Querida Pita, me gostaría que me aclares, nahún sey se le dices ô Pepe que le téis que presentar a tua prima Catalina, ou que te xeira a naftalina, si ê ô último penso si tú istás a pensar que tein polilla. Ahora en serio eu querote a tí nahún teñes que ter celos do Papiño que munto bon neniño. Dices que sube ô pan él sociño, pode ser más eu axo que será unha barra das piquenas.
Un beixo.
Suena el teléfono en la casa de Manolo.
- Oye Manolo, te llamo por la cortadora de césped.
- Caramba Pepe, qué bien se escucha.
Hasta mañana
Amigo Xóse: Maña dia 3 quedei co meo amigo Luciano (Lucho) pros amigos, en ir a practicar algo de pesca deportiva pola ria de Pontevedra, enfrente Bueo e San Xenxo. Creo que si non cae algunha faneca, sargo, pinto, ou maragota, seguro que o lado dalgunha batea caerá algunha rincha (cabala ou caballa en Ourense). Estes peixes conoceos moi ben o boso veciño pescadeiro do Pereiro José Antonio aunque el non os comercializa, e logo pola noite iremos a comer unha merendiña boa a Combarro, so e pena que ... (ver texto completo)
Barxes, me debedes unha. Espero que a pesca fose boa. Referente as rinchas (solo se lle chaman asi en Marin), cando embarquei no Destructor "Jorge Juan" en Cartagena, o entrar na cociña vin unha caixa de cabalas, e dixen "home oxe temos rinchas", e a todo esto un sargento mecánico que estaba con uns cabos reparando unha olla de vapor, virouse e dixome: ¡chaval ¿ti non serás de Marin, verdad?. Digolle: ¡si señor! ¿e como acertou usted? ¡Porque a cabala, chamamola rincha en Marin! Oxe en día con este ... (ver texto completo)
Queridos primos: Me hacéis gracia vosotros escribiendo el gallego, también perdiendo las formas y buenas maneras, es decir adaptandos a los nuevos foreros. Así aprovecháis para meteros con la Iglesia como institución, también descubriendo los fallos que puedan tener algún sacerdote. Cambiar el chip porque no sois así. Qué es éso de poner de seudónimo Oengazo. ¿Lo hacéis para tutearos con la Clueca y el portugués? Que me perdonen ambos, que a mi me caen bien.
Un abrazo.
Sinor Frieires, algún día istebe de acordo co que decía, más oxe eu axo que mexou fora do testo como suele decer ça na Ispaña. Intahún que ê iso de decer pra miña namorada Clueca y a min portugués. A min nahún ê que me moleste más sahún Zé Y ela Pita Moñuda, le recomendaría que leve un bocadito de más coidado co que dice os seus primos, referíndose a nosotros.
Unha aperta.
Prezada Tere: Non sabia que eran teus primos, son uns bos amigos meos. Non lle merco o peixe a eles porque cando bou pra Barxa collo a nevera do coche, baixo a lonxa o porto de Vigo e merco alí boa merluza, bacallao fresco e polvo (pulpo) etc. aunque o polvo está mais barato na lonxa de Bueo. Seguro que Xóse deu algunha volta por ela en mais de unha ocasión. O peixe nestas lonxas está todo a moi bon prezo, e o que e mais importante mui fresquiño.
Barxés nahún se olvide que se acerca ô natal, ispero que leve a nevera xea, que eo bou pra ahí y levo ô istomago larego.
Unha aperta.
barxes o pescado sera millor k yo conpres o meu primo o pescadeiro do pereiro por cierto muy bo pescado.
Prezada Tere: Non sabia que eran teus primos, son uns bos amigos meos. Non lle merco o peixe a eles porque cando bou pra Barxa collo a nevera do coche, baixo a lonxa o porto de Vigo e merco alí boa merluza, bacallao fresco e polvo (pulpo) etc. aunque o polvo está mais barato na lonxa de Bueo. Seguro que Xóse deu algunha volta por ela en mais de unha ocasión. O peixe nestas lonxas está todo a moi bon prezo, e o que e mais importante mui fresquiño.
Bonitas fotos. Las tres son un referente de nuestra tierra.
Ese consejo de Pepita, a todos nos vendrá muy bien, los dichosos botelos son una verdadera tentación, para colmo de males, que antes se terminaban los que traías del pueblo y se acababa lo de comer botelos, pero ahora, en las capitales los venden a montones, aquí en Valladolid, de la zona del Bierzo los que quieras y en cualquiera época del año.
Muy bien todo lo que contáis, la poesía, los chistes, que tamén ¡son de carallo.!
Hola Piño, los consejos hay que acptarlos siempre, y mas si bienen de una hermana, analizarlos y obrar en cunsecuencia; pero... ¡cuando se trata del botelo, es otra cosa!.
Encima ahora bienes tú y me recuerda los de la zona de El Bierzo, que, junto con los de Frieiras-Sanabria, es de los mejores manjares de este país. ¡Que crueles sois!.
Disfruta de unos buenos paseos a orillas del Pisuerga, yo lo hice hace unos años a su paso por Alar de Rey, eso sí, en verano.
Un abrazo.
PIÑO: Vexo que estas en Valladolide e lembreime do paseo de Zorrila, si o ves, dalle recordos da miña parte, e vouche contar un chiste, pero ten que ser en castelan.
