo amigo.
O pa estou totalmente de acordo contigo con respeito o alcornoque, más escapousete un detalle, non viste o nido do merlo da pruma branca. O meu xefe vio tambien y usa olleiras pro cerca.
¡Que maravilla!. Estuve viendo fotos de este monumento natural, y es impresionante.
El interés principal era ver un alcornoque, del que hablaron en televisión muy
fugazmente, pero no lo encontré. Creo que se trata de un alcornoque de entre 400 y 500 años, donde un famoso bandolero (Pablo Santos) escondía sus botines entre sus enormes raices.
Lo curioso y sorprendente es que sea tan grande y tan longebo, al estar sus raices entre las rocas.
Hay dos "figuras"que llaman mucho la atención, la Cara ... (ver texto completo)
Ballesteros, quien esta tan malo, dinos su nombre, gracias
Un saludo
Eres auténtico, siempre estás ahí. Te diré que con tu testimonio y con tu presencia, este enfermo ya recupera algo de vida, yo trataré de dársela cada día...., mientras haya esperanza.
Un abrazo, amigo.
hola jose hayer emos estado hablando de ti con pili y yo le dije algo le tuvo q pasar me alegro q solo es por internet eso tiene arreglo. para q veas q te echamos de menos, un abrazo.
Tere, gracias reiniña, yo también estaba desesperado por no poder contactar con vosotros. Hoy como ves el foro es mio. Espero que una averia de estas no vuelva a pasarme. Pero una cosa así te demuestra que existen buenos amigos que se preocupan por ti aunque no te conozcan personalmente. Tengo que enterarme de vuestros telefonos para las emergencias. Muchas gracias de corazón. Un abrazo a las dos. José.
Tere, reina, como ya ves no hay mas problema que el puñetero Internet. Espero estar activo mañana. Un biquiño. Jose.
hola jose hayer emos estado hablando de ti con pili y yo le dije algo le tuvo q pasar me alegro q solo es por internet eso tiene arreglo. para q veas q te echamos de menos, un abrazo.
¿Os habeis fijado? ¡Jolin, parece que el foro es mío...! Xosé.
A O Candil, gracias polo teu interes. Como podes ver son problemas tecnicos, culpa de estos tempos modernos. O meu abo, isto non lle pasaba. Pero en fin xa estou por aca. Saudiños. Xose (o fillo mais guapo da señora Carmen) (Claro que non tiña outro...)
Por supuesto que me uno al resto de foreros deseando una perfecta recuperacion para tu hermano. Un abrazo. José.
Queridos foreros de O Pereiro, ya estoy listo para volver a la carga. Admito toda suerte de críticas por haber sido un "manifacero" con el ordenador, pero es que me tenia de los nervios con paradas cada vez mas grandes. Espero que a partir de ahora se porte bien. Por estas tierras cartageneras hace un calor de narices, y echo de menos un poco de fresco gallego, aunque reconozco que por Orense cuando dice de hacer calor... ¿me equivoco?. Bueno un saludo para todos. Xosé (O fillo de Carmen a "cachadas")
Ballesteros, quien esta tan malo, dinos su nombre, gracias
Un saludo