Ese tamen o recordo eu, nunca vi pasar tanto medo a meu pai foi o ano que tubo o accidente lle caeu un carballo encima que lle rompeu 7 costelas yo fémur por 3 sitios e estaba escayolado dende os sobacos hasta o pé, non se podía mover cando sentia como as vigas da casa crujian se desesperaba por non poder protexernos foi a primeira ves que sentiu tanto medo eu era moi pequena e solo sentía ruidos raros menos mal que solo quedou nun nun susto. un sudo
Un temblor na Vilavella.
Certamente, a Terra non parou de moverse dende o Bin-Bang, e deso xa fai unhos cuantos meses... (Solo, 14 millos de anos).
Non foi muita a intensidade, cero que de 3ºna escala de Ritcher no epicentro en Riós. Eu recordo un en Vilavlla, de 6,5º, no ano 1969. Houbo muitas anécdotas esa noite, unha delas protagonizada polo Santiago (apegado) que cuando sentiu o ruido saiu armado e dirixiuse a casa do Carteiro, que estaba en construcción, pensando que era xente que ia a roubar. Odia seguinte todo eran ... (ver texto completo)
Claro que me entendes, Varela, tamén se pode leer entre lineas.
Referente a teu irmao, non te pregunto a ti pero estou informado do seu estado de salud; espero que complete a sua recuperación o antes posible. Espero darlle un forte abrazo cando o vexa na Vilvella, de momento mándollo desde aquí.
Unha aperta.
Estamos hablando de un alto al fuego, ahora mismo, oficialmente es lo que hay en Libia. Cada cual, puede entender como el quiera entender.
Tes que perdoar, Einstein, pero atopo esta mensaxe túa un tanto fora de contexto. Non vexo que o fin de este foro sexa expresar os sentimentos persoais frente a cada acontecimento mundial, o cual non quere decir que esos sentimentos non existan e que non expresen noutros lugares. O caso de Chile non ten comparanza no sentido que hay moitos chilenos que participan nos foros dos pobos e son veciños coñecidos pola maioría. ¡Non compares, por favor! En cuanto ó que dices de facer comentarios por quedar ... (ver texto completo)
Calma, Gel: Menos mal que sempre pensei (e, así o creo) que neste foro se pode falar de cualquer tema; incluso recordar as desgracias que tanto sufrimento lle acarrean a algunhas persoas. Pero, nada, se a ofensa foi tan grande ahora mesmo te pido perdón; non teño ningún problema por eso. ¿Ccontenta?. Quero recordarte que teño amigos en Chile, por tanto non teño absolutamente nada en contra de ese pais, todo ó contrario, solidarízome con él sobre todo polo que tuveron que sufrir a partir da barbarie ... (ver texto completo)
La guerra de Libia, deseamos que se gane con las tecnologías modernas por mediación de las masas, como están haciendo últimamente, aunque son muchos años que muamar el Gadafi, lleva aprovisionando de armamento, mientras que el pueblo solo tiene tirachinas, aún así estamos con el pueblo Libio para que derrote al dictador y devuelva al pueblo la mitad de la riqueza que adquirió.

La desgracia de Japón nos conmueve a todos, al mismo tiempo que nos han dado un ejemplo: De orden, coherencia, información, ... (ver texto completo)
Satisfacción al oír que en principio, no va haber mas muertes inocentes en Libia (al menos una masacre)
De otra parte, cómo que profetizan un drama nuclear de la central de Fukushima, por si fuera poco, los 15000 muertos y desaparecidos que se llevó por delante el terremoto y la ola gigante en Japón.
Te entristece bastante, cuando ves éstas desgracias que están pasando en el Mundo. Esperemos, que ésto no vaya a mas y se encuentre una solución a la fuga radioactiva.
Un temblor na Vilavella.
Juan, maio acércase e pronto nos veremos, asique voume a reservar unha voltiña nunha desas dúas xoias que tes, seguro que será máis confortable que aquela volta na famosa bicicleta sin neumáticos... polo menos para compensar. Bicos
Hola prima, tes razon, maio esta a volta da esquina e si Dios quere xuntaremonos e pasaremolo o mellor posible.