Presentouxe una moza, que ia moi recomendada o tribunal e un dos que estaban a examinar, dille a moza: ¿Quién escibio el Tenorio? E ela non soupo que decir, e despoixa de estar un anaco calados, o examinador dille, po lo baixo ¡Zorrilla! E ela, repondeulle ¡Mariconcete ¡.

Despixa, pasou a examen de física-química, e un dos componentes, ... (ver texto completo)
¡Bárbaro,! Eres un fenómeno pros chistes, non sei si non che captará o Garroso pro seu programa de Luar.
Sigue así, que ese bon humor perdure, aunque a veces, teñamos algunha de esas trabas que se nos plantean na vida, temos que afrontalas con valentía é non deixarnos amainar.
Saudos.
Amigo Xóse: Maña dia 3 quedei co meo amigo Luciano (Lucho) pros amigos, en ir a practicar algo de pesca deportiva pola ria de Pontevedra, enfrente Bueo e San Xenxo. Creo que si non cae algunha faneca, sargo, pinto, ou maragota, seguro que o lado dalgunha batea caerá algunha rincha (cabala ou caballa en Ourense). Estes peixes conoceos moi ben o boso veciño pescadeiro do Pereiro José Antonio aunque el non os comercializa, e logo pola noite iremos a comer unha merendiña boa a Combarro, so e pena que ... (ver texto completo)
barxes o pescado sera millor k yo conpres o meu primo o pescadeiro do pereiro por cierto muy bo pescado.
Ademais de andar hay que comer menos e mais sano menos chourizo e menos botelo etc.. cuidate anda un bico
¡Aleluya! Ya estaba desconfiando si te habías ido a Pernambuco a disfrutar del clima tropical, aunque también llueve mucho.
Pero, ¡si ya como poco!, paso mas hambre que un maestro de escuela, de los años 50.
Ahora en esta época, me pides que no coma botelo?, claro, lo que quieres es que te lo deje para ti, ¿éh, pillina? Bueno, algo habrá que hacer.
Bicos.
Bonitas fotos. Las tres son un referente de nuestra tierra.
Ese consejo de Pepita, a todos nos vendrá muy bien, los dichosos botelos son una verdadera tentación, para colmo de males, que antes se terminaban los que traías del pueblo y se acababa lo de comer botelos, pero ahora, en las capitales los venden a montones, aquí en Valladolid, de la zona del Bierzo los que quieras y en cualquiera época del año.
Muy bien todo lo que contáis, la poesía, los chistes, que tamén ¡son de carallo.!
PIÑO: Vexo que estas en Valladolide e lembreime do paseo de Zorrila, si o ves, dalle recordos da miña parte, e vouche contar un chiste, pero ten que ser en castelan.
Presentouxe una moza, que ia moi recomendada o tribunal e un dos que estaban a examinar, dille a moza: ¿Quién escibio el Tenorio? E ela non soupo que decir, e despoixa de estar un anaco calados, o examinador dille, po lo baixo ¡Zorrilla! E ela, repondeulle ¡Mariconcete ¡.

Despixa, pasou a examen de física-química, e un dos componentes, ... (ver texto completo)
Vai unhos cuantos días no foro o Sr. 25.25, nin a Srª Pita Moñuda, eu xa empezaba a preocuparme, xa quedéi máis tranquilo.
Dando unha volta por o Paseo de Zorrilla, atopeime con unha pareja que con toda seguridad eran eles, ela unha Srª mui ben posta, traxe de última moda, sombrero, de mediana edad, iba falando de unhos cursillos tipo seminario, na universidad de Salamanca. El tamen ben finchado, bon abrigo, todo un Sr, falaba en portugués, algo decía de ir a Lisboa e do Bon Jesus.
Se veían mui ... (ver texto completo)
Aprezado Piño, eras tú, foi lástima que nahún te deras a coñecer, olla fomos a pedirlle ô alcalde que deixe falar ô galego en alguns bares que ô viñan facendo de tuda vida, más dixo que ô facía porque lo pedio a sinora Pita Muñuda,ê decer a miña namorada en íste caso, sinahún que nahún ô facía pois ahora gañaron iles. Aclarounos non quería que le pasara como con la Paxin, que eu iterpretei outra coisa, más logo a miña compañeira me explicou bein o que pasara coa mencionada.
Unha aperta.
Queridos primos: Me hacéis gracia vosotros escribiendo el gallego, también perdiendo las formas y buenas maneras, es decir adaptandos a los nuevos foreros. Así aprovecháis para meteros con la Iglesia como institución, también descubriendo los fallos que puedan tener algún sacerdote. Cambiar el chip porque no sois así. Qué es éso de poner de seudónimo Oengazo. ¿Lo hacéis para tutearos con la Clueca y el portugués? Que me perdonen ambos, que a mi me caen bien.
Un abrazo.
Bonitas fotos. Las tres son un referente de nuestra tierra.
Ese consejo de Pepita, a todos nos vendrá muy bien, los dichosos botelos son una verdadera tentación, para colmo de males, que antes se terminaban los que traías del pueblo y se acababa lo de comer botelos, pero ahora, en las capitales los venden a montones, aquí en Valladolid, de la zona del Bierzo los que quieras y en cualquiera época del año.
Muy bien todo lo que contáis, la poesía, los chistes, que tamén ¡son de carallo.!
Ademais de andar hay que comer menos e mais sano menos chourizo e menos botelo etc.. cuidate anda un bico