pois felicidades pra ti tamen non vaia a ser qe sea o teu santo e no lo saltemos. Haber si debaixo de telesforo hay un Jose, ¡qen sabe.....!
felicidades para todos os josés, josefas e para todos os pais.
Aprezado Sinor: Munto obrigado, de parte miña y do padre Xosé, oxe pra él é un día munto señalado.

Unha aperta.
Esta tropa... ¿Y a los Telesforos, qué? ¿Que los parta un rayo?
Felicidades mi comandante: Yo si le felicito por el dia de su onomástica aunque no se cuando será, aunque mi mayor felicitación es por sus aventuras en Villacisneros, sobre todo las de la casa de la Zoila a la cual supongo no habra vuelto con sus subordinados. No me entretengo mas me voy a comprar un calendario con santoral. A sus ordenes mi comandante y no ordene tocar diana tan temprano.
Media vuelta ar...
Igualmente pepita tamen felicidades pra ti, e pra todos os nosos achegados que se chamen JOSES ou JOSEFAS
Unha grande aperta.
Esta tropa... ¿Y a los Telesforos, qué? ¿Que los parta un rayo?
Felicidaded barxes qe pases un feliz dia. un daludo
Igualmente pepita tamen felicidades pra ti, e pra todos os nosos achegados que se chamen JOSES ou JOSEFAS
Unha grande aperta.
Felicidaded barxes qe pases un feliz dia. un daludo
O Padre José sabe máis deses peixes ca nós. Daquel non quedou máis co cangallo, a pesares de ser descoñecido para Romerales.
Aquela espantada non foi máis ca unha escena teatral de Telesforo. Logo volveu, cuadróuselle ao camareta, e faloulle deste xeito:
--Tráigame a mí otro igual, por favor. Hagámosle así un homenaje gastronómico al soldado desconocido.
Señor Inda Cho, haga el favor de reportarse. En lugar de contar a su manera aventuras de pescados, ¿por qué no cuenta los pecados de sus aventuras en la playa de Barra, tan cerquita de ese recorrido por la península del Morrazo?
Sinor Inda, pero home usted debe coñecer mellor ca eu o sinor Romerales, más debía saber que con tudos los respeitos que me merecen ístes, al ser militares nahún se suelen sentar según con que peixes, como usted béin sabe falando dos mencionados a que ter cuidado sobretudo por culpa dos colores, tratándose del sinor Romerales me parece que adoctó la pustura más correcta, claro vendo desde la xerarquía militare. Por qué digo ísto, según el padre que suele levarse munto béin con los militares, pois ... (ver texto completo)
O Padre José sabe máis deses peixes ca nós. Daquel non quedou máis co cangallo, a pesares de ser descoñecido para Romerales.
Aquela espantada non foi máis ca unha escena teatral de Telesforo. Logo volveu, cuadróuselle ao camareta, e faloulle deste xeito:
--Tráigame a mí otro igual, por favor. Hagámosle así un homenaje gastronómico al soldado desconocido.
Senteime para xantar, un día xa do pasado remoto, co señor Romerales nun restaurante de Cangas, camiño de Moaña. Era a semana do Teatro Cómico e Festivo do lugar.
Eu pedín peixe. O peixe que fose, dábame igual. Bastáballe con sere un peixe fresco da ría.
Cando me trouxeron o prato co aquel peixe marabilloso deitado nel, Romerales preguntoulle ao camareiro cómo se chamaba aquel peixe.
--Pois non sei decirlle cómo se chama, señor. Élle simplemente un peixe fresco. un peixe da ría.
Romerales levantouse ... (ver texto completo)
Sinor Inda, pero home usted debe coñecer mellor ca eu o sinor Romerales, más debía saber que con tudos los respeitos que me merecen ístes, al ser militares nahún se suelen sentar según con que peixes, como usted béin sabe falando dos mencionados a que ter cuidado sobretudo por culpa dos colores, tratándose del sinor Romerales me parece que adoctó la pustura más correcta, claro vendo desde la xerarquía militare. Por qué digo ísto, según el padre que suele levarse munto béin con los militares, pois ... (ver texto completo)
Senteime para xantar, un día xa do pasado remoto, co señor Romerales nun restaurante de Cangas, camiño de Moaña. Era a semana do Teatro Cómico e Festivo do lugar.
Eu pedín peixe. O peixe que fose, dábame igual. Bastáballe con sere un peixe fresco da ría.
Cando me trouxeron o prato co aquel peixe marabilloso deitado nel, Romerales preguntoulle ao camareiro cómo se chamaba aquel peixe.
--Pois non sei decirlle cómo se chama, señor. Élle simplemente un peixe fresco. un peixe da ría.
Romerales levantouse ... (ver texto completo)
Lo de la vuelta al Morrazo no lo sabía, y mira que he vivido un año en Marín, pero lo que es Bueu y Cangas, está dentro de la ruta del ácido úrico.
Un abrazo
Que razón teis amigo Camba, esa si é a ruta do ácido úrico, o fin de de semana que non vou a Barxa, suelo visitar esas vilas co cuñado e coa sua familia, que mora cerca do Sr. De La Casa del Peru, o que estivo de inspector de facenda en Almeria, que por extrañar a ruta esa se trasladou pra Pontevedra pra seguir recorrendoa e desgustando as diferentes variedades de mariscos que nas nosas rias acampan que con estes mariscos tamben baixa o alvariño. Gusta mais destes lugares que de Aguadulce, e que ... (ver texto completo)
Sr. 25, se sigue tendo añoranza de aqueles documentales, non se preocupe, eu teño a colección completa de El hombre y La Tierra: Fauna Ibérica. Cuando veñas de Brasil, solo teis que pedirmos, pra disfrutar de eses momentos inolvidables.
En cuanto os animales de duas patas, son mui difíciles de controlar pola inxusticia española; sobre todo conocendo os camiños Trillados e as facaltruadas Fachardonianas.
Saludos.
Sinor Ballesteros: Munto obrigado, más o xefe téin tambéin munta mercaduría disa, desdelogo a min era un programa que me gostaba munto.
Como dice voçe que téin más razahún que un santo con relazahún os de duas istou de acordo co sinor, más qué debemos facer, que sexa o que Deus quixer por qué o da istola depende da Xusta,é istá a veces nahún é tanhún xusta.

Unha aperta.
Amigo Ballesteros: Me fixo recordar o meu espacio preferido na caixa tonta, el sinor que más añorei, que documentales facía de animales de cuatro patas, y outras especies, claro que me imaxino co sinor agora istá a pensar en animales de duas, esperemos que nahún se cumplan os obxetivos que els pretenden.

Unha aperta.
Sr. 25, se sigue tendo añoranza de aqueles documentales, non se preocupe, eu teño a colección completa de El hombre y La Tierra: Fauna Ibérica. Cuando veñas de Brasil, solo teis que pedirmos, pra disfrutar de eses momentos inolvidables.
En cuanto os animales de duas patas, son mui difíciles de controlar pola inxusticia española; sobre todo conocendo os camiños Trillados e as facaltruadas Fachardonianas.
Saludos.
Lo de la vuelta al Morrazo no lo sabía, y mira que he vivido un año en Marín, pero lo que es Bueu y Cangas, está dentro de la ruta del ácido úrico.
Un abrazo