Por suposto que tes reservadas as voltas que tu queiras, con un ou cos dous, eso queda a tua eleccion, eso si, en calquera deles podras escoitar boa musica: formula v, Relampagos, los Puntos, Modulos.....
Bicos
Pura, Pili, gracias por esa visita a paxina, os que estamos metidos neste mundillo dos coches clasicos sentimonos moy orgullosos dos nosos coches e agradecemos o reconocimento que nos fan os demais. Seguro que o home da Pili esta de acordo conmigo.
Un abrazo
Juan, maio acércase e pronto nos veremos, asique voume a reservar unha voltiña nunha desas dúas xoias que tes, seguro que será máis confortable que aquela volta na famosa bicicleta sin neumáticos... polo menos para compensar. Bicos
Pura, Pili, gracias por esa visita a paxina, os que estamos metidos neste mundillo dos coches clasicos sentimonos moy orgullosos dos nosos coches e agradecemos o reconocimento que nos fan os demais. Seguro que o home da Pili esta de acordo conmigo.
Un abrazo
Hola Pili, gracias po los teus comentarios sobre o meu coche.
A verdade si que vou con eles a varias concentracions, unhas veces con este e outras co de outro. A mim pasame como o teu home, son un louco enamorado dos coches clasicos.
Dicesme que tes un seat seiscentos, unha moy boa eleccion, coche clasico por meritos propios, que marcou unha bonita epoca.
Igual temos a sorte de coincidir con eles en algun lugar, seria unha alegria por miña parte.
Un abrazo.
Teño unha pequena paxina dedicada ... (ver texto completo)
JUAN ENTREI NA TUA PAXINA E IMPRESIONANTE O TRABALLO QUE FIXECHES CON ESE COCHE PERO asi quedou de guapo o meu home encantanlle os coches antiguos o seiscentos era a sua ilusion dende ai anos pero o fin pudo consegirlo pel foi coma un neno un caramelo esta todo orgulloso co seu seiscentos seu pai tamen ten un R18.
Conto da raposa.
Amigo Inda Cho Sei: Gracias polo conto da raposa, penso que onde a raposa lle preparou a encerrona o lobo foi eiqui no rio de Barxa, onde esta o monte furado, que hay un pozo fondo e que ten moitas trutas, no cal o grande mestre e grande alcalde de Lubian pescou varias veces....
Tamen eu vou contar un par deles cortiños.
Unha vez a raposa atacou as galiñas que andavan espalladas polas eiras, e sempre van apor o galo que e o mais grande, as galiñas escaparon como puideron voando ... (ver texto completo)
Manolo, perdon por no contestar tu mensaje, siento mucho que no pudas venir.
¿como esta Pepe? dale un fuerte abrazo a el y toda la familia.
Como te daras cuenta yo no entro mucho en el foro. por q. no quiero entrar en polemicas con nadie y menos contestar a las parvadas que dice el Sr. Einstein, las desgracias nos duelen a todos, pero los lazos que nos unen con nuestro querdo
Chile donde tenemos Familia y grandes amigos nunca pueden ser como lo de Japon
un abrazo para todos los foreros
Todos en silencio. Demasiado silencio, creo, en muitos aspectos, pero hai un que me chama a atención sobre os demais.
Fai un tempo houbo un terremoto en Chile, todo mundo mandou mensaxes de apoio ó pobo chileno, nos que me incluio. Fai catro dias pasou outro tanto en Japón; non vin a mínima referencia neste caso. Nin teño autoridad nin motivo para reprochar nada pero... ¿estámos actuando igual?. ¿Mandamos meensaxes a Chile porque casi todos temos algún familiar, amigo, conocido, etc., para quedar ... (ver texto completo)
Tes que perdoar, Einstein, pero atopo esta mensaxe túa un tanto fora de contexto. Non vexo que o fin de este foro sexa expresar os sentimentos persoais frente a cada acontecimento mundial, o cual non quere decir que esos sentimentos non existan e que non expresen noutros lugares. O caso de Chile non ten comparanza no sentido que hay moitos chilenos que participan nos foros dos pobos e son veciños coñecidos pola maioría. ¡Non compares, por favor! En cuanto ó que dices de facer comentarios por quedar ... (ver texto completo)